विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.
संपवून टाक पेग
स्वर्गीय सुरेश भट यांची माफी मागून समस्त मद्यपी मित्र-मैत्रिणीना सप्रेम अर्पण
"मालवून टाक दीप" .. चा विडंबन ..
संपवून टाक पेग, धडकावून ग्लास संग
दोसता किती दिसात, बांधला निवांत चंग
त्या तिथे चौफुल्यात, रंगते आजून रात
हाय तू करू नकोस, एवढ्यात रस-भंग
दोसता किती दिसात, बांधला निवांत चंग
संपवून टाक पेग ...
गार गार या हवेत, चकली-नी-शेव सवेत
रिचवून टाक सर्व, एकवार सोनं-रंग
दोसता किती दिसात, बांधला निवांत चंग
संपवून टाक पेग ...
गडाफी आता असे म्हणत असेल का?
मुन्ना बदनाम हुआ सॅम अंकल तेरे लिये (३ बार)
मुन्ने का क्रूड नशीला, गॅस सुनहरा, करम फ़ुटेला रे
क्रुड का बाम्ब हुआ, सॅम अंकल तेरे लिये
मुन्ना बदनाम हुआ सॅम अंकल तेरे लिये
मुन्ने का क्रूड नशीला, गॅस सुनहरा, करम फ़ुटेला रे
क्रुड का बाम्ब हुआ, सॅम अंकल तेरे लिये (२ बार)
मुन्ना बदनाम हुआ सॅम अंकल तेरे लिये (२ बार)
प्रसिद्धी मिळालेली पण वंगळी/वक्टी /आचरट/बिभत्स/छिछोर गाणी
संदर्भ - इतिहास, संस्थळचर्चा इ इ
एक चित्रपट अधुन मधुन वेगवेगळ्या चॅनेल्सवर लागतो आजकाल. म्हणले तर जुना म्हणले तर नवा आहे. नाव बहुतेक 'अभी तक पचपन्न' का कायसेसे आहे. त्याची कथा तुम्हाला ऐकवतो. चित्रपट व कथा काल्पनिक आहे संबध लावायला गेलात तर
चक्रवाल! एन्जॉय करा.
.
.
.
प्रेरणा
एक महत्वाच्या गोष्टीकडे तुमचे लक्ष वेधायचे आहे.
भारतातल्या सॉफ़्टवेअर क्षेत्राला आता फ़ार चांगला काल आला आहे. या पुढच्या काही महिन्यात अनेक कंपन्यांकडून तुम्हाला इंटरव्ह्यू कॉल येतील.
त्यावेळी तुमची आणि तुमच्या कौशल्यांची माहिती सीव्ही मधून विचारली जाईल आणि नोंदवली जाईल.
माहिती भरतांना तुमची मुख्य प्रोग्रॅमिंगची भाषा जी काही असेल ती तुम्ही लिहालच पण "अवगत
असलेल्या भाषा" मध्ये मोर्स कोड न विसरता लिहा.
आमचे लाडके कवि 'सुहास..' यांच्या चरणी हे विडंबनपुष्प अर्पण! आमच्या आजवरच्या टुकारपणाच्या सर्व मर्यादा भेदुन आम्ही पुढे गेलो आहोत, हे तुम्हाला दिसेलच, तेव्हा काही सुचना, सल्ले वगैरे असल्यास ते थेट 'रिसायल बीन' मध्ये पाठवावेत.
-
महाकवि इंट्या
प्यासाबारच्या रस्त्यावर
असलेले अनेक वेडे
काही ड्रायडेजपणी तर्र नजरेने पाहिलेले
बीअरचे ग्लास लावतांना काही
तर काही असेच
खिशाला भोक पाडुन घेण्यासाठी तयार झालेले.
टुकार वेटर मधुनच
समोर येत मनाला टोचत
आणि
फाट्यावरती अम्हास्नि उडवत
तरार्ट होताना लज्जा-भावनांचेही भान नसे.
घरपणात नंतर आल्यावर
रस्त्यावर गपबसुन भरलेल्या त्या,
उधारीच्या जिवावर मिळवलेल्या बाटल्या अन
तनात फटक्यांनी भिनवलेला
आयोडेक्स अंगभर पसरत असे.
आता आर-आर करण झाल्यावर
अल्प-स्वातंत्र्याच्या खुलेपणात चालतांना
उगाचच डोकं कुठेतरी ठेचकाळते
काहीतरी टोचतं
आणि बेसिन समोर बसुनही
ओकारीच्या सुगंधाचा भास
जाता जात नाही.
लहानपणी ज्या ज्या लोकांनी आम्हाला मारहाण केली त्या सार्‍यांना सप्रेम सादर :
प्रेरणा अर्थात ही
पाठीखालच्या भागावर
बसलेले अनेक रट्टे
दात लहानपणी गोट्या खेळतांना पाडलेले,
क्रिकेटच्या स्टंपने फोडताना कधी,
तर कधी उगाचच.
बापाचे बाहु बुकलण्यासाठी आतुर झालेले.
चुकार आयशी मधूनंच ,
मार देत फुकणी परजत,
आणि
झाडणीने अंगभर सडकत
मारताना वेळेचे भान नसे.
ही प्रेरणा.
पारावरचं आत्मचरित्र
वाचताना टोचलेले खडे
काही उगाच गमजा मारताना टाकलेले
तर काही असेच
निष्कारण अजाणतेपणी सुटलेले
चुकार फ्रेंड्स मधूनच
लाईक करत हवेत चढवत
आणि
चेहेर्‍याची पुस्तकं टाकताना,
लिहीताना वेळेचे भान नसे
चुचकारताना डबके झालेल्या,
जाहीर लिहीताना
हवेत मारलेल्या उड्या अन्
अंगावर उडवलेला
चिखल भिंतभर पसरवत बसे.
आता काम साधल्यावर
दारं बंद करून घेताना
उगाचच जीव कसानुसा होतो
काहीतरी टोचतं
आणि
अडगळीत पडल्याचा भास
जाता जात नाही.
माझा हा मिपा वरील नेहमीचा प्रयत्न ...सर्वांची मते,सूचना ऐकवण्याची आवश्यकता नाही..
तुम्हा टूकार लोकांकडून मार्गदर्शन मिळावे अशी तर अज्जीबात ईच्छा नाही.
रतिबी धागे जेंव्हा डोक्यात जातात,
आणि पाठ खाजवणारे आजूबाजूला पिंगा घालू लागतात,
कस सांगू तुला तेव्हा डायरीची आठवण अनावर असते...
जुनीच दारू जेव्हा नव्या बाटलीत अवतरते,
जुनेच स्कोर आठवून जेव्हा सेटल करत बसते,
कस सांगू तुला तेव्हा कंपुबाजांची आठवण अनावर असते...
मिसळपाव