चेहरा अजुनही काळाच आहे की थोडा उजळ झाला?

गूढ कथा नाही समजली.

खाली स्पष्टीकरण दिले आहे ते वाचल्यावरच समजली.

चेहरा अजुनही काळाच आहे की थोडा उजळ झाला?

गूढ कथा नाही समजली.

खाली स्पष्टीकरण दिले आहे ते वाचल्यावरच समजली.

छान माहिती !!!

मस्त भटकंती.. छान माहिती. रेवदंडा आणि कोरलाई हा परिसर सुंदरच. भान विसरायला होतं

कोरलाई किल्ला : आत पाहण्यासारखं फारसं काही नसलं तरी पुरातत्व खात्यातर्फे किल्ला खूप छान राखला आहे. किल्ल्यावरून सागराचे तसेच कुंडलिका खाडीचेही सुरेख दर्शन होते. दोन वर्षांपूर्वी येथे जाऊन आले आहे आणि त्याबद्दल मिपावर लेखही लिहिला होता.

छान माहिती !!!

मस्त भटकंती.. छान माहिती. रेवदंडा आणि कोरलाई हा परिसर सुंदरच. भान विसरायला होतं

कोरलाई किल्ला : आत पाहण्यासारखं फारसं काही नसलं तरी पुरातत्व खात्यातर्फे किल्ला खूप छान राखला आहे. किल्ल्यावरून सागराचे तसेच कुंडलिका खाडीचेही सुरेख दर्शन होते. दोन वर्षांपूर्वी येथे जाऊन आले आहे आणि त्याबद्दल मिपावर लेखही लिहिला होता.

वन उद्यान मस्तच

छानच. पायांनी रस्ते तुडवून शहरांमध्ये आरोग्य सुधारण्याची शक्यता नाही. ट्राफिकचे विषारी वायूच दिवसेंदिवस हवेत साठत आहेत. लोकांना भेटण्यासाठी मात्र जागा चांगली आहे.

तळजाई टेकडी मस्त आहे फेरफटका मारायला. तसेच वेताळ टेकडी, महात्मा टेकडी आणि परमहंस नगर (म्हातोबा) टेकडी सुद्धा. मात्र अजुन १०-१५ वर्षांनी पुण्यात टेकड्या आणि बागा राहतील का असा प्रश्न पडतो. बिल्डर आणि नगरसेवक लॉबीचा डोळा कधीपासुन यावर आहेच, कागदावर रेषा बदलल्या की सी आर झेड, ब्ल्यु लाईन, रेड लाईन सगळे झक मारत जाते. पैशानी सगळे मॅनेज होते. याशिवाय मोनो,मेट्रो, प्रस्तावित बालभारती रस्ता असे एक ना दोन विकास प्रकल्प टेकड्यांच्या मुळावर उठताहेत. भरीस भर म्हणुन रातोरात आगी लावुन झाडे जाळण्याचे प्रकार आहेतच. एकीकडे मशीन लावुन खणायचे, दुसरीकडे बंगले उठवायचे, तिसरीकडे झोपड्या बांधायच्या असे सर्रास चालु आहे. आता म्हणे थोरात उद्यानात मोनोरेल आणणार. स्थानिकांचा विरोध असुनही. बागेत रणगाडे,विमाने, डायनोसोर, सभा घेणे, गणपती विसर्जन सगळे काही चालते. काय राव? घ्या की जरा २ दिवस अ‍ॅडजस्ट करुन म्हटले की झाले.

फिटनेस जत्रा आवडली 😀

भजी, सामोसा, थालीपीठ, डोसा अश्या खाद्यपदार्थापासून ते विविध प्रकारचे ज्यूसेस् आणि सुप्स्, स्प्राउटची भेळ असे तुलनेने पौष्टिक असलेले पदार्थ देखील उपलब्ध असतात आणि पुणेकरांच्या त्यावर उड्या पडतात.

