विडंबन

नेहमी प्रमाणे आम्ही संगीत तबकडी सुरु केली आणि मिपा वाचायला सुरुवात केली... पराशेठचा खुषखबरी धागा वाचून संपायला आणि तबकडीवर खेबुडकरांचे दाम करी काम येड्या लागयला एकच गाठ पडली आणि आम्हाला तबकडीतून भलतेच बोल ऐकू येउ लागले

बारा डोळ्यांनी धागं सारी वाचकजन बगतो
प्रतिसादावर माणूस मरतो प्रतिसादावर जगतो

प्रतिसादाला पैसं मागतो 'परा'स नाही काम रे
काम करी दाम येड्या काम करी दाम रे

प्रियाली यांच्या भेसूर अमानवी काव्याच्या धाग्यावर बऱ्याच भारतीय भुताखेतांच्या कविता आलेल्या दिसल्या. ही एक कविता अभारतीय पिशाच्चांची. मूळ प्रेरणा मर्ढेकरांची कविता (खाली उद्धृत केली आहे)

भसभसून उसळे नरड्यामधुनि धार
हे तुषार केसर रक्तथेंब अलवार
चाटीत तयांची खारट मादकता ती
कुणी करतो ओले ओठ पुनेच्या राती

नाजूक कंठ तो कुमारिकेचा गौर
रसरसते यौवन मदिर रुधिर ते और
तो दुरून येई सावज-गंधित वारा
अन् उडति वाघळे वाड्यामधुनि भरारा

आमच्या संगीत तबकडीवर खेबूडकरांचे चंद्र आहे साक्षिला वाजत होते आणि आम्ही मिपावर प्रियालीताईंचे भयंकर, भेसूर आणि अमानवी काव्य वाचायला सुरवात केली .. आणि पान जागे फूल जागे च्या ऐवजी भलतेच काही गुणगुणायला लागलो..

हडळ जागी भूत जागे, खविस सुद्धा जागला,
प्रेत आहे साक्षिला, प्रेत आहे साक्षिला

लाकडांचा गंध आला, पौर्णिमेच्या रात्रिला,
प्रेत आहे साक्षिला, प्रेत आहे साक्षिला!

(सुरेश भटांच्या प्रतिभेला सलाम करून. मूळ कविता खाली दिली आहे)

सोसुनी सोसास या आक्रोश माझा वेगळा
गुंतुनी गुंत्यात नाही श्वास माझा मोकळा

कोण जाणे कोठुनी हे पाहुणे आले इथे
मी असा की लागतो ह्या पाहुण्यांनाही लळा

राहतो माझ्या घरी हा सासरा खाष्टापरी
बायको का ही अपूरी कापण्या माझा गळा?

कोणत्या काळी कळेना मी जुवाला जुंपलो
अन् कुठे पत्नी पळाली ती भगीनी मंडळा

वाटुनी आश्चर्य माझे सांगते साऱ्या जना
"काय सांगू मठ्ठ आणी मूलखाचा वेंधळा"

पाहुण्यांच्या मध्यभागी कोंडलेला बैल मी
माझियासाठी न माझा नांगराचा सोहळा

मूळ कविता

आमच प्रेरणा: ओळखा बघू

अमुच्यावरच्या धाग्यासंगे युद्ध आमुचे सरू
टंकू आणिक मरू

पकतिल प्रेक्षक, पको नागरिक
पकतिल महिला, पकतिल वाचक
विडंबने पण करू, टंकू आणिक मरू

लेख आमुचा आढाव्याचा, स्वप्नामधल्या संदेशाचा
अट्टहास हा सुरू, टंकू आणिक मरू

विडंबनाला लगेच उत्तर, वेळ न देऊ आम्ही क्षणभर
पुरून त्यांना उरू, टंकू आणिक मरू

हानी होवो कितीही भयंकर, प्रतिसादांचे चालो संगर
अंती विजयी ठरू, टंकू आणिक मरू

विंडबकांच्या फळप्राप्तीसाठी युद्ध आमुचे सुरू
चिक्कु किंवा पेरु, चिक्कु किंवा पेरु !!

कविता आवश्यक विडबंनासाठी
कच्च्या मालावर अत्याचारासाठी
धावा कोणाचा करू, चिक्कु किंवा पेरु !!

आमुच्या थर्डक्लास काव्यप्रतिभेतुन
वाचे जी संपादकाच्या चाळणीतुन,
कोणाची कविता स्मरू, चिक्कु किंवा पेरू !!

विक्षिप्त,पुप्या,ममो ,रंगा अम्हास ठावे
थोर विडंबक औषधासही न गावे
कास कोणाची धरू, चिक्कु किंवा पेरू !!

प्रासंगिकही लेख न सापडे
पडलो धराशायी आम्ही बापुडे
एका जनार्दनी टारू , चिक्कु किंवा पेरू !!

प्रेरणा - काही धागे व एक कौल यांना फुटकळ जाहीर करून त्यांच्यावर हल्ला-बोल करणारी विडंबनं व तथाकथित फुटकळ कौल आल्यावर फुटकळतेविरुद्ध युद्ध चांगलंच पेटलेलं आहे हे दिसलं. असं युद्ध करणाऱ्यांना स्फुरण चढावं यासाठी हे विरश्रीपूर्ण गीत लिहावंसं वाटलं.

फुटकळ गळक्या कौलांसंगे युद्ध आमुचे सुरू
अम्हिही कौलारू, अम्हिही कौलारू

युद्ध आवश्यक शांतीसाठी
बलात्कार कौमार्यासाठी
अम्हि बिन्धास करू, अम्हिही कौलारू

अमुच्या गळक्या कौलांखालुन
देवाघरि जी गेलो घेउन,
तीच चाळणी भरू, अम्हिही कौलारू