हल्ली मिपावर कवितांचा सुकाळ बघून आणि आपल्या शारूकभायच्या ह्या कवितेतून प्रेरणा घेउन. म्याबी कवि होनार कुतून कुतून शबुद पाडनार, रातीला "गंधाळलेली रात्र" म्हननार, दवन्यासारकं कायबाय लिवनार, आन म्याबी कविता करनार... नावावरन बाय हाय आसं भासवनार, मंग पोराटोरानचे परतिसाद येनार, येक काका येउन भांडान करनार, पन म्याबी कविता करनार... कुनीच नाय परतिसाद देलं तरी, बाकीचं कवि 'भारी लिवलय' म्हननार, मंग येक भूत विडांबान पाडनार, आन म्याबी कविता करनार... कायच नाय जमलं तर, येकांदी लावनी लिवनार, नायतर बालगीत लिवनार, पन म्याबी कविता करनार... ट

हाणा रे हाणा , या विडंबकांना.. हे चावताती, हळव्या कवींना.. टांगून उलटे, माळावरी अन.. नवकवितांची धुरी द्या हो त्यांना.. जशी कोवळ्या कवितांची, पिसे हे उपटती.. यांच्या बोडक्याचे, केस केस उपटा.. तरीही जर उरले, अतृप्त अस्वस्थ आत्मे, हृद्य गद्य ललितात यांना बुडवून टाका.. (अपूर्ण आणि विस्तारासाठी सर्वाना खुले आवाहन... आणि ह. घ्या. हे सांगणे न लगे.. )

सूचना: हे गाणे घ्या तुम्ही गमतीवरी गमतीवरी जी !! ----- का अशी रागावली रागावली रागावली ती ? दूर वर बसला चंद्र चंद्र.. चंद्राचा रंग पंधरा फट्ट ! शुभ्र शुभ्र प्रकाशात .. रात्र मात्र काळीकुट्ट ! का अशी रागावली रागावली रागावली ती ? मुलगी मुलगी गोरी गोरी.. माझे हृदय केले तीने चोरी ! डोळे डोळे भिडले भिडले .. माझे भविष्य अंधारले ! का अशी रागावली रागावली रागावली ती ? हातात पेला, दारूने भरला.. डोळे रडून रडुन ओले ! जीवन एक्काकी , पोरगी आल्ली .. जीवनात मज्जा आली ! प्रेम प्रेम, तुझे-माझे प्रेम.. ओल्या पावसात आपण न्हाऊअ ! जाऊअ जाऊअ आपण जाऊअ .. खंडाळ्याला फिरून येऊअ अ अ ....!! क

नमस्कार मंडळी, ही आमची प्रेरणा misalpav.com/node/20935 अन ही आमची प्रतिभा (इथं आमची आदरार्थी नसुन अनेकवचनी आहे ) अवलीच छंद आहे, स्वप्नाकडे पहाणे.. स्वप्नास बाप आहे, घनदाटशा मिशांचा.. रुतले उरी नि पार्श्वी, ते रात्री मार खाणे. झाला सराव आता, बांबूस सारण्याचा.. स्वप्नास रोग आहे, झोपेत चालण्याचा.. बापास शाप आहे, रात्रीस जागण्याचा.. गेल्या कितीक रात्री, उलटून जागताना. झाला सराव आता, झोपेस टाळण्याचा.. त्या बापसास वाटे, तो यार मीच आहे. स्वप्नास धाक देतो, आवशीस सांगण्याचा.. नजरेतले इशारे, जरि जाणिले तिच्या मी. आहे खडा पहारा, गल्लीत सासर्‍याचा.. गच्चीत कोपर्‍याला , ती आज येत आहे. तो खास बेत

सुकलेला का होइना..?पण कुणीसा गाडीला घातला होता गजरा या निमितानी मी माझ्या.. गाडीलाच केला मुजरा काय सालं नशिब हीचं..? पाहिलं तरी फिदा होतात आंम्ही कडक कपडे घालतो तेंव्हा,कोण जाणे या कुठे जातात..? जरी असल्या या आजुबाजुला तरी, नळाला पाणी यावं तश्या बोलतात आल्याच समोर तर नंतर मग, मागे जाऊन कुजबुजतात. ''हँडसम दिसतोय गं...हम्म्म्म, पण कपड्याचा चॉइस बरा नाहीये दिसतोय जॉन अब्राहम सारखा.., पण अ‍ॅटिट्यूट काही खरा नाहीये..'' ''ए,,तुला काय करायचाय अ‍ॅटिट्युट..? नुसतं नाव विचार ना..?'' ''शी...!नाव काय विचारायचं..? त्यापेक्षा डायरेक्ट फोन नंबर घे ना..!'' असे पिछाडीला संवाद घडुन सैन्य

मुंबापुरी नगरात वर्दी दिली भारी आदर्शचा राजा गेला नांदेडच्या वारी मुंबईतल्या पालिकेवर मारु बघ खेळी तिजोरीच्या चावीसाठी झुलतोमी उरी !! ना ना ना ना ना ... ना ना ना ना ना .... मंत्रालयात उशीरा मी असतो बसून भंडावले डोके युत्या - आघाड्या करून तास तास जातो पास टेंडर करुन एक एक मंत्री जातो फाईली ठेऊन अशा वेळी काय सांगू काय काय वाटे यमुनेचे पाणी सर्व चहुकडे दाटे !! ना ना ना ना ना ...

सोडत धूर-चाचणी इंजिन झुक झुक करते ... (हझल) सोडत धूर-चाचणी इंजिन झुक झुक करते सोसली नसे त्यांची छाती फुक फुक करते करून दाखविले, पण बघण्या कोणी नव्हते बाण सोडण्या दोरी आता चुक चुक करते घड्याळातले काटे आता थकले बहुधा म्हणून यांना त्यांना आता शुक शुक करते हातावरच्या रेषा आधी समजुन घ्या रे... नंतर म्हणू नका की, नशीब टुक टुक करते कमळावर दवबिंदू जमती चमकुन घेण्या देठ अजुनही चिखलामध्ये लुकलुक करते हत्ती इतकी माया त्याची कुठे वाढली ? निळा रंग माखून उगाचच पुक पुक करते कुणाशी नसे बांधिलकी पण सतत बोलतो खार जशी की पळत सारखी कुक कुक करते

रसरशित टिकटिकी चमचमीत पावली खलपलीत खल्पली मिटमिटीत कावली.. अस्खलीत बाहुली टुकटुकीत साउली नात्यागोत्यांची नाउली आडमुठ्यांची माउली खरखरीत भिंगरी झणझणीत टिंगरी अभ्यागतांच्या मंदिरी कडकडीत किरकिरी तळतळीत मिरमिरी जळजळीत किंकिणी नभनळीत बाजरी लवलवीत पालवी..! -- कॉमॅ. रचना - २७ जानेवारी, २००८.