हे परवडले….भल्या पहाटे घरून निघताना चहाही न पिता तिन-चार कि.मी. जॅागींगचे वर्तुळ पूर्ण करून मूळ स्थानी परतल्यावर पानवाल्याकडून सिगरेट घेउन पेटवणारे ‘महानुभव’ही पाहिले आहेत 😂

छान धागा, छान माहिती, छान प्रचि. तळजाई टेकडी झकास आहे, ८-१० वेळा जाण्याचे योग आले आहेत. रहता राहिलं जत्रेचं , आता जनताच एवढी आहे की जिथं तिथं जत्राच तयार होणार. रस्त्यांवर चालणारी सायकल हे चित्र लवकरच कालबाहय होईल असं दिसतंय... आमच्या कडं बरेच सायकल पट्टे (ट्रॅक) आहेत, पण सायकलस्वार क्वचितच दिसतात.

अजून दहा वर्षे थांबा. इ व्यायाम करणारी पिढी येईल. म्हणजे टेकड्यांनी नकोत आणि जत्राही नसेल.

तळजाई पठाराजवळच्याच ठुबे बंगल्यासंदर्भात कुणाचे काही अनुभव आहेत काय?

गोरगावलेकर - हो, खरंच छान आहे तळजाई वन उद्यान. कंजूस - वाहतुकीचे प्रदूषण उद्यानाच्या आतमध्ये जाणवले नाही परंतु वाहने आणि वाहतूक दिवसेंदिवस वाढत आहे, हे खरे आहे. राजेंद्र मेहेंदळे - तळजाई टेकडीसाठी जागरूक नागरिकांचा दबाव गट आहे आणि ही मंडळी बिल्डर्स व इतरांवर लक्ष ठेवून आहेत असे कळले आहे. इतर टेकड्यांवर जाता आले नाही परंतु पुढच्या वेळेस नक्कीच जाईन. टर्मीनेटर - अगदी पहिल्यांदा तर इथे व्यायाम कमी आणि खादाडी जास्त आहे व जत्राच भरली आहे असे वाटले. चौथा कोनाडा - आजकाल उमम वर्गामध्ये गिअर असलेल्या हाय एन्डच्या सायकली घेण्याचे प्रमाण वाढत आहे असे दिसते, हा एक आशेचा किरण आहे.

वन उद्यान मस्तच

छानच. पायांनी रस्ते तुडवून शहरांमध्ये आरोग्य सुधारण्याची शक्यता नाही. ट्राफिकचे विषारी वायूच दिवसेंदिवस हवेत साठत आहेत. लोकांना भेटण्यासाठी मात्र जागा चांगली आहे.

तळजाई टेकडी मस्त आहे फेरफटका मारायला. तसेच वेताळ टेकडी, महात्मा टेकडी आणि परमहंस नगर (म्हातोबा) टेकडी सुद्धा. मात्र अजुन १०-१५ वर्षांनी पुण्यात टेकड्या आणि बागा राहतील का असा प्रश्न पडतो. बिल्डर आणि नगरसेवक लॉबीचा डोळा कधीपासुन यावर आहेच, कागदावर रेषा बदलल्या की सी आर झेड, ब्ल्यु लाईन, रेड लाईन सगळे झक मारत जाते. पैशानी सगळे मॅनेज होते. याशिवाय मोनो,मेट्रो, प्रस्तावित बालभारती रस्ता असे एक ना दोन विकास प्रकल्प टेकड्यांच्या मुळावर उठताहेत. भरीस भर म्हणुन रातोरात आगी लावुन झाडे जाळण्याचे प्रकार आहेतच. एकीकडे मशीन लावुन खणायचे, दुसरीकडे बंगले उठवायचे, तिसरीकडे झोपड्या बांधायच्या असे सर्रास चालु आहे. आता म्हणे थोरात उद्यानात मोनोरेल आणणार. स्थानिकांचा विरोध असुनही. बागेत रणगाडे,विमाने, डायनोसोर, सभा घेणे, गणपती विसर्जन सगळे काही चालते. काय राव? घ्या की जरा २ दिवस अ‍ॅडजस्ट करुन म्हटले की झाले.

फिटनेस जत्रा आवडली 😀

भजी, सामोसा, थालीपीठ, डोसा अश्या खाद्यपदार्थापासून ते विविध प्रकारचे ज्यूसेस् आणि सुप्स्, स्प्राउटची भेळ असे तुलनेने पौष्टिक असलेले पदार्थ देखील उपलब्ध असतात आणि पुणेकरांच्या त्यावर उड्या पडतात.

