आमची प्रेरणा नीलहंस यांची अप्रतिम कविता पांढरपेशी कविता अवळेचिंचा कुरतडताना तिला पाहुनी कच्च्या समजू नका हो झाला आहे भलता सलता लोच्च्या किरकिरणारा बाप तिचा हा जागा चोवीस तास खिडकीमधूनी गेलोतरी ही त्यास लागतो वास गंध मारतो किती तुझ्या रे ह्या कपड्यांना साल्या तुमान बुरसट, सदरा कळकट धू कधीतर मेल्या डेलिकसीच्या नावाखाली समोर झुरळे आली खारवलेल्या मिळती इथल्या हॉटेलातुनी पाली चादर ओढून आता पडतो लोळत घोरत गादी (तशी जराशी गारच होती तुरुंगातली लादी) शौचकूपांच्यासभोवताली फुलल्या दरवळ बागा कविता सुचण्या शांत नसे पण या सम दुसरी जागा अंगावरचे ठसे सांगती गतकाळाचे काही मार लपावा इतकी ही अमुची पुण्य

माध्यान्हीची वेळ | जराशी निवांत | लाभतो एकांत | घरामध्ये || झाली सामसूम | आटोपता काम | करिती आराम | सारेजण || खळ्यामध्ये बैल | करिती रवंथ | बसुनी निवांत | झाडाखाली || गडीमाणसेही | खावया भाकरी | गेली त्यांच्या घरी | नुकतीच || दळ्णकांडणी | पडलासे खंड | सारे काही थंड | अंगणात || चिमण्याही गेल्या | आपुल्या खोप्यात | राघू पिंजर्‍यात | विसावला || मंदसा तेवतो | देव्हार्‍यात दीप | म्हातारीचा जप | चालू असे || पाणी द्यावयाचे | करून निमित्त | नार गेली आत | खोलीमध्ये || आयन्यात बाई | पाहे पुन्हा पुन्हा | गालावरी खुणा | रात्रीच्या त्या || आठवता सारे | दूर झाली लाज | चमकली वीज | देहामध्ये || प्रीत

पांढरपेशी कविता क्षितीज खादी कुरतडताना इमारतींच्या गच्च्या फिरते वणवण ऊन खडीच्या रस्त्यांवरती कच्च्या मिचमिचणारा प्रकाश शहरी जागा चोवीस तास खिडकीमधल्या चंद्रालाही चाळीशीचा त्रास गंधभारला धूर झिरपतो हवेत जर्जर ओल्या मेंदू बुरसट, हृदये कोंदट हवेशीर पण खोल्या गणती नाही किती चिरडली झुरळे पायाखाली दरवाज्याच्या फटीत मेल्या असतील लाखो पाली चादर गुधडत लोळत पडली कळकट मळकट गादी फुटक्या फरश्या मोजत बसली चामखिळींची लादी शौचकूपांच्यासभोती फुलल्या उठवळ बागा कुंपणही मागत आहे त्याच्या हक्काची जागा जुनाट खुर्ची दुवे सांगते गतकाळाचे काही आजकालच्या प्लायवूडची ती पुण्याई नाही! दर्प सांगती अभिमानाने उच्छ्व