मिसळपाव
विडंबन
पोलीस राइस
स्थळ : छत्रपती शिवाजी टर्मिनल च्या आसपास चा परिसर
वेळ : साधारण रात्रीचे ८
अशीच एक स्त्याच्या कडेची चायनिस ची गाडी ...
कुठल्याही सामान्य इतर खाण्याच्या गाड्या असतात तशीच , लालभडक रंगात रंगवलेली
द्र्यागन ची भडक चित्र असलेली , आणि तसंच काहीसं नाव असलेली ..
फक्त C .S .T . परिसरात म्हणून, सोन्याची किंमत..
गाडीच्या आजूबाजूला ४ फळकुट ,४ टेबलं, गाडीच्या आतल्या बाजुला गिऱ्हाइकांच "उरलेलं ,उष्ट-माष्ट" टाकण्यासाठी एक डबा, पाण्याचं एक पिंप एवढीच काय ती investment
आजूबाजूच्या ५ स्टार,2 स्टार , किंव्हा अतिशय सामान्य हाटेलात सुद्धा जायची ऐपत नसणाऱ्या लोकांचं आश्रय स्थान .
(पुन्हा टवाळी)
प्रेरणा - प्राजु यांची शुभेच्छापर कविता 'पुन्हा दिवाळी'.
वळवळती त्या जिभा, गुलाबी कट्ट्यावरती संध्याकाळी
चुगल्या, लफडी, गॉसिपमधुनी मुक्त चालु दे पुन्हा टवाळी
कुणी कुणाच्या खोलीमधुनी.. ओल्या नवथर सोनसकाळी
सलज्ज लपुनी आले निघुनी, विचारते बघ पुन्हा टवाळी
सजून जाती तरुणी काही, रंग रंगुनी कॉस्मेटिक्सनी
शिट्या मारुनी, गाणी म्हणुनी, हसत चालु दे पुन्हा टवाळी
मिसळपावची लज्जत ऐसी, झणझण तर्री जिव्हा जाळी
आणि चहाचा दरवळ न्यारा, घेउन येतो पुन्हा टवाळी
हास्य-विनोदी झरा वाहु दे, परमेशा!
काव्यरस
भाषिक संपत्ती
भाषिक संपत्ती - लहानपणापासुन आवडता असलेल्या विषयावर लिहायला घ्यावे असा विचार केला त्यावेळेस याहुन जास्त समर्पक शीर्षक नाही सुचले.
सध्या शिव्या (किंवा मराठीत ज्याला आपण स्लँग म्हणतो) मर्दानगीचे प्रतिक आहेत असे मौलिक ज्ञान मला नुकतेच मिळाले आहे. त्यामुळे या संपत्तीचे मोलही प्रचंड वाढले आहे.
असे म्हणतात की कुठल्याही भाषेवर प्रभुत्व मिळवायचे असेल तर प्रथम त्या भाषेतल्या शिव्या शिकुन घ्याव्यात. आमच्यासाठी ही प्रक्रिया फार लवकर सुरु झाली. मायबोलीतल्या काही "मर्दानी" शब्दांवर आम्ही खुप लवकर प्रभुत्व मिळवले. कोल्हापुरात असताना (माझा लेख सुपरहिट्ट होणार.
फक्त पुणेकर
शुक्रवारी एका मित्राला भेटलो. गडी चांगलाच वैतागला होता! त्याला विचारलं-" कावलायस का भावा? शनिवार, रवीवार बी हाफिस हाय काय?" मित्र -" अर एक मराठी पोरग आलय आमच्या कंपनीत." मी-" भावा चांगल हाय की मग!" मित्र-"घंटा! खुळ्या ल@#$च हाय ते." मी-" आयला, आल्या आल्या काय केल भावान?" मित्र - " त्याला ईचारल- तु बी मराठी काय , तर ते म्हणतय - नाही मी पुण्याचा आहे!" ऐकून हसून हसून पुरेवाट झाली. लिहायला एक विषय भेटला!
तसा मी पुन्यात फार कमी वेळ राहिलेलो आणि पून्यातल्या लोकांचा पून्याबाहेरच संपर्क आला.
(गावात प्लेग)
सार्या उदास वाटा, कापीत चाललो मी
होउन मूषक काळा, शापीत चाललो मी
नाले गटारे अनेक, सुगंधी या पथाने,
ओल्या ओघळांत काही, हुंगीत चाललो मी
वस्ती उठून गेली, ओसाड ती कवाडे,
तो घास नासलेला, शोधीत चाललो मी,
काखेत एक गाठ, आक्रोश आणि टाहो,
मृत्यो तुझ्या तमाच्या धुंदीत चाललो मी.
पसरला प्लेगपाश, दूषीत आसमंत,
प्रतिशोध मानवाचा भेदीत चाललो मी.
( खूप दिवसांनी एकाच कवितेवर विडंबने पडताना पाहिली आणी रहावलं नाही..
खुप दिवस काहीच लिहायला वेळ मिळाला नाही म्हणुन जरा हात आणी कळफलक साफ करून घेतोय..
)
(शापीत मेघ ) ...
आदिती आणि अडगळ यांच्या प्रेरणेने.
सारे बोबाट शब्द, फेकीत चाललो मी
सोडुन सार्या वाटा, का पीत चाललो मी ?
रिचवुनी अनेक प्याले, रातीचे ओसाड नाले
अडखळीत का असेना, धुंदित चाललो मी
रात्रीत विरले दु:ख, सरलेली सारी स्वप्न
झुगारुन लक्ख नभास , ऐटीत चाललो मी
झाले आप्त ही परके, रक्तबंध विस्कटलेले
नजरेच्या तप्त ज्वाला, सोशीत चाललो मी
डागाळलेला चंद्र उरी, नभास का खंत आहे
आपुलेच खोटे नाणे, घाशीत चाललो मी
काव्यरस
(शापीत मेघ)
आमचीही प्रेरणा http://www.misalpav.com/node/14884
पाकिट , पर्स , चेना ढापीत चाललो मी,
लवते न तोच पाते, कापीत चाललो मी,
वाणी विमा विजेची , सारी बिले मिळाली,
हिरवा वसंत कोठे? शोधीत चाललो मी.
पाकीट का म्हणावे , "हैदोस" भावनांचा,
पत्रे पुराणी पिवळी , वाचीत चाललो मी,
बघतो अनंत कप्पे , ना नोट , नाही नाणे,
घाला चुलीत ह्याला, काशीत चाललो मी,
पेठांत या पुण्याच्या ना राहिली खुमारी,
औंधात हात मारु, घोकीत चाललो मी.
काव्यरस
(कापित केक)
एका शापित मेघा*ने फारच डोक्याला त्रास दिला ;-)
सार्या रिकाम शुभेच्छा घेऊन राहिलो मी
कापीत केक मात्र वाढीत चाललो मी
गेले सफेद केसही, ओसाड होई टाळके
झाले बधीर नयन 'उप-नयन' वापरतो मी
उत्साह झडून गेला, नाही कशात लक्ष
शर्करा होई कडवट शोधीत चाललो मी
झाले श्रवण परके, उदास विराण गाणे
यंत्र असे तारक वापरीत ऐकतो मी
विस्मरण सतत सोबत, विसरलो वय वाढ
संगे सोबती अन् केक कापीत चाललो मी
*यात मेव्याचा काहीही संबंध नाही.
काव्यरस
काम करी दाम येड्या
नेहमी प्रमाणे आम्ही संगीत तबकडी सुरु केली आणि मिपा वाचायला सुरुवात केली...