स्वामी समर्थ आणि दत्तभक्ती ही कथा तुम्हाला भाकड वाटते का?

मला असे वाटते की मूळ मुद्दा आहे , "तुम्ही नास्तिक आहात का ?" एकदा ते ठरले की मग प्रत्येक इन्स्टन्स भाकड वाटणार - किंवा वाटणार नाही. मी माझे मत कौलात दिले आहे.

'कथा निर्विवाद भाकड आहे'ला मत दिले आहे. पण लेखिकेने संदर्भासह मिपावर ती कथा प्रसिद्ध करण्यात काही गैर वाटले नाही.

मिपाच्या ठराविक वाचक/मतदात्यांना ही कथा भाकड वाटते का वाटत नाही यावरून काय निष्कर्ष काढणार आहात? किंवा (in other words) या कौलामागचा उद्देश काय?

first: भाकड (व्याख्या ) म्हणजे ज्यातून काही निष्पन्न होणार नाही अशी.उदा.भाकड गाय,दूध न उत्पादू शकणारी. तशा अर्थाने (निरर्थक) ही कथा भाकड नाही तर बीभत्स आहे..यातून अनेक रस उत्पन्न होऊ शकतात.दुरितेही. शिवाय निरुपणाने त्याचा वेगळा अर्थ दाखवून गूढता शोधता येते. शोधले की कुठेही दुसरा अर्थ सापडतोच. उदा.मांत्रिक केरसुणीने झोडपून एखाद्याचे भूत उतरवतोय म्हणजेच तो जणू केरकचरा,घाणसदृश असे त्याच्यातले दुरित गुण स्वच्छ करत आहे.इ.इ.तस्मात आल्टरनेट अर्थ कशातही शोधता येतात. तेव्हा FIRST OCCURRING OBVIOUS अर्थ घेतोय हे गृहित. आपण भाकडची वरील व्याख्या आणि सामान्य अडाण्यांना समजेल असा प्रथमदर्शनी अर्थ अशा दोन गोष्टी गृहित धरुन पुढे बोलू,. गळू चोखणे,कफदाणी पोटात रिचवणे,दातांनी विडा कुटून देणे आणि खलबत्ता मागितल्यावर मग आपले शिर छाटून सादर करणे.अशा असंख्य गोष्टी समर्थचरित्रात आहेत.त्यांचे रुपकात्मक अर्थ असू शकतात हे नव्या लेखाने समजले.पण as said above रुपके कशातही दिसू शकतात. कथा अर्थातच नंतर निर्माण झाल्या आहेत.आणि त्या बोधकथा स्वरुपात सांगितल्या जातात.Misinterpretation by common non-spiritual man होण्याची शक्यता जास्त.म्हणून वाटते की कमी किळसवाणी रुपकेही वापरता येतील.

भाकड आहेला मत दिले आहे. नानांचे निरुपण वाचून मतात फरक पडला नाही.

कथा भाकड आहे याला मत दिले.

भाकड नाही पण मुलांना सांगणार नाही याला मत दिले आहे. कथेत उघडपणे हिंसा, बीभत्स रस वगैरे आहेच...पण शुचीच्या धाग्यावरील काही लोकांचे निरुपण वाचून त्यामागचा अर्थ कळला ...पण म्हणून हि किंवा अशा प्रकारच्या कथा मी माझ्या बाळाला सांगणार नाही. पण उगाच तिने फारच उच्छाद मांडला अन मलाच जीव नकोसा केला तर तिला घाबरवायला म्हणून सांगेन ;) थोडक्यात अशा कथा adult आहेत एवढेच...(adult हि genre भयकथा, हिंसा, sex इ. मोठ्यांच्या विश्वातील कथा, पिच्चर यासाठी वापरतात. उगाच त्यावरून आणखी धागे ,कौल यांचा गोंधळ नको )

