विडंबन

(नाथांच्या "विंचू चावला" वरून सुचलेले हे आम्हां बिचार्‍या......) अनाथांचे भारूड अगगगगागागाऽऽगाऽऽगाऽऽऽ अगगगगगाऽ................... सर्कू चावला! द्येवा रं द्येवाऽऽ................ सर्कू चावला!! आत्ता काय मी करू?....... सर्कू चावला!!! आनि कुनाला सांगू?....... सर्कू चावला!!!! अरं असा रं कसा!.......... सर्कू चावला!!!!!! अग बया बया बया!!..........

घाटावरच्या भटसाहेबांनी विडंबनाची भेळपुरी लिहुन आमच्या प्राण:प्रिय साहित्यप्रकारावर टिका केली (मारली). त्यात आमच्या प्रातःस्मरणी सदगुरु केशवसुमारांचा उल्लेख पाहुन तर आमची अस्मिताच दुखावली (शेजारच्या क्युबिकल मधली नाही). आमची ती वेदना मग ही अशी आम्ही झरझर उतरवुन काढली. (डिस्क्लेमरसाठी कृपया पहिले कडवे पहा नाही समजले तर गेलात उडत !) मिपाकरांनो झोडुन घ्यावे मांडतो त्यांची व्यथा विडंबन माझे ह.

कालनिर्णयाच्या जाहीरातीवर विडंबन, भुतकाळ मेनु, आरोग्य घाण, अश्लील साहीत्य, प्रत्येक पान, पंचांग मोठे, घाणेरडे असावे, भिंतीवरी कालनिर्णय नसावे.... :D :D :D

.....स्व.सुरेश भटांची माफी मागुन.....त्यांच्या "रंग माझा वेगळा" ह्या रचनेचे ई-डंबन ढोसुनि गुत्त्यात सार्या ब्रँड माझा वेगळा गुंतुनि गुंत्यात सार्या हँड माझा मोकळा राहती माझ्यासवे हे बेवडे भूतांपरी कोणते हे मद्य ज्याचा लागला आम्हा लळा सांगते 'तात्पर्य' माझे भणंग ही माझी दशा बेवडा मी फाटका मी अस्थि

लग्नाआधी अनिरुद्ध अभ्यंकरांची हळुवार'चाहूल' आम्हालाही लागत होती आणि त्या प्रणयधुंद काळानंतरची वास्तवाची चाहूल आम्हाला लागली ती अशी! आमच्यापाशी मूल सोडून काही कामानिमित्त गावाला गेलेली बायको दूरध्वनीवरुन विचारते आहे सगळे ठीक आहे ना? किरकिरे तुझे ते मूल मला चाहूल सतत कानाशी होईल पहाट बदलतो कूस पुन्हा जराशी चालीत कसा मी मंद गात्रात कुंद दिवसाचा हा असाच चाले दिवस मास उत्सव रडण्याचा आकंठ रडे ते झोळीत मुते खोलीत तिथे ओल तो स्पर्श नको मज नको बोबडे बोल हे स्वप्ना परी वाटे पण नसे खोटे बोलू कुणाशी थोपटले निजून मी मूल लवंडलेले उशाशी चतुरंग

मी डेटिंग केले नाही, मी सेटिंग केले नाही. मी निरोप सुद्धा साधा कधी पाठवलेला नाही. भवताली चॅटिंग चाले, ते विस्फारुन बघताना, कुणी दोस्ती वाढवताना, कुणी गर्लफ्रेंड मिळवताना. मी लॉग इन होऊन बसलो मेसेंजरवरती जेव्हा. मज हाय करायला देखिल कुणीही पिंग केले नाही. मी डेटिंग केले नाही.. बुजलेला यांत्रिक चेहरा, सुटलेली घाबरगुंडी. सुंदर पोरी बघताना भर उन्हात वाजे थंडी त्यांच्या बापाला भ्यालो अन भावालाही भ्यालो. मी स्वप्नात सुद्धा माझ्या कधी "लफडा" केला नाही. मी डेटिंग केले नाही अव्यक्त फार मी आहे मूळ मुद्द जिथल्या तेथे.

ती "मूड" मध्ये असताना आणि तो मूड मध्ये नसताना"मालवुन टाक दीप"..आणि ती "मूड"मध्ये नसेल तर... (स्व.सुरेश भटांची माफी मागुन...) ---------------------------------------------------------------- मालवू नकोस दीप..चेतवू नकोस अंग.. बंद ठेव राजसा..तुझे "पिसाट" रंगढंग.. दूर दूर तारकांत..दातओठ खातखात.. पछाडतोय चांदण्यांस..दुष्ट चंद्र जंगजंग..

अविनाश ओगले यांच्या "जत्रा" या सुंदर गझलेचे विडंबन... ओगले साहेब क्षमा असावी..! ("वधूवर मेळावा" नावाच्या जत्रेला) उपवर वधू वरांच्या करतात येथ जत्रा. दोनास चार करण्या भरतात येथ जत्रा. नजरा कुमारिकांच्या ठरतात जीवघेण्या, वेठीस बिज्वरांना धरतात येथ जत्रा. झाले ठिकाण जत्रा चेहरे न्याहाळण्याचे. चिरडून सर्व हृदये सरतात येथ जत्रा. वरबाप ना दयाळू हुंड्यास का कठोर, प्रश्नांसमोर असल्या हरतात येथ जत्रा. आता पुढील वर्षी पुन्हा नवीन आशा. स्वर्गातल्याच गाठी स्मरतात येथ जत्रा ? -- अभिजीत दाते

आजची टुकारी ओगल्यांची जत्रा. टुकारी करायच्या आधी सर्किटरावांच्या या इनिशिएटिव्ह ने प्रभावित झालो (जत्रा) जाल कविकिरडुंच्या करतात येथ जत्रा पडतात विडंबने तरी भरतात येथ जत्रा ओझे संमेलनांचे ठरतेय जीवघेणे वेठीस जालनिश्यांना धरतात येथ जत्रा ती कला का दयाळू झाली अशी कठोर? प्रश्नांसमोर असल्या हरतात येथ जत्रा आल्या भरुन संत्रा, देशी आणि विदेशी मारुन फक्त गप्पा सरतात येथ जत्रा आता पुढील शहरी पुन्हा नवीन ठाल्या चंद्रावरी कधीतर भरतील येथ जत्रा. -केशवटुकार

स्वातीताईंची 'एक क्षण निसटू गेला..' ही कविता वाचून आमच्या मनातला विचारांचा कल्लोळ थांबेना!