नमोच्या जपाने काँगी हरले, खेळ तोच हो, फक्त खेळाडू बदलले , पल्ला माझा हजार कोटींचा, घेवु द्या ना मोठी उडी, आताशी हडपलेत फक्त २०० कोटी, ही तर नव्हे जगबुडी, वही, पुस्तक,पाटी , पेन्सिल, बाळ गोपाळांच्यात मी रमले, कधी, कुठे, कशी, खायची चिक्की, आंगणवाडीनेच शिकवले, तुझा मोठा घोटाळा की माझा , हे ठरवेल जनता किंवा समिती, तु आधी मी आधी करत, भरुन टाकुया स्वीसची खाती , पापा होते तो कहते , बडा नाम करेगी बेटी मेरी, पण बाबा गेला दुर देशी न ये तो माघारी, जर खाते राहता रिकामे, होऊ कशी मी उतराई, पद उतार होण्याची , मला हो कसली घाई.

आमचा पिंटू चित्रकार छान चित्र काढताना पाठीची कमान .. जिराफाला असते गेंड्याची मान उंटाला दिसती हत्तीचे कान .. भूभूचे शेपूट सरळ असते हम्माचे शेपूट वाकडे दिसते .. मोरपिसारा कोंबड्याला असतो कोंबड्याच्या तुऱ्याचा पत्ता नसतो .. झुरळ असते काढलेले हातभर मिशा त्याच्या फक्त चिमूटभर .. इवल्याशा सशाला पाय कावळ्याचे सिंहाला नेमके पाय बगळ्याचे .. मुंगीचा डोळा वाघाला दिसतो घुबडाचा डोळा चिमणीला असतो .. चित्र रंगवताना डोलावतो मान म्हणतो स्वत:च "वा वा छान".. चित्रात भरताना विविध रंग स्वत:चे भरतो रंगाने अंग आमचा पिंटू चित्रकार छान मोठ्ठा झाल्यावर होणार महान .. ! .

दागिन्यांचे वळण नशिले, प्रतिसादातून उरात घुसले उद्धट ललना उर्मट बोले, टेम्पोमाजी जरा बसविले वृंदगान : दु दु दु दु काय तरी हे लक्षण मेले,विडंबुनिया मिपा हलविले खरपूस तळल्या जिल्ब्यांसंगे, कहासुनीचे तुमन्त छोले वृंदगान : ऑ अच्च जालं तल नटवे थटवे जमवी ठिक्कर, तार गुंफिली नक्षी त्यावर कंपू देई थाप डफावर, कुत्सित ललना राग शिरावर वृंदगान : नाच गं घुमा तोडूनि तारे काथ्या कुट्टी, उठता कट्टी बसता बट्टी गडबडगुंडा वरची पट्टी, दागिन्यांची मधली सुट्टी वृंदगान : ड्रीमम वेक्कपम क्रिटीकल कंडिशनम् श्वेतलाजरी गिर्जा नाचे, बिरुटे आले धागा टाके खट्टू होऊनि भरभर धावे, धागा उडवा कन्या बोले वृंदगान : आयला गो गौ

सुट्टी म्हणजे नुसती धमाल पर्यटनाची भलती कमाल .. गडावर जाऊ शिकू इतिहास भुगोलातले प्रदेश खास .. बसू घरात ऊन असल्यावर पत्ते क्यारम गार फरशीवर .. टीव्हीवर एनजी डिस्कव्हरी डोरेमोन भीम बीनची मस्करी .. अधूनमधून भेंड्या नि गाणी आईस्क्रीम आणिक लिंबूपाणी .. पुस्तकं वाचू खूप छान छान माहितीची करू देवाणघेवाण .. संध्याकाळी खेळू बागेत खेळ खेळून खाऊ बागेबाहेर भेळ .. सुट्टी म्हणजे क्रिकेट खेळणे अभ्यासाशी गट्टी फू करणे .. .