मलातर हा " आय डी" च "भाकड" वाटतोय त्यामुळे मत देण्याचा प्रश्नच येत नाही

या "कथे"कडे कसे बघावे या विचारात आहे. १. रसनिष्पत्ती होत असेल तर या कथेला भाकड का म्हणावे ? ( हे मान्य की या कथेचा हेतू शुद्ध रसनिर्मीतीचा नसावा , पण वाचणार्‍याचे अर्थनिर्णयनाचे अमर्याद स्वातंत्र्य मान्य केले तर भाकड पेक्षा कमी / जास्त परिणामकारक असे वर्गीकरण योग्य वाटते.) २. प्रत्येक संहिता भाव आणि बुद्धीला वेगवेगळ्या प्रमाणात आव्हान देते . आस्वादकाच्या वृत्ती / क्षमतेनुसार . उदा . गीतेच्या अनेक टीका . ३. वैज्ञानिक सत्यासत्यता , चालू नितीनियमांचे कमाल/किमान पालन/मोडतोड यावर "कथे"चे मूल्यमापन का करावे ? जाता जाता : ही कथा सहज आठवली .भाकड वाटणारी कथा गहन तत्त्वचर्चेचा विषयसुद्धा ठरू शकते. http://atheism.about.com/od/existentialistphilosophers/a/kierkegaard_2… Kierkegaard explained his ideal of religious faith through the story of Abraham, the Jewish patriarch was ordered by God to kill his only son. On the one hand, Abraham knew that this was a violation of God’s law; on the other hand, Abraham knew that he had clear orders to kill. What rational, abstract “knowledge” about the world could Abraham rely upon to arrive at the correct decision? According to Kierkegaard, it didn’t exist. This meant that Abraham had to commit himself to one course of action or the other by relying on faith, risking the possibility that it might well be wrong.

एखादा आस्तिक असला तरी काही कथा त्याला भाकड वाटू शकतात. नास्तिक असाल तर नक्कीच भाकड वाटेल पण आस्तिक असलात तरीही ही कथा भाकड वाटण्याची शक्यता आहे. आमोद शिंदे- स्वतःचे मत मांडा की. फक्त प्रतिक्रीया नको.

तो ही कथा सत्य आहे की नाही अस हवा होता असे वैयक्तीक मत आहे. कारण जर कथा सत्य असेल तर भाकडपणा उरत नाही आणी असत्य मानणारे लोक असे काही घडलेच नाही म्हणून कथा एक थाप आहे म्हणतील आणी ती भाकड आहे की नाही याच्या वादात व्यर्थ वेळ दवडनारच नाहीत, हो बाकी मूलांना ही सांगू नका कारण ती हे एकून घाबरणार तर नाहीतच पण पून्ह पून्हा सांगा असा हट्ट धरू लागली तर तूमची भांबेरी ऊडायचीच शक्यता जास्त. (वीचारा स्वतःला ही देवाची कथा वाचून लहान पणी तूम्ही घाबरला असता की देव बप्पा कशी सॉलीड परीक्षा घेतो यावर चर्चा करत उरलेल्या चकल्या खात मस्त टाइमपास केला असता) अगदीच जर कोणी मूलाना घाबरवायला जास्त प्रयत्न केला असताच तर ती सगळी कापाकापी खोटी होती, देवाची परीक्षा होती, हे समजूनच मूलानी टाळ्या पीटल्या असत्या. आणी गोश्ट पून्ह पून्हा सांगा असाच रोज हट्ट धरला असता excite होवून. अवांतर- छा मूलांना तूम्ही फारच हे समजता राव.

मुळात झाला तो गहजब आणि गदारोळच अनाठायी वाटत असल्याने मत देऊ इच्छित नाही. हा कौल भाकड वाटतो का असा नवा कौलही काढू इच्छित नाही. (मिपावर इतकी सगळी बालमनाची आणि रोज 'शामची आई' वाचणारी बाळे आहेत हे वाचून धन्य झालो. शोलेच्या शेवटी बसन्तीला रक्तबम्बाळ होइतो काचेवर नाचवण्याचा भीषण प्रकार न दाखवता ती गब्बर आणि त्याच्या टीमसाठी भाकर्या थापायला बसते, आणि हिरो "इन कुत्तोन्के लिये पापड मत बेल' असे ओरडतो अशी एक आवृत्ती या बाळगोपाळान्साठी काढायला हवी होती असे वाटले. असो. )

पण कथा मला पटली नाही.

कथा भाकड वाटत नाही पण हा कौल मात्र भाकड वाटतो. नाही पटत एखादा धागा तर नये उघडु तो. उगीचच सेंसॉर बोर्ड असल्याचा आव आणुन गहजब कश्याला करावा? अन त्याहुन मोठी गंमत म्हणजे असे आव आणुन गहजब माजवणार्‍यातलेच लोक परत अभिव्यक्तीस्वातंत्र्य वगैरे बाबतही बोलतात. काही मान्यवर तर त्यापुढे गेलेले - स्वतः ह्वॅम्पायर वगैरेंच्या कथा पण लिहितात, अश्या धाग्यांवर टीका पण करतात अन अभिव्यक्तीस्वातंत्र्य वगैरे बाबतही बोलतात. ही हिप्पोक्रसी म्हणजेच बहुतेक व्हर्च्युअल रिअ‍ॅलिटी असावी.