हे परवडले….भल्या पहाटे घरून निघताना चहाही न पिता तिन-चार कि.मी. जॅागींगचे वर्तुळ पूर्ण करून मूळ स्थानी परतल्यावर पानवाल्याकडून सिगरेट घेउन पेटवणारे ‘महानुभव’ही पाहिले आहेत 😂

छान धागा, छान माहिती, छान प्रचि. तळजाई टेकडी झकास आहे, ८-१० वेळा जाण्याचे योग आले आहेत. रहता राहिलं जत्रेचं , आता जनताच एवढी आहे की जिथं तिथं जत्राच तयार होणार. रस्त्यांवर चालणारी सायकल हे चित्र लवकरच कालबाहय होईल असं दिसतंय... आमच्या कडं बरेच सायकल पट्टे (ट्रॅक) आहेत, पण सायकलस्वार क्वचितच दिसतात.

अजून दहा वर्षे थांबा. इ व्यायाम करणारी पिढी येईल. म्हणजे टेकड्यांनी नकोत आणि जत्राही नसेल.

तळजाई पठाराजवळच्याच ठुबे बंगल्यासंदर्भात कुणाचे काही अनुभव आहेत काय?

गोरगावलेकर - हो, खरंच छान आहे तळजाई वन उद्यान. कंजूस - वाहतुकीचे प्रदूषण उद्यानाच्या आतमध्ये जाणवले नाही परंतु वाहने आणि वाहतूक दिवसेंदिवस वाढत आहे, हे खरे आहे. राजेंद्र मेहेंदळे - तळजाई टेकडीसाठी जागरूक नागरिकांचा दबाव गट आहे आणि ही मंडळी बिल्डर्स व इतरांवर लक्ष ठेवून आहेत असे कळले आहे. इतर टेकड्यांवर जाता आले नाही परंतु पुढच्या वेळेस नक्कीच जाईन. टर्मीनेटर - अगदी पहिल्यांदा तर इथे व्यायाम कमी आणि खादाडी जास्त आहे व जत्राच भरली आहे असे वाटले. चौथा कोनाडा - आजकाल उमम वर्गामध्ये गिअर असलेल्या हाय एन्डच्या सायकली घेण्याचे प्रमाण वाढत आहे असे दिसते, हा एक आशेचा किरण आहे.

तुमच्या परिश्रमांस विनम्र अभिवादन ! -नाठाळ नठ्या

उत्तम संकलनासाठी खूप खूप आभार.

अ ति श य रोचक माहिती ! हे तपशील माहित नव्हते ! इथं संकलित करून दिल्याने सुकर झाले. आपली जि़ज्ण्यासा आणि संकलन परिश्रमासाठी सलाम !

नाॅर्थ ब्लॉकमधील असताना सलग पाच वर्ष परेड खुप जवळुन बघीतली. छान ,थोडक्यात आढावा इथे सादर केलात. संपूर्ण संकलनाचे एक काॅफी पुस्तक काढा. नक्कीच लोकांना आवडेल. धन्यवाद.

मी नेहरू प्लेस ला २-३ वर्षे नोकरी केली. २५ जानेवारी ला सक्तीचा हाफ डे मिळायचा सुरक्षा कारणास्तव . प्रत्यक्ष परेड दिल्लीत राहूनही पाहिली नाही . मुंबईस पळायचो सुट्टीसाठी. ऑफिसमधले सांगायचे कि नेहरू प्लेस हुन परेड जायची फार वर्षांपूर्वी

धन्यवाद सर्वांना.

लेख आवडला. ३० वर्षानंतर बग्गीतून राष्ट्रपती आले.याचा अर्थ देश आंतरिक आतंकवाद पासून मुक्त झाला आहे. हा संदेश.

तुमच्या परिश्रमांस विनम्र अभिवादन ! -नाठाळ नठ्या

उत्तम संकलनासाठी खूप खूप आभार.

