मला असे वाटते की मूळ मुद्दा आहे , "तुम्ही नास्तिक आहात का ?" एकदा ते ठरले की मग प्रत्येक इन्स्टन्स भाकड वाटणार - किंवा वाटणार नाही. मी माझे मत कौलात दिले आहे.

'कथा निर्विवाद भाकड आहे'ला मत दिले आहे. पण लेखिकेने संदर्भासह मिपावर ती कथा प्रसिद्ध करण्यात काही गैर वाटले नाही.

मिपाच्या ठराविक वाचक/मतदात्यांना ही कथा भाकड वाटते का वाटत नाही यावरून काय निष्कर्ष काढणार आहात? किंवा (in other words) या कौलामागचा उद्देश काय?

first: भाकड (व्याख्या ) म्हणजे ज्यातून काही निष्पन्न होणार नाही अशी.उदा.भाकड गाय,दूध न उत्पादू शकणारी. तशा अर्थाने (निरर्थक) ही कथा भाकड नाही तर बीभत्स आहे..यातून अनेक रस उत्पन्न होऊ शकतात.दुरितेही. शिवाय निरुपणाने त्याचा वेगळा अर्थ दाखवून गूढता शोधता येते. शोधले की कुठेही दुसरा अर्थ सापडतोच. उदा.मांत्रिक केरसुणीने झोडपून एखाद्याचे भूत उतरवतोय म्हणजेच तो जणू केरकचरा,घाणसदृश असे त्याच्यातले दुरित गुण स्वच्छ करत आहे.इ.इ.तस्मात आल्टरनेट अर्थ कशातही शोधता येतात. तेव्हा FIRST OCCURRING OBVIOUS अर्थ घेतोय हे गृहित. आपण भाकडची वरील व्याख्या आणि सामान्य अडाण्यांना समजेल असा प्रथमदर्शनी अर्थ अशा दोन गोष्टी गृहित धरुन पुढे बोलू,. गळू चोखणे,कफदाणी पोटात रिचवणे,दातांनी विडा कुटून देणे आणि खलबत्ता मागितल्यावर मग आपले शिर छाटून सादर करणे.अशा असंख्य गोष्टी समर्थचरित्रात आहेत.त्यांचे रुपकात्मक अर्थ असू शकतात हे नव्या लेखाने समजले.पण as said above रुपके कशातही दिसू शकतात. कथा अर्थातच नंतर निर्माण झाल्या आहेत.आणि त्या बोधकथा स्वरुपात सांगितल्या जातात.Misinterpretation by common non-spiritual man होण्याची शक्यता जास्त.म्हणून वाटते की कमी किळसवाणी रुपकेही वापरता येतील.

भाकड आहेला मत दिले आहे. नानांचे निरुपण वाचून मतात फरक पडला नाही.

कथा भाकड आहे याला मत दिले.

भाकड नाही पण मुलांना सांगणार नाही याला मत दिले आहे. कथेत उघडपणे हिंसा, बीभत्स रस वगैरे आहेच...पण शुचीच्या धाग्यावरील काही लोकांचे निरुपण वाचून त्यामागचा अर्थ कळला ...पण म्हणून हि किंवा अशा प्रकारच्या कथा मी माझ्या बाळाला सांगणार नाही. पण उगाच तिने फारच उच्छाद मांडला अन मलाच जीव नकोसा केला तर तिला घाबरवायला म्हणून सांगेन ;) थोडक्यात अशा कथा adult आहेत एवढेच...(adult हि genre भयकथा, हिंसा, sex इ. मोठ्यांच्या विश्वातील कथा, पिच्चर यासाठी वापरतात. उगाच त्यावरून आणखी धागे ,कौल यांचा गोंधळ नको )

