Skip to main content

वावर

सुट्टे पैसे

लेखक सुमित_सौन्देकर यांनी शनिवार, 22/08/2015 20:46 या दिवशी प्रकाशित केले.

रेल्वेच्या तिकीट खिडकीवर भली मोठी रांग लागली होती. १५ मिनिटे गेली त्याला पुढे पोहचायला. या वेळेत मागे उभ्या असलेल्या आजोबांची कुरकुर कित्येकदा कानी आली. स्वताच तिकीट काढून उरलेले सुट्टे पैसे घेण्यासाठी थांबला. इतक्यात शेजारचा संवाद कानी आला.....
''अहो आजोबा २ रुपये सुट्टे दया''

नाहीत हो माझ्याकडे सुट्टे कुठून आणू?

''मग घेऊन या सुट्टे बाहेरून''
आजोबा हताश नजरेने आजूबाजूला पाहत होते, याचवेळी त्याला खिडकीतून त्याच्यासाठी पुढे केलेले पैसे दिसले..

''एक काम करा यांना तिकीट दया त्याचं..हे सुट्टे तुम्हीच ठेवा.....अस बोलून क्षणात निघून सुद्धा गेला तो.....

कांहीही ह श्री ! (गुळगुळीत वाक्प्रचार)

लेखक अरुण मनोहर यांनी मंगळवार, 11/08/2015 05:41 या दिवशी प्रकाशित केले.

टीव्ही मालिकांमध्ये पात्रे खूपदा तीच ती वाक्ये म्हणत असतात . आधी मला वाटायचे, की पाणी टाकून वाढविण्याचाच तो एक प्रकार आहे.

पण थोडे निरीक्षण केल्यावर लक्षात आले, की प्रत्यक्ष जीवनात देखील आपण तीच ती वाक्ये बोलत असतो. उदाहरण म्हणून कुठलेही कडाकडा वाजणारे भांडण ऐका. जिथे आपले म्हणणे दुसऱ्याला पटवून देण्याचा कोणी प्रयत्न करीत आहे. एक कारण जर पटले नाही, तर काही नवीन तर्क मांडावा की नाही? पण, बोलणारा तेच ते उगाळीत रहातो.

ऑफिस मध्ये मिटिंग असो, मित्रांमधील गप्पा असो, गुळगुळीत वाक्प्रचार किंवा घिसीपिटी रेकॉर्ड सतत वाजवली जाते.

कांही सहज आठवणारी गुळगुळीत वाक्ये-

सिर सलामत तो ...(परदेशकथा)

लेखक मंदार कात्रे यांनी सोमवार, 10/08/2015 23:50 या दिवशी प्रकाशित केले.

(** देशाचे नाव देणे हेतुपूर्वक टाळले आहे. )

शाहिद ने विमानातळावरून कराचीच्या विमानात बसल्यावर सर्वप्रथम अल्लाहतालाचे आभार मानले “या खुदा शुकर है तेरा की तूने जिंदा निकाला मुझे इस जहन्नम से! मै शुक्रगुजार हू तेरा!...........”

पळसधरी (पुण्यनगरी) कट्टा वृतांत

लेखक माझीही शॅम्पेन यांनी रविवार, 09/08/2015 10:26 या दिवशी प्रकाशित केले.

(काट्याचा वृतांत लिहिणे हा प्रांत नसताना आणि अंगावर जबाबदारी पडून कसातरी लिहिला आहे , डॉक्टर ,मूवी , कंजूस आणि माप ह्यांनी अजून छायाचित्र
क्षण चित्रे / किस्से जरूर टाकावेत)

आमची 'कर्म'फळे

लेखक कॅप्टन जॅक स्पॅरो यांनी गुरुवार, 06/08/2015 23:08 या दिवशी प्रकाशित केले.