अ ति श य रोचक माहिती ! हे तपशील माहित नव्हते ! इथं संकलित करून दिल्याने सुकर झाले. आपली जि़ज्ण्यासा आणि संकलन परिश्रमासाठी सलाम !

नाॅर्थ ब्लॉकमधील असताना सलग पाच वर्ष परेड खुप जवळुन बघीतली. छान ,थोडक्यात आढावा इथे सादर केलात. संपूर्ण संकलनाचे एक काॅफी पुस्तक काढा. नक्कीच लोकांना आवडेल. धन्यवाद.

मी नेहरू प्लेस ला २-३ वर्षे नोकरी केली. २५ जानेवारी ला सक्तीचा हाफ डे मिळायचा सुरक्षा कारणास्तव . प्रत्यक्ष परेड दिल्लीत राहूनही पाहिली नाही . मुंबईस पळायचो सुट्टीसाठी. ऑफिसमधले सांगायचे कि नेहरू प्लेस हुन परेड जायची फार वर्षांपूर्वी

धन्यवाद सर्वांना.

लेख आवडला. ३० वर्षानंतर बग्गीतून राष्ट्रपती आले.याचा अर्थ देश आंतरिक आतंकवाद पासून मुक्त झाला आहे. हा संदेश.

सायकल भटकंती. पण त्यासाठी संदेश का लागतो?

अ ति श य कौतुकास्पद मोहिम !

अ‍ॅमेझींग !

आपल्या मोहिमेला भरघोस लाभो आणि पुढील वाटचाली साठी योग्य तो उद्देश सापडो या मनापासून शुभेच्छा !

नमस्कार. स्मिताची गोवा मुंबई राईड मस्त सुरू आहे. पहिल्या दिवशी पोंडा ते सावंतवाडी 91 किमी, दुसऱ्या दिवशी सावंतवाडी ते राजापूर 114 किमी व आज राजापूर ते रत्नागिरी 65 किमी अंतर तिचं पूर्ण झालं. वाटेतले चढ, समुद्राजवळची ह्युमिडिटी, अनोळखी रस्ते असूनही ती जिद्दीने राईड करते आहे. वाटेत नर्सिंग महाविद्यालय, शाळा, सामाजिक संस्था अशा अनेक ठिकाणी तिचे कार्यक्रम होत आहेत. तिला ह्या रूटवर मदत करणाऱ्या सर्वांना धन्यवाद.

नमस्कार. स्मिताची गोवा ते मुंबई सोलो सायकल मोहीम यशस्वी झाली. तिने 7 दिवसांमध्ये 600 किमी अंतर सायकल चालवली. वाटेतल्या शाळा, महाविद्यालये, हॉस्पिटल्स अशा विविध ठिकाणी तिचे कार्यक्रम झाले. चढाचे रस्ते व ह्युमिडिटी असूनही तिने जिद्दीने हे अंतर पार केलं. तिला ह्या प्रवासात अनेकांनी मदत केली. त्या सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

नमस्कार. स्मिताची गोवा ते मुंबई सोलो सायकल मोहीम यशस्वी झाली. तिने 7 दिवसांमध्ये 600 किमी अंतर सायकल चालवली. वाटेतल्या शाळा, महाविद्यालये, हॉस्पिटल्स अशा विविध ठिकाणी तिचे कार्यक्रम झाले. चढाचे रस्ते व ह्युमिडिटी असूनही तिने जिद्दीने हे अंतर पार केलं. तिला ह्या प्रवासात अनेकांनी मदत केली. त्या सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

अभिनंदन. चिकाटी, जिद्द यांना सलाम. हाती घेतलेले कार्य , उद्दिष्ट देखील उत्तम.

स्मिता यांचे गोवा ते मुंबई सोलो सायकलिंग मोहिमेतील यशाबद्दल मनापासून अभिनंदन !

अभिनंदन आणि शुभेच्छा. प्रतिसादांमधून प्रगती फोटोंसहीत कळवा.

सायकल भटकंती. पण त्यासाठी संदेश का लागतो?

अ ति श य कौतुकास्पद मोहिम !

अ‍ॅमेझींग !

