मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

एक वादळ ..

आनंदा माने ·
Taxonomy upgrade extras
एक वादळ.. एक वादळ..थोडंसं अंधारात पडलेलं माहीत नाही कुणाला पण प्रत्येकात दडलेलं.. उठ शोध घे, तुझ्यामधल्या वादळाचा.. विसरून जा सारं मनाविरूद्ध घडलेलं.. अश्रूंपासून शक्ती घे, हुंदक्यांपासून ध्यास कामाला येईल तुझ्या ते, कधीकाळी रडलेलं.. अंधार हो प्रकाश घे, सुर्य हो प्रकाश दे नव्या पालवीत विसरून जा एकेक पान झडलेलं निर्झर हो वाहून जा, झर-झर सारं पाहून जा खुळ्या हळव्या डोळ्यातून, कुठे पाणी होतोस अडलेलं.. आनंदा

होय म्हाराज्या!

श्रीकृष्ण सामंत ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
कोकणात देवाला गार्‍हाणं घालण्याची रीत अजूनही प्रचलीत आहे.चांगल्या प्रसंगी देवाची आठवण काढून बरेच वेळा देवळात जाऊन पुजार्‍याकडून (भटजीकडून) गार्‍हाणं घालून देवाशी संपर्क ठेवण्याची प्रथा आहे.देवाच्या कानावर घालून झाल्यावर एक प्रकारचं मानसीक समाधान प्राप्त झाल्याची समाधानी अगदी विरळीच असते.पुजार्‍याच्या प्रत्येक भाष्या पुढे "होय म्हाराज्या" असं इतरानी म्हणून स्वतःची समत्ती असल्याची जाहिर कबूली दिल्या सारखी असते. ह्या वर्षी आमच्या घरी गणपतिच्या दिवसात विसर्जनादिवशी बाप्पामोर्याला आम्ही खास गार्‍हाणं घातलं,आणि ते मालवणीतून. आमची दोन नातवंडं या वर्षी कॉलेजात जाणार होती.त्यांना यश,समाधान,आणि चांगल

दिवाळी अंकासाठी आवाहन...

उदय ४२ ·
समग्र मिसळपाव वासियांना सप्रेम आवाहन, सांप्रतकाळी दिवाळीअंकांची चलती सुरु असताना आम्ही देखील त्यात आणखी एका अंकाची भर टाकत आहोत्.गेल्या चार्-पाच वर्षांपासुन
झुंजुमुंजु
नामे एक अंक प्रसिध्द करतो आहो.यंदा आमचा विषय आहे
'...आणि म्हणे मी मराठी!'
असा आहे.यात मराठीपणा बद्दल ज्याना जे वाटते ते त्यांनी लिहावे,अशी कल्पना आहे.मी गेल्या काही महिन्यंपासुन मिपा चा नियमीत सदस्य आहे.या दिवाळी अंका साठी मिपा च्या लेखकांकडुन साहित्य मागवित आहे.अट एक

डॉ. राजेश तलवार तुरुंगात सेवा देणार.....!

केशवराव ·
नुकतेच जालावर वाचले कि, डॉ. रजेश तलवार दासना तुरुंगात दंय रुग्णांना सेवा देणार. ज्या माणसावर आपल्याच मुलीच्या खूनाचा आरोप आला होता , आणि आता सीबीआय त्याला 'काहि पुरावा नाही ' म्हणुन ५० दिवसांनी सोडून देते , तोच माणूस आता त्याच तुरुंगात कैद्यांना दंत सेवा देण्याची ईछ्चा प्रकट करतो. त्याला सलाम !