नुक्ताचं बुवांना भेटलो. त्याचा आफ्टरइफेक्ट =))
आमचा पेर्णास्त्रोत:माझी मुक्ताफळे
मुळ कवितेचा आशय खरचं खुप सुंदर आहे. पण हाताची खाज अगदीच नं आवरली गेल्याने धागाकर्त्याची माफी मागुन. :)

"यह जिलबी किस पक्वान का नाम है
किस कडाई मे तळती है आजकल
जाने क्यों लोग हमारे जिलबी को
काव्यप्रतिभा समझ रहे है आजकल"

"भुखे न आप थे ना हम, बस वक्त का तकाजा था"

"जिलब्या वाकड्याच असतात..आपण त्यात अर्थ शोधतो"

"तांब्या हमेशा शायर के हात मै ही होता है"

काव्यरस

<विडंबनः नसतेच मिपा हे जेव्हा...>

लेखक एस यांनी मंगळवार, 04/08/2015 23:22 या दिवशी प्रकाशित केले.

(मिपा बंद असताना मिपाला चरफडत खूप शिव्या दिल्या. अर्थात प्रेमाने! मग शनिवारी रात्री हे विडंबन सुचले आणि खफवर सोमवारी मिपा परत आल्यावर टाकले. तिथल्या आमच्या हितचिंतकांनी -कोण म्हणाले रे कंपू कंपू ते! - वा वा! वा वा! बोर्डावर पण टाकून बाकीच्यांनाही छळा, असे आम्हांस भरीला पाडल्याने - दू दू कुठले - खफवरच्या पुरात वाहून गेलेली आमची रचना महत्प्रयासाने वर काढली आणि इथे डकवायचे धारिष्ट्य करत आहे... नमनाचे तेल संपले...!)

प्रेमात, युद्धात आणि विडंबनात सारे काही क्षम्य असते असे मानून खालील भेळ तिखट मानून घेणे -

('खरे' कवी यांची माफी मागून...)

कोकणात रबर लागवड - भाग २ (जमीन खरेदी)

लेखक चलत मुसाफिर यांनी शुक्रवार, 24/07/2015 17:27 या दिवशी प्रकाशित केले.

पहिला भाग
कोकणात रबर लागवडीचा विचार आहे

----
पहिला भाग हा नोव्हेंबर २०१४ मध्ये, बहुधा काथ्याकूट सदरात टाकला होता.

दुसरा भाग टाकायला बराच विलंब होत आहे. कारण आमचा उपक्रमही वेळखाऊ आहे. योजलेल्या वेळापत्रकाप्रमाणे काहीही होत नाहीये आणि खोडे घालणारे लोक/घटक विपुल आहेत. असो.

आधार (शतशब्दकथा)

लेखक पगला गजोधर यांनी शुक्रवार, 24/07/2015 10:42 या दिवशी प्रकाशित केले.

(डिसक्लेमर: सदर कथा ही सत्यघटनेवरून जरी प्रेरित असली, तरी, भारतातील कोणत्याही जिवंत अथवा मृत, व्यक्ती/संघटना/घटना यांच्याशी त्याच्या काहीही संबंध नाही.)

रस्ते, नियम आणि पोलिस

लेखक सतिश पाटील यांनी गुरुवार, 16/07/2015 18:01 या दिवशी प्रकाशित केले.

रस्ते, नियम आणि पोलिस

कोपर खैरणे नवी मुंबई ते ठाणे घोडबंदर हा माझा रोजचा ऑफिस ला जाण्या येण्याचा रस्ता. तसा मी नेहमीच वाहतुकीचे सर्व नियम पाळत ठाणे बेलापूर रस्त्यावर माझी दुचाकी चालवत असतो.
त्या दिवशी ऑफिस मधून घरी येताना समोर सिग्नलवर आकडे पाहिले ९,८,७,६, आणि हिरवा दिवा लाल व्हायच्या आत तो पिवळा असतानाच मी सिग्नल पार केला,