विडंबन

डिस्क्लेमर : प्राजुतैच्या दिवाळीच्या सुंदर कवितेची अशी चिरफाड केल्याबद्दल तिची जाहीर माफी मागतो. प्रस्तुत कवितेत नवर्‍याचे कपडे धुवून धुवून वैतागलेली बायको आपली व्यथा मांडते आहे. समस्त स्त्रीमुक्तीवाद्यांनी कृपया ह. घ्यावे! ;)

रस्त्यावरती लोळत येता का हो तुम्ही संध्याकाळी
सदरे, लेंगे आणिक पंचे, काय काय मी धुवू सकाळी?

चमचमणारे ओले दुपटे, दिवसामधुनि शतदा वाळी
प्लास्टीक घाला गादीवरती, निजण्यापूर्वी अपुली बाळी

सजून जाते अंगण अवघे कपड्यांनी या तिन्ही त्रिकाळी
दाटीतून त्या मार्ग काढता, नाडी यांची लागे भाळी

प्रेरणा - प्राजु यांची शुभेच्छापर कविता 'पुन्हा दिवाळी'.

वळवळती त्या जिभा, गुलाबी कट्ट्यावरती संध्याकाळी
चुगल्या, लफडी, गॉसिपमधुनी मुक्त चालु दे पुन्हा टवाळी

कुणी कुणाच्या खोलीमधुनी.. ओल्या नवथर सोनसकाळी
सलज्ज लपुनी आले निघुनी, विचारते बघ पुन्हा टवाळी

सजून जाती तरुणी काही, रंग रंगुनी कॉस्मेटिक्सनी
शिट्या मारुनी, गाणी म्हणुनी, हसत चालु दे पुन्हा टवाळी

मिसळपावची लज्जत ऐसी, झणझण तर्री जिव्हा जाळी
आणि चहाचा दरवळ न्यारा, घेउन येतो पुन्हा टवाळी

सार्‍या उदास वाटा, कापीत चाललो मी
होउन मूषक काळा, शापीत चाललो मी

नाले गटारे अनेक, सुगंधी या पथाने,
ओल्या ओघळांत काही, हुंगीत चाललो मी

वस्ती उठून गेली, ओसाड ती कवाडे,
तो घास नासलेला, शोधीत चाललो मी,

काखेत एक गाठ, आक्रोश आणि टाहो,
मृत्यो तुझ्या तमाच्या धुंदीत चाललो मी.

पसरला प्लेगपाश, दूषीत आसमंत,
प्रतिशोध मानवाचा भेदीत चाललो मी.

( खूप दिवसांनी एकाच कवितेवर विडंबने पडताना पाहिली आणी रहावलं नाही..
खुप दिवस काहीच लिहायला वेळ मिळाला नाही म्हणुन जरा हात आणी कळफलक साफ करून घेतोय..
)

आदिती आणि अडगळ यांच्या प्रेरणेने.

सारे बोबाट शब्द, फेकीत चाललो मी
सोडुन सार्या वाटा, का पीत चाललो मी ?

रिचवुनी अनेक प्याले, रातीचे ओसाड नाले
अडखळीत का असेना, धुंदित चाललो मी

रात्रीत विरले दु:ख, सरलेली सारी स्वप्न
झुगारुन लक्ख नभास , ऐटीत चाललो मी

झाले आप्त ही परके, रक्तबंध विस्कटलेले
नजरेच्या तप्त ज्वाला, सोशीत चाललो मी

डागाळलेला चंद्र उरी, नभास का खंत आहे
आपुलेच खोटे नाणे, घाशीत चाललो मी

आमचीही प्रेरणा https://www.misalpav.com/node/14884

पाकिट , पर्स , चेना ढापीत चाललो मी,
लवते न तोच पाते, कापीत चाललो मी,

वाणी विमा विजेची , सारी बिले मिळाली,
हिरवा वसंत कोठे? शोधीत चाललो मी.

पाकीट का म्हणावे , "हैदोस" भावनांचा,
पत्रे पुराणी पिवळी , वाचीत चाललो मी,

बघतो अनंत कप्पे , ना नोट , नाही नाणे,
घाला चुलीत ह्याला, काशीत चाललो मी,

पेठांत या पुण्याच्या ना राहिली खुमारी,
औंधात हात मारु, घोकीत चाललो मी.

एका शापित मेघा*ने फारच डोक्याला त्रास दिला ;-)

सार्‍या रिकाम शुभेच्छा घेऊन राहिलो मी
कापीत केक मात्र वाढीत चाललो मी

गेले सफेद केसही, ओसाड होई टाळके
झाले बधीर नयन 'उप-नयन' वापरतो मी

उत्साह झडून गेला, नाही कशात लक्ष
शर्करा होई कडवट शोधीत चाललो मी

झाले श्रवण परके, उदास विराण गाणे
यंत्र असे तारक वापरीत ऐकतो मी

विस्मरण सतत सोबत, विसरलो वय वाढ
संगे सोबती अन् केक कापीत चाललो मी

*यात मेव्याचा काहीही संबंध नाही.