आपल्या मोहिमेला भरघोस लाभो आणि पुढील वाटचाली साठी योग्य तो उद्देश सापडो या मनापासून शुभेच्छा !

नमस्कार. स्मिताची गोवा मुंबई राईड मस्त सुरू आहे. पहिल्या दिवशी पोंडा ते सावंतवाडी 91 किमी, दुसऱ्या दिवशी सावंतवाडी ते राजापूर 114 किमी व आज राजापूर ते रत्नागिरी 65 किमी अंतर तिचं पूर्ण झालं. वाटेतले चढ, समुद्राजवळची ह्युमिडिटी, अनोळखी रस्ते असूनही ती जिद्दीने राईड करते आहे. वाटेत नर्सिंग महाविद्यालय, शाळा, सामाजिक संस्था अशा अनेक ठिकाणी तिचे कार्यक्रम होत आहेत. तिला ह्या रूटवर मदत करणाऱ्या सर्वांना धन्यवाद.

नमस्कार. स्मिताची गोवा ते मुंबई सोलो सायकल मोहीम यशस्वी झाली. तिने 7 दिवसांमध्ये 600 किमी अंतर सायकल चालवली. वाटेतल्या शाळा, महाविद्यालये, हॉस्पिटल्स अशा विविध ठिकाणी तिचे कार्यक्रम झाले. चढाचे रस्ते व ह्युमिडिटी असूनही तिने जिद्दीने हे अंतर पार केलं. तिला ह्या प्रवासात अनेकांनी मदत केली. त्या सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

नमस्कार. स्मिताची गोवा ते मुंबई सोलो सायकल मोहीम यशस्वी झाली. तिने 7 दिवसांमध्ये 600 किमी अंतर सायकल चालवली. वाटेतल्या शाळा, महाविद्यालये, हॉस्पिटल्स अशा विविध ठिकाणी तिचे कार्यक्रम झाले. चढाचे रस्ते व ह्युमिडिटी असूनही तिने जिद्दीने हे अंतर पार केलं. तिला ह्या प्रवासात अनेकांनी मदत केली. त्या सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

अभिनंदन. चिकाटी, जिद्द यांना सलाम. हाती घेतलेले कार्य , उद्दिष्ट देखील उत्तम.

स्मिता यांचे गोवा ते मुंबई सोलो सायकलिंग मोहिमेतील यशाबद्दल मनापासून अभिनंदन !

अभिनंदन आणि शुभेच्छा. प्रतिसादांमधून प्रगती फोटोंसहीत कळवा.

तोच तोच पणा आहे. मालिकेत पुढे काय होणार याचा सहज अंदाज येतो. काहीतरी नवीन करावयास हवे. मालिका बघत नाही.

टीव्हीवरील मालिका बघण्या इतका वेळ आता नसतो. तरीही, ''शरीराच्या पातळीवर आई न होणं व त्याची वेदना, समाजाच्या नजरेमुळे होणारी घुसमट'' या समाजातील स्रियांच्या या महत्वाच्या पैलुंकडे दुर्लक्ष करता येत नाही. काहींना मुलंच होत नाही, अर्थात आधुनिक तंत्रज्ञानाने मुल होणं शक्य असले तरी अजूनही खुप गुंतागुंत आहेच. स्त्रियांची होणारी कुचंबना आणि त्रास आता काळ बदलला तरी कमी झालेला नाही. निसर्गही भयंकर बेक्कार आहे. सालं नै त्यांना भरभरुन दान टाकतो. काहींची तर अग्नी परिक्षा. सगळंच कठीण आहे. -दिलीप बिरुटे

मालिका बघत नाही....

तोच तोच पणा आहे. मालिकेत पुढे काय होणार याचा सहज अंदाज येतो. काहीतरी नवीन करावयास हवे. मालिका बघत नाही.

