विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.
असे काय घडले की ज्यामुळे आज अनुकूल हॉस्पिटलात जखमी होऊन पडला आहे? अपघाताच्या आधी त्याला कोणताही शुभ-अशुभ शकून समजला नाही? की त्याने शकूनांतून मिळणार्‍या संदेशांकडे दुर्लक्ष केले?
नाव - अनुकूल
शिक्षण - बी.ई. सॉफ्टवेअर (फर्स्ट क्लास)
पेशा - सॉफ्टवेअर इंजीनिअर (उच्चपदस्थ)
कौटुंबिक स्थिती - सुस्थित
आई - उच्चशिक्षित,वास्तुशास्त्री
वडिल - उच्चशिक्षित नोकरदार
शरद व स्पा यांच्या धाग्यामुळे मीहि खूप प्रभावित झालो, आणि नुकतेच माथेरानला काही काढलेले फोटो उकरून बघितले... ;)
त्यात मला पण अस वाटल कि होय, मी सुद्धा काही हटके फोटो घेतलेले आहेत..
डकवतोय बघा आवड्तायेत का?
माथेरानच्या लुईझा कडेटोकावर बसलेले हे मर्कट, उन्हातान्हाचे वैतागलेले, उदास भाव असलेले.
हे एक छोटे कुटुंब. दंगा चालला होता यांचा. सध्या हे पिल्लू थोडेसे अजून मोठे झाले असेल.
(चाल : शब्दावाचून कळले सारे शब्दांच्या पलीकडले - )
चष्मा असुनी दिसले नाही -
रस्त्याच्या पलीकडले ,
प्रथम तुला पाहियले ; पाउल
खड्ड्यात कसे पडले ?
शर्ट नवा मी खास घातला -
पँट नवी, अन् चष्माहि नवा !
त्या दिवशी का प्रथमच माझे
बूट सांग अडखळले ?
आवडते कपडे त्या रात्री ;
खड्ड्यातच फाटले किति तरी ...
परीटघडीच्या त्या कपड्यांचे
रफू न मज परवडले !
कोणा एका राज्यात भ्रष्टाचार अतोनात माजला होता. राजा देखील या मलिन प्रतिमेमुळे अतिशय त्रस्त झाला होता. पण त्याच्या भोवतीचे कोंडाळे, प्रधानजी, राजाच्या पूर्वजांनी अनेक वर्षे पोसलेले वतनदार या सगळ्यांपुढे तो काहीच करु शकत नव्हता. स्वतः साधे रहाणे यापलिकडे तो लोकांसमोर कुठलाही आदर्श ठेवू शकत नव्हता. प्रजा ही एके काळी साधी होती. परन्तु सततच्या भ्रष्टाचारामुळे तीही अशा गोष्टी गृहीत धरु लागली होती. संपूर्ण लोकसंख्येमधे अतिशय स्वच्छ चारित्र्याचे फारच थोडे लोक राहिले होते. ज्यांना कुठे ना कुठे हात मारता येत होता ते यथेच्छ ओरपत होते. ज्यांना संधीच मिळत नव्हती ते नाईलाजाने प्रामाणिक राहिले होते.
पाषाणभेदाची क्षमा मागून
एक टुकार आणि 'शब्द करूण' विडंबन सादर करत आहे.
[पेग घ्यायची ओढ लागली]
नकोच आता दुर सुराही
पेग घ्यायची ओढ लागली ||१||
पत्ते वाटा बसू गच्चीवर
नसे कुणाची दृष्टी तेथवर ||२||
ओळखीच्यांना उधार दिली
माज करत ती सांडवत नेली ||३||
वायू परिचीत नाकास लागला
टुरटुर आवाज देवूनी गेला ||४||
नजरेच्या टापूत आले समोर
मारून फेकले लाटणे तोवर ||५||
पत्यांच्या खेळात कुरुकुर झाली
जुन्या उधारीची आठवण आली ||६||
गेमच कसला असला नसता
मुकाट पत्ते पिसणे आता ||७||
(चाल : देहाची तिजोरी - भक्तीचाच ठेवा )
फोडली तिजोरी - लुटला सर्व ठेवा
पकडणार चोरांना त्या - पकडणार केव्हा ?