नटवर (लोकल गोष्टी-१)

स्वाती फडणीस ·
लेखनविषय:
नटवर . लोकल मधला २ क्लासच्या डबा तुमच्या पैकी बर्‍याच जणांना परिचित असेल. सेकंड क्लास आणि तो ही लेडीज सेकंड क्लास म्हणजे ...गडबड- गोंधळ, भांडण बाचाबाची, सड्या-डागांची चौकशी व घर, नवरा, मुलं यांच्याशी जोडलेली गार्‍हाणी. त्यात मधून फिरणारे फेरी वाले आणि गोंधळामुळे बावचळून गेलेल्या लहान मुलांची चिरचिर, :D या सगळ्याला छेदणारी एक हास्याची लकेर हे त्याचं वरवर दिसणार रूप, पण या वातावरणात आपला प्रवेश झाला की मग आपल्याला त्यांतील आणखीनं पात्रे कळू लागतात. त्यांच्या भूमिका पाहताना सगळ्या गर्दी गोंगाटाचा विसर पडतो, निदान मला तरी!. ट्रेन मध्ये शिरल्यावर एक दोन मिनटांतच माझी भूमिका सुरू होते.

चौथी सीट

स्वाती फडणीस ·
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
चौथी सीट . नकोच ती सीट चौथी, हट जाऊ दे.. दाराशी उभे राहूनी, वारा खाऊ दे! पाठीचा कणा वाकवूनी, तोल साधणे.. सरकेल का कुणी म्हणूनी, वळून पाहणे! पायात पाय गुंतवूनी, आक्रसून राहणे.. अवघडलेल्या हातांनी, आधार शोधणे! नकोच ती डब्यातली, घुसमट..

(ही पाल तुरुतुरु__)

अमोल केळकर ·
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
(ही पाल तुरुतुरु, चढी भिंतीवरती हळु ) मराठीतील एक प्रसिध्द गाणे ही चाल तुरुतुरु उडती केस भुरुभुरु डाव्या डोळ्यावर बट सरली या चालीवर खालील रचना --------------------------------- ही पाल तुरुतुरु, चढी भिंतीवरती हळु वरच्या खिडकीतुन आत सरली ! की उंचावरच्या कप्प्यात, अडगळीच्या जागेत पालीण सळसळली !! कोळ्यांशी मैत्री जमव ना ! जाळिशी फिल्डिंग लाव ना ! शेपुट वळ वळ कर ना! डासांवरती झडप घाल ना ! मनी खालुन जाता वरं वळुन पाहाता, पाल संकटात सापडली !! उगाच झाडू हाणून ! फवारा हिटचा मारुन ! शेपुट चाचपुन काठीन ! तो

छचोर

बेसनलाडू ·
Taxonomy upgrade extras
पाऊस इतका छचोर आहे साला! ओल्याचिंब केसांमधून रुळतो तुझ्या मानेवर टपटपतो लाजलाजून,जमून भिवयांच्या पागोळ्यांवर पडतो आम्ही दोघेही -पडली मल्हाराची थाप ढगांवर की फरक फक्त इतकाच - तो कोसळतो,मी ढासळतो दुसर्‍या कुणी तुला भिजवलं असं की माझं पाणी पाणी होतं आणि लाजून लाजून तुझंही मग काय! - पावसाला आणखी पाणी मिळतं,भिजवायला! पाऊस इतका छचोर आहे साला!

बंड्याचा शि. सा.न.वि.वि.

कियोस्का ·
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
बंड्या enjoy friends, ती. बाबा आणि सौ . आईस, बंड्याचा शि. सा.न.वि.वि. मी पुण्यात होस्टेलवर सुखरूप येऊन पोहोचलो. तुम्ही लगोलग मला बाईक घेऊन दिल्यामुळे माझी कॉलेजला आणि क्‍लासला जाण्याची मस्त सोय झालीय बरं का ! पुण्यात बाईक चालवायला जबरी मजा येते. पुणेकरांचे आवडीचे पूर्वीचे वाहन म्हणजे सायकल . आपल्या गावात देवाला सोडलेल्या रेड्याला जसे कोणीही काहीही करत नाहीत, तसेच इथे सायकलस्वारांना कोणताही नियम लागू नाही . पोलिसांची नजर चुकवून आणि शिट्टीचा इशारा ऐकून न ऐकल्यासारखे करून हे झक्‍कासपैकी पसार होतात. काय करणार ! सध्याचे लाइफच धावपळीचे झाले आहे .