विडंबन

भोंडल्याचं एक गाणं

हरीच्या नैवेज्ञाला केली जिलबी बिघडली
त्यातलं घेतलं एवढंसं पीठ
त्याचं केलं थालीपीठ
नेऊन वाढलं पंगतीत, जिलबी बिघडली

त्यातला घेतला थोडासा पाक
त्याचा केला साखरभात
नेऊन वाढला पंगतीत, जिलबी बिघडली

ह्या गाण्याचं विडंबन :

आषाढी एकादशीला केली
खिचडी बिघडली
त्यातला घेतला एवढासा गोळा
त्याचे केले वडे सोळा
तळून काढले तुपात, खिचडी बिघडली

त्यातलं घेतलं एवढंसं पीठ
त्याचं केलं थालीपीठ
खरपूस भाजले तव्यावर , खिचडी बिघडली

आठ दिवसांनी गावावरुन मुंबईला आल्यावर चाळीतल्या संडासाकडे गेलो..
समोर लोकांची रांग, मुठीत नाक धरुन.
हाती पाण्याने भरलेला डबा.
आपला नंबर येण्यासाठी आतूर डोळे
कुणालाच आत जाऊन मोकळे होण्याशिवाय काहिच सुचत नव्हते..
माझा नंबर आल्यावर आतून भींती पाहील्या अन उमगले,
कश्या कश्याला मुकलो ते...

मद्य मदिरा सुरा दारु, प्रसिध्द नामांनी असे |
तीन प्रहरी प्राशिता ती, गाढ निद्रा येतसे||

रिचविता ते पेग पेग, जडत्व कायेचे नुरे |
चालतानां भूमीवरुनी, स्थिर पाऊल ना ठरे ||

होऊनी आरक्त नेत्र, जीभ जड ती होतसे |
धरेवरती स्वर्ग उतरे, कि स्वतः स्वर्गी वसे ||

सुरवरांना सुरा प्रिय, अप्सरांचा सवे जथा |
दुग्ध शर्करा योग ऐसा, मदिराक्षी सवे सुरा ||

तू मोजल्या होत्या तारा नभांतल्या
मी-ना वेचले हिरेमोती त्यातऱ्हा आरोपातल्या
भूलवतात त्या अजूनी भेटी खणातल्या
जाणोनिया मानवी मतांची चांदीकेली
अविरत वेचिताना शेठांना चैनीतल्या
जाऊ कसा निघोनी पाऊल अडखळे
जनी-मी मलंग व्यवहार देही भावनांचे

पायघड्या पुन्हा पडल्या त्याच नेत्याला
झुलवी जन स्मृतींना वतनी मनातल्या

तळटीप :

नमस्कार

ही कविता मिपाचे नविन सदस्या॑साठी
मिपावरी नविन सदस्यत्व मिळाले
अतिविचाराने मग लेख मि ट्॑कले
प्रतिसादा॑चा हा पाउस पडला
लेखाची मग खिल्ली उड्वुनी गेला|
एक-दोन प्रतिसादा॑नी दिलासा तो मिळाला
पुन्हा आमचा तो ट्॑कनाचा प्रयत्न सुरु झाला
विचार करोनी मग लेख मी ट्॑कला
प्रतिसाद न आले तया लेखनाला||:(
ट्॑कनाचा मग नाद मी सोडिला
केवळ वाचनात मी जीव गु॑तवला
आवड्ले लेख तर प्रतिसाद मी दिला
लेखाला न मिळाले एवढे प्रतिसाद त्याला||| :)
धन्य हो मिपा आणि मिपाकरहो
कधी घेति उचलुनी डोक्यावर हो
तर कधी पाडती धाड्कन तो॑डावर हो|||| :(
तरीही मिपा वाटे आपलेसे

कृमी हा शब्द जाणुन बजुन लिहिला आहे ..
कच्चा माल : ओळखा पाहु ;)

उपकृमी वाढे खात्यात
जिलेब्या काथ्या कुटात
कधी नवे, कधी जुने
विकार जंत ताटात ,
उपकृमी वाढे खात्यात ।। १ ।।

वाश्या : मी तुला सांगतो , इतकी वैचारिक कळवळ मी आयुष्यात बघीतलेली नाही.
सई : आणि तु ? मघाशी धागा आला तेव्हा तुझा चेहरा का पडला ?
वाश्या : माझा चेहरा कशाला पडेल ? माझा चेहरा पडायला मी शतकी धागे लेखकु आहे का ?
सई : ते मला माहीत नाही..

( मग वाश्या सईला जास्त विचार करू नको अन्यथा तुझ्या लाल पांढर्‍या स्कार्फ ने फाशी घेईन असे ईशार्‍याने दर्शवितो...कोरस गातच असतात )