कमरेला लटकावत तलवार ऐटीत फिरे छोटू सरदार .. समोर दिसता माशा झुरळे म्यानातून निघे तलवार .. सपासप होती हवेत वार माशा झुरळे मरती चार .. हा हा हसे छोटू सरदार कौतुक करी सारे घरदार .. "भो भो" आवाज येता कानी गडबडतसे छोटू सरदार .. फेकुन देत हातची तलवार आईच्या पदराआड पसार .. .

जशी मिकाची सई मिकाची लाडकी आहे तशी आमची सई सुध्दा आम्हाला बेहद्द आवडते. मिकाची कविता वाचल्यावर आम्हाला आमच्या सईची आठवण आली अणि मग तिच्या बद्दल चार ओळी खरडल्याशिवाय रहावले नाही. माझी सई तशी बोल्ड आहे सीन आणि सिनेमाची गरज पाहून काय आणि कसं करायचे ते निट ठरवता येतं तिला --- माझी सई तशी शहाणी हातात काही काम नसेल तर रीअ‍ॅलीटी शोची अँकर बनणेही जमतं तिला --- माझी सई तशी डँबिस दिग्दर्शक रोल देत नसेल तर त्याची सासू होणंही जमतं तिला --- माझी सई तशी लब्बाड किती अन् कोणाला लोणी लावल तर किती अन् काय मिळेल हे पक्क ठावूक तिला --- माझी सई त

'विठू माझा लेकुरवाळा' या गीताच्या चालीत खालील गीत सावकाश गुणगुणावे. _____________________________________________________ पप्पू माझा लेकुरवाळा संगे खांग्रेसींचा मेळा दिग्गीराजा खांद्यावरी खुर्शिदाचा हात धरी पुढे चाले राज बब्बर मागे नगमा ही सुंदर कपिल आहे मांडीवरी अंबिका, गिरीजा बरोबरी अहमद आहे कडेवरी शीला करांगुली धरी रे़णुका म्हणे राहुला करी खांग्रेसीं‍चा सोहळा

किती सांगू मी सांगू कुणाला आज आनंदी आनंद झाला मोर्चा काढू चला, अधिवेशन घेऊ चला आला आला ग पप्पू आला द्वादशीच्या राती ग, यमुनेच्या काठी ग, राहुलबाबा अवतरले गोड हसू गालांत, नाचू गाऊ तालात, झेन्डे थरथरले पप्पू दिसतो उठून, खान्ग्रेसी आले नटून शपथविधीचा शृंगार केला मूर्ति अशी साजिरी ग, गालावरी खळी ग, भुलले पप्पूला कुणी म्हणा राहुल, कुणी म्हणा युवराज, पप्पूला नावे किती लपूनछपून, परदेशी जावून सांजसकाळी अभ्यास केला किती सांगू मी सांगू कुणाला आज आनंदी आनंद झाला मोर्चा काढू चला, अधिवेशन घेऊ चला आला आला ग पप्पू आला

एका महान कवितेवर तितकेच टुकार विडंबन... मंडळी गोड माणुन घ्या. कर्तव्याच्या नावाखाली छळ मांडलाय पुरुषांचा. जन्मापासुन ते मृत्युपर्यंत कर्तव्याच्या दोरखंडाने बांधलंय त्याला. या दोरखंडातुन कधी सोडवण्याचा प्रयत्न केलाय कुणी? नाही! कारण प्रत्येक मनुष्याला फक्त आणि फक्त घेणंच माहीत आहे. एक पुरुष जेव्हा लहान कोंब असतो, तेव्हा आईच्या पोटातच त्याला इंजिनेर, डॉक्टर होण्याचे फर्मान सोडले जाते. कसा तरी करत जन्म घेतलाच त्याने, तर आई-बापाची स्वप्ने पुरी करायच्या बोझाखाली कोमेजुन टाकले जाते. आणि मोठेपणी हुंड्यापायी आईवडिलांना हवी असलेली मुलगी पुढ्यात आणून टाकली जाते.

स्मायली जीवन माझे ताजे...स्मायली जीवन माझे! धागा असो प्रति साद असू दे सावकाश किंवा घाई असू दे कुणी हसो अथवा तो रुसु दे, देत पुढे मज जाणे ! स्मायली...