विडंबन

प्रात:स्मरणीत विडंबन भास्कर केशवसुमारांना स्मरुन ही आजची टुकारी सादर आहे. आजच्या टुकारीची प्रेरणा हष॑द आनंदी साहेबांची काळाची गरज एक प्रतिसाद पाहिजे, कौतुकात चिंब भिजणारा; टिकाकारालाही त्याच्यासोबत, थिजायला लावणारा. एक आयडी पाहिजे, जळजळ काढणारा; बीपी सार्‍यांचे वाढवत, बुरख्यामागे लपणारा. एक लेखकु पाहिजे, ललित लिहणारा; गळेपडु खरडी टाकुन, प्रतिसाद मागणारा. एक किरडु पाहिजे, कविता लिहणारा; रुच्चीला गच्ची जोडुन, नवकाव्य प्रसवणारा. एक समीक्षक पाहिजे, पहिल्या वर्गात बसणारा; वृत्त् अन मीटर मोजुन, मार्कशिटे लिहणा

पेताडांच्या मेळ्यामध्ये आम्ही माळकरी साधे तुम्हा रूचतील का हो माझे शेंगदाणे खाणे तुम्ही प्याल विलायती आम्ही कोकचे घुटके का हो तर्र मेळ्यात या तुम्ही बोलता बोबडे जन्म उजेडात गेला अमुचे चंद्राशी वाकडे जरा जमजून घ्यावे दात अजूनि दुधाचे जरा सरावुद्या हात, 'नीट' मिळू दे पेय मग सांगू अमुची व्यथा तुम्हालाही असंबद्ध !!! ------------------------- विडंबनासाठी प्रेरणा : अंकुश चव्हाण यांनी पोस्टलेली कविता http://www.misalpav.com/node/3028 आणि बिनडोक बनीने पोस्टलेली कविता http://www.misalpav.com/node/3029 -

एका मिसळीचे बिल भरलेच नाही दोघांच्याही मनात होतं, दोघांनाही ते ठाऊक होतं कुणी खाताना काही बोललेच नाही एका खाण्याचे बिल भरलेच नाही खाण्या-पिण्याच्या वेळाही एक ठरूनच गेल्या बहुतेक वाट्या तर्रीच्या मिळाल्याच नाही एका मिसळीचे बिल भरलेच नाही नजर भिरभिरते, मालकां शोधते दृष्टा-दृष्ट झाल्यास मनी धस्तावते मालकाच्या नजरेस पडलेच नाही एका मिसळीचे बिल भरलेच नाही असेना का भरले पोट तरी आजन्म ठेवतिल मिसळीस ओठी पैशांचे कोडे कधी पडलेच नाही एका मिसळीचे बिल भरलेच नाही -- ज्ञात (संदीप चित्रे) :) www.atakmatak.blogspot.com ---------- विडंबनासाठी प्रेरणा : पावस

बॅचलरांच्या मेळ्यामध्ये आम्ही वैवाही भाबडे. तुम्हा रुचेल का हो हे माझे मोडके तंगडे. तुम्ही शाल मखमली, आम्ही फाटके घोंगडे. का हो बायको घरात आम्हा म्हणते फावडे. जन्म स्वैपाकात गेला, अमुचे भांड्यांशी वाकडे. जशी समजून चाले ती आम्हांसी बोकडे. जरा चालवूद्या हात, जुळवितो माझे शब्द. लव्हमॅरेज अमुची कथा अगदिच नाही निर्बुद्ध. - बिनडोक बनी प्रेरणास्थान : अंकुश चव्हाण यांचा ज्ञानियांचा मेळ

अनिरुद्ध अभ्यंकरांची 'वय सोळावं सरलं की' ह्या तरल कवितेतल्या भावना साठीच्या 'हिरवट' चष्म्यातून पहायचा एक चाळा!

आता तळीरामाला मार्ग कोणी दावा... उघड दार देवा आता उघड दार देवा. पिते दारू डोळे मिटुनी जात बेवड्याची, मनी त्याच्या भीती का हो नशा चढण्याची? सरावल्या पायांनाही कंप का सुटावा? उघड दार देवा आता उघड दार देवा. रोज रात्री करतो देशी बारची हा वारी. घरी मात्र जाताना का शोधी दिशा चारी? बेहोश होई रोज करूनी मदिरेची सेवा. उघड दार देवा आता उघड दार देवा. रस्त्यावरूनी चालताना मोजतो हा पावले. झिंग चढल्यावाचून घरी जाणे नाही भावले. शेजा-याच्या दारातही अपुला दरवाजा दिसावा. उघड दार देवा आता उघड दार देवा.

आपल्या चमत्काराने चक्क जुलै-आगष्टात देखील एप्रिल फळे क्रमशः चाखायला देणारे आणि आपल्या स्वप्नांच्या चमत्कारी(क) दुनियेतून क्रमशः फिरवून आणणारे आमचे परमजालस्नेही विजूभाऊ यांनी आज एका विडंबनाला प्रतिसाद देताना टीका करण्याच्या जोषात 'वेडात मराठे वीर दौडले सात' चे विडंबन करुन दाखवा पाहू आणि स्वतःला धन्य समजा, असे उद्गार काढले मात्र! डोक्यातुनी उठली एक वीज जोरात प्रतिसाद विजूभै का असा लिहिलात! हे लिहिले कुचकट थोडे किंचित वेले सरदार आम्ही सरसावुन उठलो शेले आव्हान देऊनी आज, तुम्ही हो फसले करणार विडंबन पाहा आता, फटक्

संदीप खरेच्या "कितीक हळवे कितीक सुंदर" ही कविता वाचुन आम्हालाही आमचे सोकॉल्ड हळवे क्षण आठवले... किती धटिंगण किती भयंकर ----------------------------------------- किती धटिंगण किती भयंकर तात तुझे अन बंधु खरोखर त्याच जागी त्या येऊन गेले फाडुनि माझे चड्डी धोतर

---------------------- सांगा ढेकुण कुणी हा पाहिला सांगा ढेकुण कुणी हा पाहिला झोपुनिया असता खाटवरी हो, तसे होतो आम्ही गहनविचारी डंखुनी गेला तो विषधारी कुठे लपुन बाई हा राहिला सांगा ढेकुण कुणी हा पाहिला रात्री जागविती, हे ढेकुणजन हे सुयोग आम्हालागी तुझा ना साहे बळेबळे ओढता चादर हो मालवुनि बघा दिवा खोल्यांचा डंख पदी झाला मेल्याचा म्हणे अमल्याजी, देह हा फोडिला सांगा ढेकुण कुणी हा पाहिला ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ मुळ गाणे - सांगा मुकुंद कुणि हा पाहिला सांगा मुकुंद कुणि हा पाहिला रासक्रीडा करिता