टीव्हीवरील मालिका बघण्या इतका वेळ आता नसतो. तरीही, ''शरीराच्या पातळीवर आई न होणं व त्याची वेदना, समाजाच्या नजरेमुळे होणारी घुसमट'' या समाजातील स्रियांच्या या महत्वाच्या पैलुंकडे दुर्लक्ष करता येत नाही. काहींना मुलंच होत नाही, अर्थात आधुनिक तंत्रज्ञानाने मुल होणं शक्य असले तरी अजूनही खुप गुंतागुंत आहेच. स्त्रियांची होणारी कुचंबना आणि त्रास आता काळ बदलला तरी कमी झालेला नाही. निसर्गही भयंकर बेक्कार आहे. सालं नै त्यांना भरभरुन दान टाकतो. काहींची तर अग्नी परिक्षा. सगळंच कठीण आहे. -दिलीप बिरुटे

मालिका बघत नाही....

आणि समाजासाठी किंवा मित्रांसाठी किंवा नातेवाईकांसाठी केलेले कर्म वेगळे... ------ नौकरी करत असताना, उत्तम बॉस असेल आणि उत्तम सहाचारी असेल तर, कर्माचे फळ मिळतेच मिळते. पण, बॉस किंवा सहचारी साथ देत नसतील तर शिकायचे आणि नौकरी सोडून द्यायची. ------- सध्या वृद्धाश्रमात सेवा देत असल्याने, वृद्ध माणसांना उत्तम सेवा दिली की उत्तम फळ मिळतेच, ह्याचे खुप चांगले अनुभव आले आहेत. ------

फळाच्या वेळी नशीब झोपतं

'यही पे करना है यही पे भरना है..' आणि 'जैसे ज्याचे कर्म तैसे फळ देतो रे ईश्वर' यावर विश्वास ठेवून आचरण ठेवावे.

तुम्ही व्यक्त केलेल्या विचारांशी सहमत आहे. आपण एखादे उद्दिष्ट ठेवून कर्म केले तर आपल्या इप्सिताप्रमाणेच फळ मिळेल असं काही नाही. पण त्यातून आपण काहीतरी शिकू जे कुठेतरी उपयोगीच पडेल, किंवा वेगळे काहीतरी फळ मिळेल. म्हणून फळ मिळणार नाहीये तर कर्मच कशाला करा अशी वृत्ती असू नये, असा अर्थ मी नेहमी घेते.

आणि समाजासाठी किंवा मित्रांसाठी किंवा नातेवाईकांसाठी केलेले कर्म वेगळे... ------ नौकरी करत असताना, उत्तम बॉस असेल आणि उत्तम सहाचारी असेल तर, कर्माचे फळ मिळतेच मिळते. पण, बॉस किंवा सहचारी साथ देत नसतील तर शिकायचे आणि नौकरी सोडून द्यायची. ------- सध्या वृद्धाश्रमात सेवा देत असल्याने, वृद्ध माणसांना उत्तम सेवा दिली की उत्तम फळ मिळतेच, ह्याचे खुप चांगले अनुभव आले आहेत. ------

फळाच्या वेळी नशीब झोपतं

'यही पे करना है यही पे भरना है..' आणि 'जैसे ज्याचे कर्म तैसे फळ देतो रे ईश्वर' यावर विश्वास ठेवून आचरण ठेवावे.

तुम्ही व्यक्त केलेल्या विचारांशी सहमत आहे. आपण एखादे उद्दिष्ट ठेवून कर्म केले तर आपल्या इप्सिताप्रमाणेच फळ मिळेल असं काही नाही. पण त्यातून आपण काहीतरी शिकू जे कुठेतरी उपयोगीच पडेल, किंवा वेगळे काहीतरी फळ मिळेल. म्हणून फळ मिळणार नाहीये तर कर्मच कशाला करा अशी वृत्ती असू नये, असा अर्थ मी नेहमी घेते.

शाहु फुले आंबेडकर ह्या पुरोगामी विचारांच्या त्रयीतील सनातनींचा चातुर्वर्ण व्यवस्थेला सुरूंग लावून सनातनी जातीवाद्यांना सळो की पळो करून सोडनारे, दलित दिनदुबळ्यांना जातीवादातून ाहेर काढनारे, आधुनीक पुरोगामी महाराष्ट्राचे प्रणेते, भारतीय संविधानाचे जनक आदरणीय बाबासाहेब आंबेडकर ह्यांना अभिवादन.

