'ठिपका' ही सुंदर गजल घेऊन आलेल्या अनिरुद्ध अभ्यंकरांच्या वेशातल्या केशवसुमारांना आम्ही ओळखले मात्र पाठोपाठ विडंबनधर्माला जागणे आले! ;) ठपका!

घरात भरल्या घुसले उंदीर गणयंत्राच्या समोर बसले ज्ञानपिपासू अधीर डोळे चकाकत्या पडद्याला डसले ज्ञानाची ती अपार विश्चे; हवे हवे ते क्षणात वेचून क्लिकक्लिकणारा उंदीर आणी- थेट घरातच अवघे खेचून गणक ऋषींच्या नव्या पिढीचे उंदीर हेची बाप जहाले माणूसघाणे, बधीर रोबो घराघरांतून जन्मा आले. -अविनाश ओगले

घडायचे ते घडले काही टळले नाही त्या वळणावर तुला भेटणे चुकले नाही कळले नाही कसा कधी संवाद संपला वाद कधी मग सुरू जाहला कळले नाही आज अचानक अर्थ असा हा समोर आला त्या धक्यातुन शब्द कधी सावरले नाही तू ओठांनी निर्धाराने खूप लपवले पण डोळ्यांना तुझ्या कधी ते जमले नाही तशी जुनी शब्दांची माझी ओळख आहे पण अश्रूंना का त्या मी ओळखले नाही मान्य कधीही केले नाही आपण चुकलो दोघांमधले अंतर मग हे घटले नाही बदलत गेला रस्ता अन मी बघत राहिलो रस्त्यासंगे मला बदलणे जमले नाही तू जाताना नजर तुझी माघारी वळली का माघारी पाय तुझे पण वळले नाही? बघत राहीलो दूर तुला ठिपका होताना मला कळेना का डोळे हे मिटले नाही -अनि

कार्यालय इथे पहायला मिळतील नमुने एकाहून एक भारी फरार झाले अधिकारी मोकाट कर्मचारी कुणालाही राहिलं नाही कुंणाचंही भय काम कोणी करत नाही तरी कार्यालय - विनोद इंगळे