हे असे का असावं?

अरे व्वा. एकशे चाळीस लोकांनी वाचले. धन्यवाद.

मला पन असेच वतते मि सादर चित्रपत म्हनुन धागे तक्ले ननतेर अचनक गायब एक अकु कका अमवस पुर्निमा झालि कि येतत

सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे आजकाल बॅकग्राऊंड ला जसं संगीत चालू असते. तसे सारखे दोन किंवा जास्त व्यक्ती संभाषण करत आहेत हे जाणवत राहते. अनेकदा अतर्क्य जे कधीच ऐकले, वाचले नाही असे संभाषण पाहून मीच आश्र्चर्यचकित होतो. रात्री हा प्रकार खूपच ठळक ऐकू येतो.

एखादे उदा. देता येईल का ऐकू येणाऱ्या संभाषणाचे ?

धन्यवाद जॉन विक्क जी . हा प्रकार चालूच राहतो. अतिशय सजगतेने पकडायला गेले तरी एखादं वाक्य हाती लागतं. जास्त कॉन्सन्ट्रेट केले की संभाषण थांबते. हे वाक्य काहीही असतं. जसं एखाद्या हॉटेलात चाललेला कोलाहल. बस स्थानक, रेल्वे स्थानकावरील गोंगाट यासारखं.

जी लावला! क्षमस्व!

नाही.

डॉक्टर साहेब मला संभाषणं चालली असे भास होतात. शिट्टीसारखे आवाज येत नाहीत. मला तरी हा प्रकार अति जलद विचार करण्यामुळे होत असावा असे वाटते.

सतत दिवसाही सुरू राहतो. पण इतका लक्षात येत नाही. रात्री शांततेत त्रासदायक वाटतो.

जॉन भाऊ सिरियसनेसनेच विचारत आहे का विकेट घेणे चाललं आहे. तिकडे मायबोलीवर एकजण उगाचच मागं लागला या विषयावर.

धन्यवाद.

जास्त कॉन्सन्ट्रेट केले की संभाषण थांबते.

हे लक्षण चांगले आहे. युट्यूबवर ‘गायडेड मेडीटेशन‘चे व्हिडीयो बघून ध्यान करा किंवा चांगल्या ध्यानकेंद्रात जाऊन ध्यान करणए शिकून घ्या. - (ध्यानयोगी) सोकाजी

धन्यवाद सोत्रि भाऊ.

काॅलिंग शक्तिमान व सूर्यांशी

हॅलो बोला.

गीता मला फार आवडायची. खूप इनोसंट होती.

तुम्ही हे गांभीर्याने लिहित असाल तर मानसोपचारतज्ञाचा सल्ला घेणे हे उत्तम. हल्ली तर तरुण पोर देखील मूड मॅनेजमेंटसाठी सायकियाट्रिस्ट कडे जातात.

शक्तिमान सिरियल मधली गीता. प्रकाश जी सायकियाट्रिटकडे जावे की सायकॉलॉजीस्ट कडे जावे. एकदा सायकियाट्रीटच्या गोळ्या घेतल्या आहेत. फार भयंकर दुष्टचक्रात अडकल्यासारखे झाले होते. सतत गुंगी व शरीरक्रिया इतकी संथ झाली की बस. गोळ्या बंद केल्या तर वेड लागल्यासारखे होत होते. कसेतरी बाहेर पडलो.

जॉन भाऊ मला मागे अचानक कोणत्याही कारणाशिवाय डिप्रेशन आलं होतं तेव्हा ती ट्रिटमेंट घेतली होती. ती घेऊन पंधरा सोळा वर्षे झाली आहेत. आताचा प्रॉब्लेम वेगळा आहे.