नसे दूर चौकी इथुनी फार पोलिसांची ,
तरी चोरटयांच्या नाही भीती मुळी त्यांची -
सरावल्या चोरांनी का दंड थोपटावा ?
उजेडात होते पहाणी - अंधारात साsssफ
चोरट्यांच्या हाती लागे द्रव्य ते अमाप -
दक्ष पोलिसांची कैसी नसते गस्त तेव्हां ?
मिपावरच्या सर्व कार्ट्यांस समर्पित.
(चालः चल री सजनी अब क्या सोचे)
लिही रे भावा तू अपुल्या मनचे
डोहाळे कशाला प्रतिक्रियांचे
लिही रे...
टाकून खरडी भिक्षा मागणे
जमवून कंपू गोंधळ घालणे
असं काही ऽऽ करू नकोऽऽ, करू नकोऽ रे
लिही रे...
असेलही तुझी लेखणी धमाल
करिती इथले सगळेचि लाल
स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽच रे
लिही रे...
लिहीले जरी तू ओतुनि तनमन
गेले जरी पुढच्या पानी ते पटकन
दबलेलाऽ कोळसाऽ तो होईल हिरा रे
लिही रे...
साक्षात 'पाय' वर कविता करणार्‍या आमच्या घासू गुर्जींचे पाय पकडून! ;)
:०()8=
(वर्तुळ)
मी पहिल्यांदा हा आकारबंध
वस्रपटलांच्यामध्ये केला स्थानबद्ध
केव्हापासून जागलिये खाद्यपिसासा
मुक्ततुंदिलरेखी वलयरेषेपलिकडे
खाद्यकणग्राही रसनापटापलिकडे
घडले असे गारुड
निशा'चर' जगतात शीतकपाटाच्या
दारापल्याड मुक्त केकावलीचा
दिसलाय भरलेला आवाका
आवाक्याबरोबरच विस्तारलं एक
जिव्हालौल्यसाधक दोंदाकारप्रसारक
तुमानवेधी "शून्य"
त्याच्या क्रीमगर्भरोलांचा
नीलबेरीसामायिक पेस्ट्रीचा
तो तनःचक्षुसाक्षात्कारच
मुलांनो, आज आपला रसग्रहणासाठीची कविता आहे 'मुन्नी बदनाम हुई' काही चहाटळ लोक तिला आयटम साँग देखील म्हणतात. आपण त्याकडे दुर्लक्ष करु. म्हणतात ना हाथी चले अपनी चाल....
तर थोडी माहिती.
गीत- मुन्नी बदनाम हुई'
चित्रपट - दबंग्ग
संगीत - ललित सेन ( जतिन ललित मधला)
हे पद्य मुख्यत्वे सलमान खान, मलायका (इतर उच्चारही आहेत) अरोरा खान आणि सोनू सूद यांवर चित्रित केले गेलेले असून इतर वडापाव( नीट वाचावे) वालेही कवायत करताना दिसतात.
मुख्य तेवढ्याच मुद्द्यांचे रसग्रहण करण्याचा आपण प्रयत्न करुया. आपल्याला चमच्याने भरवणे (२१) अपेक्षित नाही.
(चाल : नाच नाचुनी अति मी दमले -)
वाच वाचुनी अति मी दमले -
विटले रे कवितेला !
कविता-लेखन तुज न झेपले ,
निमुटपणा ना कसला !
आजच कचरा-कुंडी-स्थानी
सफाईवाला आला !
निरुपयोगी कविता-कागद
रद्दी घातली त्याला !
विषय आज ना काही सुचेना ,
अती ताप तो झाला !
अजब तुझ्या त्या छंदापायी ,
सुसंवाद ना घडला !
रोख मानधन... नाही काही -
मजवर राग का धरला ?
स्वत: दुजांच्या घेता फिरक्या -
अंगलटी त्या आल्या !
कवितेतील मज काव्य कळेना...
कागद वाया गेला !
अंधारी ही डोळ्या पुढती -
जीव वाचना भ्याला !!
मिसळपाव