माझ्या लेकीने हे चित्र मागच्या वर्षी बनवलं होतं(वयं ७) ,उत्स्फूर्तपणे आणि मला दाखवलं होतं .अजूनपर्यंत ती बाबासाहेबांविषयी अनेक गोष्टी आनंदाने सांगते.मराठी माध्यमातून ती शिकतेय ह्यामुळेच हे घडलं :)

यांच्याविषयी नेहमी दलितांचे उध्दारकर्ते असे म्हटले जाते, पण खरे पाहता ते सगळ्या भारतीय नागरिकांचेच उध्दारकर्ते आहेत. कामगारांच्या हिताचे अनेक कायदे, शेतीबाबतचे कायदे (खोती पध्दत), स्त्रियांबाबतचे अनेक कायदे करण्यात त्यांचा मोठा वाटा होता. रूपयाच्या परिवर्तनियतेबाबतचा त्यांचा पी एचडीचा निबंध हा सुध्दा देशाच्या अर्थशास्त्राला दिशा देणार होता. त्यांनी इतरांच्या भावनेचा वापर करून आपल्या मनासारखे करून घेतले नाही. अंतरी अपार करूणा होती पण नेहमी बुध्दीवादाचा आधार घेतला. एवढा मोठा माणूस आपल्या देशात झाला याचा अभिमान वाटतो.

+१

कोणीतरी पूरोगाम्यांची व्याख्या विचारली होती एक सुचलेली - जे बाबासाहेबांच्या आरक्षण आणि मुस्लिमांबद्दलचं काही परखड वक्तव्या कडे जाणून बुजून दुर्लक्ष करतात https://www.firstpost.com/opinion/how-br-ambedkars-idea-of-islam-exposes-woolly-headed-liberals-of-the-day-10559281.html https://www.quora.com/What-were-Dr-Ambedkars-views-on-Islam - जे सावरकरांचच्या जातीनिर्मुलासाठी/ पतितपावन मंदिर सारखया प्रयत नांकडे जाणून बुजून दुर्लक्ष करतात ते पुरोगामी कारण अशांना दोन्ही पचणारे नसते

शाहु फुले आंबेडकर ह्या पुरोगामी विचारांच्या त्रयीतील सनातनींचा चातुर्वर्ण व्यवस्थेला सुरूंग लावून सनातनी जातीवाद्यांना सळो की पळो करून सोडनारे, दलित दिनदुबळ्यांना जातीवादातून ाहेर काढनारे, आधुनीक पुरोगामी महाराष्ट्राचे प्रणेते, भारतीय संविधानाचे जनक आदरणीय बाबासाहेब आंबेडकर ह्यांना अभिवादन.

माझ्या लेकीने हे चित्र मागच्या वर्षी बनवलं होतं(वयं ७) ,उत्स्फूर्तपणे आणि मला दाखवलं होतं .अजूनपर्यंत ती बाबासाहेबांविषयी अनेक गोष्टी आनंदाने सांगते.मराठी माध्यमातून ती शिकतेय ह्यामुळेच हे घडलं :)

यांच्याविषयी नेहमी दलितांचे उध्दारकर्ते असे म्हटले जाते, पण खरे पाहता ते सगळ्या भारतीय नागरिकांचेच उध्दारकर्ते आहेत. कामगारांच्या हिताचे अनेक कायदे, शेतीबाबतचे कायदे (खोती पध्दत), स्त्रियांबाबतचे अनेक कायदे करण्यात त्यांचा मोठा वाटा होता. रूपयाच्या परिवर्तनियतेबाबतचा त्यांचा पी एचडीचा निबंध हा सुध्दा देशाच्या अर्थशास्त्राला दिशा देणार होता. त्यांनी इतरांच्या भावनेचा वापर करून आपल्या मनासारखे करून घेतले नाही. अंतरी अपार करूणा होती पण नेहमी बुध्दीवादाचा आधार घेतला. एवढा मोठा माणूस आपल्या देशात झाला याचा अभिमान वाटतो.