मलातर हा " आय डी" च "भाकड" वाटतोय त्यामुळे मत देण्याचा प्रश्नच येत नाही

या "कथे"कडे कसे बघावे या विचारात आहे. १. रसनिष्पत्ती होत असेल तर या कथेला भाकड का म्हणावे ? ( हे मान्य की या कथेचा हेतू शुद्ध रसनिर्मीतीचा नसावा , पण वाचणार्‍याचे अर्थनिर्णयनाचे अमर्याद स्वातंत्र्य मान्य केले तर भाकड पेक्षा कमी / जास्त परिणामकारक असे वर्गीकरण योग्य वाटते.) २. प्रत्येक संहिता भाव आणि बुद्धीला वेगवेगळ्या प्रमाणात आव्हान देते . आस्वादकाच्या वृत्ती / क्षमतेनुसार . उदा . गीतेच्या अनेक टीका . ३. वैज्ञानिक सत्यासत्यता , चालू नितीनियमांचे कमाल/किमान पालन/मोडतोड यावर "कथे"चे मूल्यमापन का करावे ? जाता जाता : ही कथा सहज आठवली .भाकड वाटणारी कथा गहन तत्त्वचर्चेचा विषयसुद्धा ठरू शकते. http://atheism.about.com/od/existentialistphilosophers/a/kierkegaard_2.htm Kierkegaard explained his ideal of religious faith through the story of Abraham, the Jewish patriarch was ordered by God to kill his only son. On the one hand, Abraham knew that this was a violation of God’s law; on the other hand, Abraham knew that he had clear orders to kill. What rational, abstract “knowledge” about the world could Abraham rely upon to arrive at the correct decision? According to Kierkegaard, it didn’t exist. This meant that Abraham had to commit himself to one course of action or the other by relying on faith, risking the possibility that it might well be wrong.

एखादा आस्तिक असला तरी काही कथा त्याला भाकड वाटू शकतात. नास्तिक असाल तर नक्कीच भाकड वाटेल पण आस्तिक असलात तरीही ही कथा भाकड वाटण्याची शक्यता आहे. आमोद शिंदे- स्वतःचे मत मांडा की. फक्त प्रतिक्रीया नको.

तो ही कथा सत्य आहे की नाही अस हवा होता असे वैयक्तीक मत आहे. कारण जर कथा सत्य असेल तर भाकडपणा उरत नाही आणी असत्य मानणारे लोक असे काही घडलेच नाही म्हणून कथा एक थाप आहे म्हणतील आणी ती भाकड आहे की नाही याच्या वादात व्यर्थ वेळ दवडनारच नाहीत, हो बाकी मूलांना ही सांगू नका कारण ती हे एकून घाबरणार तर नाहीतच पण पून्ह पून्हा सांगा असा हट्ट धरू लागली तर तूमची भांबेरी ऊडायचीच शक्यता जास्त. (वीचारा स्वतःला ही देवाची कथा वाचून लहान पणी तूम्ही घाबरला असता की देव बप्पा कशी सॉलीड परीक्षा घेतो यावर चर्चा करत उरलेल्या चकल्या खात मस्त टाइमपास केला असता) अगदीच जर कोणी मूलाना घाबरवायला जास्त प्रयत्न केला असताच तर ती सगळी कापाकापी खोटी होती, देवाची परीक्षा होती, हे समजूनच मूलानी टाळ्या पीटल्या असत्या. आणी गोश्ट पून्ह पून्हा सांगा असाच रोज हट्ट धरला असता excite होवून. अवांतर- छा मूलांना तूम्ही फारच हे समजता राव.

मुळात झाला तो गहजब आणि गदारोळच अनाठायी वाटत असल्याने मत देऊ इच्छित नाही. हा कौल भाकड वाटतो का असा नवा कौलही काढू इच्छित नाही. (मिपावर इतकी सगळी बालमनाची आणि रोज 'शामची आई' वाचणारी बाळे आहेत हे वाचून धन्य झालो. शोलेच्या शेवटी बसन्तीला रक्तबम्बाळ होइतो काचेवर नाचवण्याचा भीषण प्रकार न दाखवता ती गब्बर आणि त्याच्या टीमसाठी भाकर्या थापायला बसते, आणि हिरो "इन कुत्तोन्के लिये पापड मत बेल' असे ओरडतो अशी एक आवृत्ती या बाळगोपाळान्साठी काढायला हवी होती असे वाटले. असो. )

पण कथा मला पटली नाही.

कथा भाकड वाटत नाही पण हा कौल मात्र भाकड वाटतो. नाही पटत एखादा धागा तर नये उघडु तो. उगीचच सेंसॉर बोर्ड असल्याचा आव आणुन गहजब कश्याला करावा? अन त्याहुन मोठी गंमत म्हणजे असे आव आणुन गहजब माजवणार्‍यातलेच लोक परत अभिव्यक्तीस्वातंत्र्य वगैरे बाबतही बोलतात. काही मान्यवर तर त्यापुढे गेलेले - स्वतः ह्वॅम्पायर वगैरेंच्या कथा पण लिहितात, अश्या धाग्यांवर टीका पण करतात अन अभिव्यक्तीस्वातंत्र्य वगैरे बाबतही बोलतात. ही हिप्पोक्रसी म्हणजेच बहुतेक व्हर्च्युअल रिअ‍ॅलिटी असावी.