नमस्कार, तुम्ही हे सर्व फार गांभीर्यानं लिहिलं आहे आणि हा प्रॉब्लेम अजूनही तुम्हांस त्रास देतोय असं गृहित धरतो. हा प्रॉब्लेम मला होऊन गेला आहे. आणि मला तरी निदान कोणा डॉक्टरकडे जायची गरज पडली नाही. त्या अनुषंगानं काही प्रश्न खाली लिहिलेत. त्यांची उत्तरं इथे दिली नाहीत तरी चालेल, पण तुमच्या जवळ असू द्यात. जर कान बरोबर असेल आणि प्रॉब्लेम अजूनही असेल तर, या प्रश्नांचा तुम्हाला उपयोग होईल. - तुम्ही शांत अशी साधारण ६-७ तास सलग झोप शेवटची कधी घेतली होतीत? - सलग झोप लागत नसल्यास रात्रीत कितीवेळा तुम्हाला जाग येते? कारण काय? - ऑफिस कामाव्यतिरीक्त, खूप डोकं लावावं लागेल अथवा विचार करावं लागेल अशा किती बाबींमधे तुमचा [ कृतीशील्/सुप्त ] सहभाग आहे? त्यात तुमचा दिवसाचा किती वेळ जातो? - आपण जो विचार करतो तो दुसर्‍याला सांगतांना तुमच्या कधी असं लक्षात आलंय का, की समोरच्याला ते खूप हळू आकलन होतंय? - १ ते ५ च्या पट्टीवर, भावनिक दृष्ट्या कणखरतेबद्दल तुम्ही स्वतःला कुठे बघाल? - एखादी गोष्ट सलग खूप तास बिना ब्रेक घेता तुम्ही केली आहे काय? खासकरून जेथे खूप विचार करावा लागेल अशी? असेल तर किती वेळा? - एखादी जुनी आणि तुम्हाला न आवडणारी आठवण, तुम्ही घोळवत ठेवलीये का? असल्यास अगदी हसत हसत कुणाला सांगून पाहिली आहे का? तसे करून बघाल का? - तुम्ही डोकेदुखी, अंगदुखी किंवा तत्सम पीडेवर गोळ्या घेताय का? असल्यास महिन्यातून कितीवेळा? वैचारिक अतिरेकाच्या एका क्षणी असा अनुभव येतो, हा निदान माझा तरी अनुभव आहे. जर तुम्हाला आपण वैचारिक अतिरेक करत असल्याचे जाणवले तर खालील उपाय मदत करतील. - सकाळी उठल्यावर, कुत्रा/मांजर जेवढे स्ट्रेच करतात व जेवढावेळ करतात, तेवढा तरी व्यायाम करावा. - जर मैदानी खेळ खेळायला आवडत असेल तर जसे जमेल तसे, थोडे का होईना, जरूर खेळावे. - ज्या गोष्टीत, मी आत्ता स्वतः काहीही करू शकत नाही, त्यांना मी आत्ता तरी सोडतोय असं मनाला नीट समजवावं. या गोष्टीला थोडा वेळ लागतो, पण एखाद्या लहान अन् द्वाड मुलाला आपण कसं जवळ घेऊन नीट सांगायचा प्रयत्न करू.. तसं हे मनाला समजवावं लागतं. असे एकेक विषय नीट समजावून हातावेगळे करावेत. विचारांचा अतिरेक यामुळे नक्की कमी होतो. - शक्यतो घरच्यांच्या सोबत बसून, सगळ्यांनी मिळून एकत्र जेवावं. - रात्री झोपण्याच्या आधी शांत, संथ पण आनंदमधुर असं संगीत ऐकावं [दु:खी नको]. जमल्यास गुणगुणावं. टीपः हे सर्व मी माझ्या अनुभवावरून लिहिलेलं आहे. सगळ्यांनाच ते तसंच लागू पडेल असं नाही. पण मदत होईल असं वाटतं. जर नाही झाली तर सोडून द्यावं. राघव

खूप धन्यवाद राघवजी. मला झोप कधीकधी दहा ते बारा तास लागते, तर कधी रात्रभर जागा राहतो. मला माझ्या हातून घडलेल्या चूका ज्या समोरच्यांच्या लक्षातही राहिल्या नाहीत, किंवा त्यांनी ते सोडून दिले आहे अशा क्षुल्लक देखील चुकांची खूप बोचणी लागते, मनात त्या चुका मनाविरुद्ध आठवतात त्यावेळी खूप वैफल्याची भावना येते. सेल्फ इमेज बिल्डिंग मध्ये गडबड आहे, स्वत:ला दोष देण्याचा स्वभाव आहे. पण मला जी संभाषणं ऐकू येतात त्याचा नि याचा संबंध नसावा असे वाटते. मी कोणतेही औषध घेत नाही. वेदनाशामक औषधांचे दुष्परिणाम माहीत असल्यामुळे घेतच नाही.

धन्यवाद सर

मनात त्या चुका मनाविरुद्ध आठवतात त्यावेळी खूप वैफल्याची भावना येते. सेल्फ इमेज बिल्डिंग मध्ये गडबड आहे, स्वत:ला दोष देण्याचा स्वभाव आहे

तुम्ही प्रचंड तणवग्रस्त आहात. म्हणून निगेटिव इमोशन जास्त तीव्र अनुभवाला येत आहेत. आधी फक्त आवाजाचा त्रास होता असे वाटले, पण आता आपली परिस्थिती कठिण भासत आहे. आपण त्वरित समूपदेशन आणि औषधे दोन्ही घेणे श्रेयस्कर.

जॉन भाऊ मी तणावग्रस्त नसुन माझा स्वभाव अतिसंवेदनशील आहे. कुणाला दुखावलं तर नाही ना ही भावना फक्त छळते.

इथे प्रतिसादांची सरमिसळ होते आणि त्यामुळे गैरसमज होतो. माझ्या दुसऱ्या लेखावरही असेच झाले. माझ्या तमराज किल्विष या आयडीला उद्देशून उज्वल यांनी शक्तिमान, सुर्यांशी या शक्तिमान सिरियल मधली पात्रांची आठवण करून दिली. तेव्हा मी त्यांना मला गीता ( सिरियल मधली) फार आवडायची असा गंमतीशीर प्रतिसाद दिला. इकडे प्रतिसाद शेवटी जात नाही. मध्येच जातो. व मलाही क्रोम मध्ये नवीन प्रतिसाद कोणते आहेत हे लवकर लक्षात येवू नाही राहीले. ब्राऊजरचा प्रॉब्लेम असावा.