+१

कोणीतरी पूरोगाम्यांची व्याख्या विचारली होती एक सुचलेली - जे बाबासाहेबांच्या आरक्षण आणि मुस्लिमांबद्दलचं काही परखड वक्तव्या कडे जाणून बुजून दुर्लक्ष करतात https://www.firstpost.com/opinion/how-br-ambedkars-idea-of-islam-exposes-woolly-headed-liberals-of-the-day-10559281.html https://www.quora.com/What-were-Dr-Ambedkars-views-on-Islam - जे सावरकरांचच्या जातीनिर्मुलासाठी/ पतितपावन मंदिर सारखया प्रयत नांकडे जाणून बुजून दुर्लक्ष करतात ते पुरोगामी कारण अशांना दोन्ही पचणारे नसते

या बाबतीत मुस्लिम समाजाचे कौतुक करावेसे वाटते. फारशा सरकारी नोकऱ्या नाहीत. शिक्षण असतेच असेही नाही. पण रडत न बसता अंगमेहनत-छोटामोठा हंगामी का असेना स्वयंरोजगार करत या समाजातले तरुण आनंदात राहतात. एकमेकांना धरून राहणे आणि परिस्थितीशी शक्य तेवढे जमवून घेणे यामुळे बहुतेकदा ते तगून जातात. शिवाय वृद्ध व्यक्तींना घरातच कसे का होईना सांभाळले जाते, वृद्धाश्रमाची वाट दाखवली जात नाही. आणि आत्महत्या किंवा मानसिक रुग्ण यांचे प्रमाणही फारसे दिसत नाही. यातून इतरांनाही काही घेण्यासारखे नक्कीच आहे.

सरकारी नोकरी हा एक मोठा छलावा आहे. त्यातूनही युपीएस्सी ची परिक्षा ही उगाचच घरातल्याना आशा लावण्यासाठी ठेवली असावी असेच वाटते. सी ए पार्ट २ ही परीक्षा देखील अशीच. पार्ट १ बरेचजण क्लीअर करतात. आणि मग वर्षानुवर्षे पार्ट २ करत बसतात. निदान ते काही क्लेरीकल काम तरी करत असतात. कामाची लाज वाटणे या बरोबरच घरातल्यानी सहन करणे हे सर्वात मोठे कारण असते असल्या कर्मदरिद्री वागण्याचे. ( शब्द वाईट आहे .............पण वस्तुस्थिती आहे ही)

या लेखाच्या शिर्षकात आरक्षण आहे, पण मजकूराशी त्याचा संबंध समजला नाही.

या बाबतीत मुस्लिम समाजाचे कौतुक करावेसे वाटते. फारशा सरकारी नोकऱ्या नाहीत. शिक्षण असतेच असेही नाही. पण रडत न बसता अंगमेहनत-छोटामोठा हंगामी का असेना स्वयंरोजगार करत या समाजातले तरुण आनंदात राहतात. एकमेकांना धरून राहणे आणि परिस्थितीशी शक्य तेवढे जमवून घेणे यामुळे बहुतेकदा ते तगून जातात. शिवाय वृद्ध व्यक्तींना घरातच कसे का होईना सांभाळले जाते, वृद्धाश्रमाची वाट दाखवली जात नाही. आणि आत्महत्या किंवा मानसिक रुग्ण यांचे प्रमाणही फारसे दिसत नाही. यातून इतरांनाही काही घेण्यासारखे नक्कीच आहे.

सरकारी नोकरी हा एक मोठा छलावा आहे. त्यातूनही युपीएस्सी ची परिक्षा ही उगाचच घरातल्याना आशा लावण्यासाठी ठेवली असावी असेच वाटते. सी ए पार्ट २ ही परीक्षा देखील अशीच. पार्ट १ बरेचजण क्लीअर करतात. आणि मग वर्षानुवर्षे पार्ट २ करत बसतात. निदान ते काही क्लेरीकल काम तरी करत असतात. कामाची लाज वाटणे या बरोबरच घरातल्यानी सहन करणे हे सर्वात मोठे कारण असते असल्या कर्मदरिद्री वागण्याचे. ( शब्द वाईट आहे .............पण वस्तुस्थिती आहे ही)

या लेखाच्या शिर्षकात आरक्षण आहे, पण मजकूराशी त्याचा संबंध समजला नाही.