विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.
पाऊले चालती ठाकुर्लीची वाट
फेसबुक वॉलचा पाहूनिया थाट
हर्षुनिया भारी काहीही घडण्याने
दिसता रिकामा कमेंटचा बॉक्स
पाऊले चालती...
मित्र दोस्त सारे मिपाकर हो ते
करती लाईक पाहूनी स्टेटस
पाऊले चालती...
छापता तो कोट टायनी बुद्धाचा
कमेंट दारिद्र्याचा व्हावा नायनाट
पाऊले चालती...
थोडा वेळ जाता पुन्हा लागे ओढ
तसा घेई तो धाव चेपूच्या दारात
पाऊले चालती...
पोटावर पँटी घट्ट व्हायला लागल्यावर नैराश्याने हे विडंबन सुचले.संदर्भासाठी,खाली,भा.रा.तांबे यांची मूळ कविता देत आहे.
घन टमी,पँट बघ घट्ट करी
रे खिन्न मना,मेदवृद्धी ही खरी
ये बाहेरी व्यायाम करुनी
शुद्ध मोकळ्या हवेत
का बसशी,कोचातच रुतुनी
रे! मार बैठका जोर तरी
जड झाले, अति गोड खादले
स्नायु नुरे,बेढब तनु डुले
मेद जमे,बघ पोटही सुटले
का मरणाशी खेळ चाले
मना,वृथा का भीशी जगण्या
दार सुखाचे ते निसर्ग भ्रमणा
वसुंधरा पाहे वाट मना
पसरोनी शेला हिरवा परी
मूळ कविता:-
कुंडलिनी ही भानगडच एकंदरीत अवघड असल्याने त्या वरील लेख अनाकलनीय असल्यास आश्चर्य वाटावयाचे कारण नाही. परंतु शरद सरांच्या क्लासमध्ये यावरील सुलभीकरण करणारे एक चिटोरे (leaflet) सापडले. कुंडलिनीबद्दल प्रत्यक्षाप्रत्यक्ष ज्ञान असणारे महाभाग सोडून इतरांकरिता अशा लीफलेट्सचा उपयोग मोठा असतो. तुम्हाला कुंडलिनी बद्दल ओ की ठो कळ्त नसले तरी मित्रमंडळात छाप पाडावयास, आपण कसे बहुश्रुत आहोत हे दाखवावयास, यांचा फार उपयोग होतो.
Kundalinee -- Made easy
मिपाकरलक्षणे समास प्रथम
| | श्री मिसळ पाव ||
| डूआयडीलक्षणनाम समास द्वितीय |
मागा सांगितली लक्ष णे | मिपाकरांअंगी बाणे |
आता ऐका सोंग घेणे | असोनी येक आयडी |१ |
तयां नाव डुआयडी |नामे असती बहु फाकडी |
खवतुनी लाडीगोडी | करिती सदा |२|
घेई सोंगे कलह लावण्या | जुने स्कोर सेटल करण्या |
अथवा उगा मजा बघण्या | आयड्यांची |३|
बोली स्त्रीआयडींशी मधुर | मयतरी करण्या अति आतुर |
प्रतिसादी जो बहु चतुर | तो येक डुआयडी |४|
वाचाळ चोंबडा चौकस |कुटीळ अंतस्थ मानस |
कुवत नसता भंकस | करी तो येक डुआयडी |५|
गझलसम्राट सुरेश भटांची माफी मागून "थट्टीफस" निमित्त:
झिंगूनी गुत्त्यात सार्‍या मी हो नाही बेवडा
दाबले जरी चिकनचिली मज वाटे ते घेवडा
कोण जाणे कोठुनी हे नवे दोस्त आले पुढे
मी असा की जमे "असा" मित्रमेळा एव्हढा
असे ही खिशात माझ्या चपटी औषधापरी
हे कंट्रीचे प्रेम माझे देशभक्त मी हो केव्हढा
कोणत्या इयत्तेत कळेना मी प्यावयास लागलो
अन्‌ कुठे मित्र गेले पुढे मी विकत राहीलो वडा
सांगती गुण माझे सारखे बायको अन्‌ चार पोरे
नवरा माझा दारुडया अन्‌ बाप आमचा बेवडा
( चाल : नाही खर्चली कवडी दमडी...)
नाही चाखली चव 'लाडू'ची, नाही घेतला ठाव
उगिच घातला घाव, हाताने उगिच घातला घाव |धृ |
कुणी आपटे 'तो' फरशीवर
कुणा वाटते फुटे भिंतीवर
फुटण्याचे ना घेतो इतुके फोडियले तरी नाव .. |१|
'काळ' मम मुखी लाडू घरचा
जबडा न कळा सहतो वरचा
हात दुखोनी तुटेल भीती दाताचा न टिकाव .. |२|
जितुके लाडू तितुकी नावे
हृदये चिडुनी शिव्यासी द्यावे
मनीं न आवडे पत्नीपुढे मी दीन-अनाथ-'अ'भाव..|३|
.
मूळ गायक . कवी , चित्रपट निर्माते, आणि तमाम दुनियादारी च्या टीम ची माफी मागून एक भन्नाट प्रयत्न
झुक्या तुझ्या फेसबुकला
मर्यादाच नाही
सांग कुणा ब्लॉक करू
कळनाच काही
झुक्या तुला शोधू तुला
मला सांगना
खाते सुरु केले एव्हढाच
केला मी गुन्हा
झुक्या माझी पोस्ट
वाच एकदा तरी
झुक्या पामराची लेख
वाच एकदा तरी
माझ्या या नोटचा tag
लाव तुझ्या खाती
जगभर फिरण्याचा का
दिलास वाव तू आभासी
या जगताचा भासी देव तू
का कधी कुठे मैत्र जुळले
ब्रेक अप झाले
'अ'विचारजंतांवर काही म्हणायचा आधी इंटरनेट (आंतरजाला)च्या निर्मीती प्रक्रीये पासून हा लेख सुरु करतो. सध्या संगणकीय भाषेत म्हणायचे झाले तर अर्पानेटच्या पहिल्या वापरापासून इंटरनेट वापर प्रक्रिया सुरु आहे. ह्याच इंटरनेटचा वापर करून 'विभिन्न तत्व' लेखकू कपाळकरंटेपणाणे (वैचारिक भाषा) एकत्र आले आणि आजची आंतरजालिय लेखन सृष्टी डोळ्यांसमोर आहे.
मूळ कविता, कवी ,सर्वांची माफी मागून
जत्रा -भारनियमनाची
हा भार सोसंना
जनता झालीय हैराण
गावात लाईट नाई
बंद पडलीय गिरण ,
सांग तू माझ्या राजा कस
आणू मी दळण ,
दिवाळी आली हि दारात
पर नाई नाई लाईट हि घरात
बोंब बोंब बोंब बोंब बोंब . . . . . .
-------------विनय गदो
मुळ कवी , कविता , गायक , संगीतकार या सर्वांची माफी मागून एक निरागस प्रयत्न
बोकुल्या ये ना ,
प्रिया जगू कशी तुझ्याविना मी राजा रे
कशी ही जिंदगीत आणिबाणी रे
ये ना बोकू
मी तर प्रेम दिवाणी मनुली
दे प्यार जरासा बोकुल्या
प्रिया, उगाच मी माणसांत बुडाले
तुला सोडून मी छळून गेले रे
ये बोकुल्या !
विसर झाले गेले सख्या रे
शरण आले बोकुल्या तुला रे
मिसळपाव