ह्या ३१ डिसेंबर ला बोजड आणि ढ लेखांचा णिशेध म्हणुन ब्रा ज्वलन करिन म्हणतो .... :)

"यालोजिन" लावून बॉक्स क्रिकेटचे जंगी सामने भरिवतो. येवा खेळायला एकदा.

आपल्या पद्धतीप्रमाणे आम्ही गुढीपाडव्याला नव्या वर्षाच्या शुभेच्छा देतो. तर बँकेचं नवं वर्ष १ एप्रिलला सुरू होतं. म्हणजेच आमच्या दृष्टीने ३१ डिसेंबर हा इतर दिवसांसारखाच एक दिवस आहे. रात्री लोक फटाके वगैरे लावून झोपमोड करतात, त्याना आम्ही घरातूनच शिव्यांची लाखोली वाहतो. आणखी एक ३१ डिसेंबरबद्दल मला न आवडणारी गोष्ट म्हणजे, गोव्यात पर्यटकांचे लोंढे येतात, रात्रभर त्यांच्या मते मजा करतात आणि मग सवयीच्या नसलेल्या रस्त्यावर ड्रायव्हिंग करतात. त्यामुळे १ जानेवारीला ऑफिसला जाताना रस्त्यात २/३ तरी अपघात दिसतात. या वर्षी तरी तसं काही दिसू नये, एवढीच इच्छा!

गणपाने सांगितल्याप्रमाणे हॉटविंज्ग, आणि स्वाती २ ने सांगितल्याप्रमाणे चॉकलेट ट्रफल्स आणि स्वातीताई दिनेश ने सांगितलेल्या इतक्या केक च्या पाकृ. पैकी कोणतातरी एक. :)

गंमत जंमत करतो. तुम्ही काय करता?

झो प तो ..

३१ डिसेंबरच्या आणि इतर कोणत्याही रात्री आम्ही काय (काय) करतो ही आमची खाजगी बाब असल्याने तपशील उघड करू इच्छित नाही.

नमूद करण्यासारखे काहिही नाही.

सगळे नातेवाईक दरवर्षी जमून काहीतरी गप्पागाणी, खाणे, पिणे असे कार्यक्रम करतात. ज्यांच्या घरी कार्यक्रम असेल त्यांचे स्वयंपाकघर फार वापरले जाते आणि लिव्हिंगरूमही म्हणून ज्येष्ठ नागरिकांसाठी दुसर्‍या खोलीत टिव्ही लावून दिला जातो आणि ते बघत बसतात. बायका थोडावेळ एकत्र येऊन चहाड्या चुगल्या करून पुन्हा सगळ्यांमघ्ये मिसळून जातात. आम्ही मायदेशी असलो तर या कार्यक्रमात हमखास असतो. रात्री बारा वाजता सगळ्यांना नववर्षाच्या शुभेच्छा देऊन 'निघायचं आता' असं म्हणत म्हणत एक वाजेपर्यंत निघतो. साधारण असाच प्रकार अमेरिकेतल्या मित्रमंडळात होतो. 'निघायला हवं' असं म्हणून पेंगलेल्या मुलांना हेवी जॅकेट्स चढवून एक वाजेपर्यंत निघतो. मुलं वाटेतच झोपून जातात मग उचलून घरात आणणे हे जिकिरिचे होवून बसते. दोन वर्षापूर्वी मी बेकिंगनंतर अव्हन बंद करायची विसरले असे वाटले, मग नवरा आम्हाला मित्राच्या घरी सोडून पुन्हा आमच्या घरी आला तर अव्हन बंद केला होता. नंतर सगळेजण म्हणत होते कि वर्षभरातला राग मी नवर्‍याला असे परत पाठवून काढला कारण जरा जस्तच बर्फ पडत होतं.;)

मित्रांबरोबर बाहेर पिऊन तराट असतो त्यामुळे काही आठवत नाही. मित्रांबरोबर किल्ल्यांवर जातो

तुम्हाला मैत्रिणी नाहीत वाटतं ... वाचल्या म्हणायच्या का त्या प्रॉस्पेक्टीव्ह मैत्रिणी? ;-)

