विडंबन

(लावू कशी पाटी मी दुकानला हो ) मुंबई व उर्वरीत महाराष्ट्रातील फलक मराठीतुन करण्याची महापालिकेने ( मनसेने ) दिलेली मुदत काल संपली.

हा थरकाप उडवणारा...आदिम ध्यास.. हीच आमच्या आदिम घासामागची प्रेरणा! ;) ...आदिम घास... ================================ अमूर्त अनाकलनीय कवितांपासून.. लपूनछपून.. स्वत:ला वाचवत.. फिरत होतो, अगदी तेव्हापासून! मी टाळत होतो... प्रत्येक असह्य कविता... जीवघेण्या प्रतिकांतून.. उपमांच्या कराल जबड्यांतून.. थरकाप उडवणार्‍या रुपकांपासून.. दूर.. दुबळ्या वाचकासारखं जगत..! त्याच विडंबनाच्या ध्यासापोटी.. दुर्बल वाचकाचा लेखक झाला.. लेखकाचा झाला विडंबक... लेखणीत चळ, शब्दात घोळ असलेला... चक्रम.. विक्षिप्त..! आणि त्या बरोबरच जन्माला आली.. वक्रोक्तीतली हूल...

आमची संप्रेरणा http://www.misalpav.com/node/3122 फुलवाची "प्रतिबिंब" तु खरा होतास किंवा ते तुझे प्रतिरूप होते वा तुझे नवे नाव वाहत्या जालात होते गेलो मी ज्या मागे असा वेड्यापरी रात्रंदिनी शब्द माझे डीलीटुनी वाया कसे जात होते जळजळीचे संस्थळ होते मी तिथे ही बारका प्रतिसादाची भीक तेथे प्राण हे मागीत होते फ़सले हे जग मला; नव्हते कोणी वेगळे हास्य होवोनी कट्यावरी फ़जीती ही मापीत होते ग्लासाच्या आड माझ्या अपमान मी बन्दिस्त केला साद तरी ही व्यनीतुनी मित्र सारे देत होते :::: खतरनाक विजुभाऊ. :)

कुणी जाल का, सांगाल का, सुनवाल का या हिमेशला.. नाकातुनी गाऊ नको. वापर जरा अपुला गळा..! आधीच चांगल्या गायकांची पैदास आहे थांबली. रियालिटी शोचीच आता भाउगर्दी वाढली. मुकेश, रफ़ी, किशोरचा तो काळ मागे लोटला. मी कधी अल्ताफ़, मिका ,आतिफ़ही कुरवाळिला.. सांभाळूनी अपुल्या कानाला मी जरासे ऐकले. तेव्हाच गाणे वाजले "आशिक बनाया आपने". सांगाल का त्या रेशमिया, की कुत्री ऐकत थांबली. आणि द्याया दाद त्यांनी रात्र भुंकून काढली. कुणी जाल का, सांगाल का.. -- अभिजीत दाते मूळ गीत - कुणी जाल का, सांगाल का.. गायक - वसंतराव देशपांडे

डॉ.श्रीकृष्ण राऊत यांची 'कशी वेळ आली?' ही छोटी गजल वाचून आमच्यावर आलेली एक बिकट वेळ अंगावर काटा उभी करुन गेली! :SS :T पहा 'वेळ' झाली! 'ठमा' क्रूर आली! पळे भीत 'रिंकू'; लपेटून शाली. करा बंद गाणी; कुठे ती पळाली? बिछान्यात माती बुटांची मिळाली. कशी ही विचारे; सदर्‍यास लाली? मिळे चोप 'रंग्या'; घरी कोतवाली! चतुरंग

दिवस असे की ढोणी खेळत नाही, अन अनिल चालत नाही. कांगारुंशी त्यांच्या देशी लढतो. कधी केनिया बांगलादेशही नडतो. या हरण्याचे कारण उमगत नाही. या हरणे म्हणवत नाही. कसोटी, वनडे, २०-२० चे तुकडे. त्यावर नाचे बीसीसीआयचे घोडे. या घोड्याला लगाम शोधीत आहे, आयसीसीला गवसत नाही. तेंडल्या अनफ़िट फ़ॉर्मात नाही युवी. पाटा पीचवर झहीर भज्जी हेवी. पराभवाला हजार कारणे देतो. पण कबूल करवत नाही. फ़ायनल मॅचला आता हसतो थोडे. मिटून घेतो वस्तुस्थितीचे डोळे. या खेळाला विजयाचाही आता. मेघ पालवत नाही. -- अभिजीत दाते मूळ गीत - दिवस असे की कोणी माझा नाही कवी - संदिप खरे

----------------------------------------------------------------------('माथा' फिरे कुणाचा, आक्रंदतात कोणी ) चालः काटा रुते कुणाला ----------------------------------------------------------------- 'माथा' फिरे कुणाचा, आक्रंदतात कोणी तुज फूसही मिळावी हा राजयोग आहे ! कळे कधी कुणाला भाषा आपुली मराठी ? हातातल्या दगडांचा मग एक मार्ग आहे ! दंगा करु पहातो होण्यास अनर्थ तेथे नेता सदाकदाही वेठिस धरत आहे ! हे काय करतो मी, काहिच समजेना काढुनी सर्व पाट्या मी आजमस्त आहे. -------------------------------------------------------------------

किंचित कवितांना मिळणारा राजाश्रय बघून विडंबकाला वाटले आपणही फेकुन मारावे एक विडंबनाचे गाढव .

मिसळपावावर सदस्यांची नावे अशी फिरताना बघून आमचे डोळे फिरले! 8| एकामागून एक सदस्य अशी नावे फिरवून फिरताना पाहून ना.घ. देशपांड्यांच्या डाव मांडून भांडून मोडू नको ह्या अप्रतिम गाण्याचे शब्द आम्ही फिरवले!

विक्षिप्त ह्यांच्या गजलेचा 'कहर' बघून आसपासच्या आफिसातील काही नमुने डोळ्यांसमोर चमकले! ;) टंच आहे टंकणारी बांधणीला ढेर-टकल्या सायबाच्या दावणीला आडलो नाही तसा मी बोलताना आडला येऊन हुद्दा ऐरणीला काय सांगू कहर हा झाला कशाने का पुढे बसवून गेली ढापणीला? ओठ मादक, केवढा अन् रंग त्यावर बोलवी साहेब कसल्या चाचणीला? ते भले मोठे नको रोखूस डोळे संभ्रमी बघ कंप सुटतो पैरणीला खोड 'रंग्याची' जुनी नाठाळ आहे मार खाण्याची अखेरी वळचणीला चतुरंग