स्ट्रॉबेरीच्या मळ्यात

मुंबईकराला स्ट्रॉबेरी दिसते ती आकर्षक खोक्यात. आणि विकत घेतल्यावर समजते की स्ट्रॉबेर्‍या फक्त पृष्ठभागाच्या क्षेत्रफळाईतक्याच आहेत, बाकी खोक्याचा खालचा भाग भरलाय कागदी कपट्यांनी. पाचगणीच्या मॅप्रो उद्यानातुन पाचगणी गावाकडे येताना एका झाडाखाली एक स्ट्रॉबेरीचा ठेला दिसला. गाडी थांबवली. ठेलेवाल्या मामांनी प्रेमानी सार्‍यांना स्ट्रॉबेर्‍या हातावर दिल्या. रसाळ होत्या खर्‍या. मामा हुशार. पोराटोरांना पाहताच म्हणाले, भाव कशाला करता घ्या आपल्या हातान खुडुन, भरा टोपली मग भावाच बघु! मामा जवळच्याच भोसे गावातले. स्वतःचा छोटा मळा होता, सध्या चार महिने स्ट्रॉबेरीचा हंगाम आहे म्हणाले. मळ्यातल्या ताज्या फळांच नी भाज्यांच कौतुक सगळ्यांनाच. आणि नेमेके हे कौतुक हेरुन मुंबई गोवा रस्त्यावर पेणच्या अलिकडे -पलिकडे अनेक भाजीवाले वाशीच्या बाजारातुन आणलेली भाजी जवळच्या गावात पिकलेल्या एखाद दुसर्‍या भाजीबरोबर 'रानातली ताजी भाजी' म्हणुन राजरोस विकतात. इथे तसा प्रकार नव्हता. मामांच - त्यांच नाव वाडकर; त्यांचा मळा फुलला आणि फळला होता. मामांनी प्रस्ताव मांडताच सगळे खुशीने उतरले. मामा उत्साहाने मळा दाखवत होते. मधेच सूचना देत होते, की दोन रांगांमधुन चला, रोपांवर पाय देउ नका, कोवळी फळ उगाच उपटु नका, अलगद खुडा रोप उखडु नका वगैरे. आपल्याला भले काही समजत नसले म्हणुन काय झाले? शेताची माहिती आम्ही विचारताच मामांनी पाणी, हवामान, निगा वगैरे सर्व माहिती तत्परतेने दिली. एका रांगेते रोपे पसरलेले वाफे मस्त दिसत होते. वाफ्यांना नळकांड्यांचा रांगा फिरवुन ठिबक सिंचन पद्धतिने पाणई दिले जात होते. हे रोप फार नाजुक असते आणि जर रोग पडला तर एकजात सगळी रोपे माना टाकतात असे मामांनी सांगितले. मात्र बहर चांगला बहर असला अतर एक रोप चार महिन्यांच्या हंगामात एकंदर दहा किलोपर्यंत फ़ळे देते अशी माहिती मिळाली. वाफ्यांमध्ये बाळाच्या अंगाखाली दुपटे अंथरावे तसे प्लास्टिकचे पट्टे टोकापर्यंत पसरलेले होते. रोपाच्या जागी भोक पाडुन रोप वर घेतले होते. स्ट्रॉबेरी नाजुक. चिखलात फळ कुजु नये आणि त्याला थोडी उब मिळावी म्हणुन फळ जमिनीपासुन अलगद ठेवण्यासाठी मधे प्लास्टिक पसरले होते. बाजारात स्ट्रॉबेरी राशीने मिळते पण प्रत्यक्ष मळ्यातली पाने, फुले, कोवळी हिरवट फळे आणि लाल-गुलाबी स्ट्रॉबेर्‍या हे सगळे एकत्र असलेली रोपे हे दृश्य काही वेगळेच. आपल्या हाताने फळे तोडण्याचा आनंद काही वेगळाच. मुले तर एकदम खुश! भाचीच्या हाताला लहान लाडवाइतकी टपोरी स्ट्रॉबेरी लागली आणि ती हरखुन गेली. बघता बघता बायका - पोरांनी छोट्या टोपल्या भरल्या. 'धुतल्याशिवाय खाऊ नका' असा दम पोरांना दिला नाही तर त्या आया कसल्या? पोरांना धीर धरवत नव्हता. मामांनी टोपल्यावर पाण्याचा हलका फवारा मारला आणि स्ट्रॉबेर्‍या धुवुन काढल्या. त्या ताज्या स्ट्रॉबेर्‍या मोठ्या आकर्षक दिसत होत्या. लाल-गुलाबी फळ अन वर हिरवट महिरपीसकट हिरवा देठ विकत घेण्याआधी घरी गेल्यावर स्ट्रॉबेरी मिल्क शेकच्या करण्याच्या बाता चालल्या होत्या, स्ट्रॉबेरी जॅमचे बेत झाले होते. मात्र एक एक करीत सगळ्या टोपलीचा फन्ना कधी उडाला ते समजलेच नाही.