आयला, ३१ डिसेंबर ला नविन वर्षाच स्वागत वगेरे करायच असत का? आम्हाला आता पर्यंत वाटत होत की ३१ डिसेंबर म्हणजे साहेबाची गटारी अमुश्या, म्हणुन हा दीवस आम्ही खास विदेशी घेउन सेलीब्रेट करतो. (कोणीतरी बकरा गाठुन, स्वत:च्या पैशाने विदेशी परवडत नाही) स्पाभाऊ, येतायका यावेळी पुण्यात, दोन घोट पोटात गेले की आम्हीपण तानसेन होतो. जमले तर १२ चा काटा बघुन दोघपण ह्यापी न्युयर असे बोंबलु. (स्वदेशीभोक्ता)पैजारबुवा,

पोरं कापायचा बेत आहे :) त्या निमित्ताने देवदर्शनही होईल :) बोला , कोण कोण पोरं तयार आहेत ? :)

घरीच राहावे लागले तरः तांबडा आणि पांढरा रस्सा पार्सल करून आणतो आणि सुपासारखा भुरकत बसतो. सुके मटण आणून तांदळाच्या भाकरीसोबत हाणत टीव्हीवर ३१ पेशल पाहात बसतो. बाहेर जाण्यास मिळाले तरः चकण्याशिवायच आपले आर सी चे तीन खटाखट एकत्रित लावून मग सुक्या मटणातले उत्तमोत्तम पीसेस बोटांनी उचलून एका प्लेटेत घेतो आणि इतर मंदगतीने रसपान करणार्‍या मित्रांची गंमत बघत जागीच झुलतो.

>>३१ डिसेंबर च्या रात्री तुम्ही काय करता? हा प्रश्न आहे की आमंत्रण ? - छोटा डॉन

पुर्ण दिसेंबर काहिना काही प्रोग होत होते म्हणुन ३१ला मी व नवर्याने ठरविले यंदा कुठेही न जाता बाहेर जेवुन यायचे व गपचुप घरीच टिव्हि बघत बसायचे. बाहेर जेवायला गेलो तर एकाचा फोन आला, आज रात्री ३ इदियट्सचा शो बघायचाय, बुकिन्ग झालय, जेवायला घरीच या. आता नाही प्ण म्हणता येइना, तसेच गेलो त्याच्याकडे. जेवलो, गप्पा मारल्या न पिक्चर बघायला गेलो. पिक्चर संपला, मित्र म्हणाला कि आता आमच्या घरी जाउन चह पिउन मग तुमच्या घरी जा. चहा झाला, नवरा बायको आम्हाला सोडायला आमच्या घरी आले तर मग ठरले कि आम्च्याही घरी चहा प्यायचा. झाले, वर आलो ४ हेही. चहा झाला, गप्पा मारता मारता सकाळचे ५.३० वाजले. मग ठरले कि आता समुद्रावर जायचे. निघालो, बिच वर पोहोचलो तर निरव शांतता होती आणी २०१० चा पहिला सुर्योदय होत होता, आम्ही सोडुन कोणीच नव्हते कारण रात्री सेलीब्रेट करुन सगळी दुबई झोपली होती. बिचवर बरेच चाललो, एक्झिट बरेच मागे पडली होती मग एका बिच होटलच्या कंपाउन्डवॉल वरुन उड्या मारुन ४ घे ही आत आलो. तोच सि़क्युरिटी धावत आला. माझा नवरा घाबरला कि ह्याला काय उत्तर द्यायचे, बरोबर आय्डी कार्ड्स वैगरे काहिच नव्हती . पण आमचे सोज्वळ चेहरे पाहुन त्याला अंदाज आलाच व त्याने आम्हाला गेटने बाहेर जाउ दिले. मग मरिना वॉकवर जरा वेळ फिरलो आणी ८ वाजता घरी परत आलो जे झोपलो ते दुपारी ३ ला ऊठलो. यंदा बघु काय करायचे ते !!!

जे रोज रात्री करतो तेच. दारु खातो आणि घरी जाउन झोपतो. ३१ चे काय कौतुक ? साला आमच्याकडे रोजच ३१ डिसेंबर असतो.

या वर्षी ३१ डिसेंबर ला लवकर झोपणार कारण आमच्या आवडत्या पुणे शहरात बिपश्यना करण्यासाठी येणार आहे, त्या करता सकाळी भल्या पहाटे रवाना व्हायचे आहे! बाकी मागची तीन वर्षे लै मजा केली राव ३१ ला, दारु दारू आणि मोबाईल फोन!

आला दिवस १२-१४ तास काम करून पोटाची खळगी भरणाऱ्या सामान्य माणसांना कुठे हा प्रश्न पडतो. रोजच्या सारखाच आपला दिवस, काम, घर, खाणे, झोप. बाकी मराठी सन साजरे करतो.