तू चालते अशी झाडावरची वेल ग
अंगावरती पानं फुलं ल्यायते ग
तू हसते अशी झरा वाहतो ग
खळखळाटानं हासणं पिकतं ग
तुझ्या येण्यानं वारा वाहतो ग
येता येता सुगंघ आणतो ग
तू बघते तेव्हा अंगावर रोमांच येतो ग
बघून तुला मीच लाजल्यागत होतो ग
तू चंचला सुरेखा चतूरा रेखीव सरिता ग
तुझ्या ठाई प्रगती हर्ष आनंद वसतो ग
- पाषाणभेद
२९/०४/२०२२
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
3636
प्रतिक्रिया
6
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
वरिजिनल तू सुद्धा छान आहे
वरिजिनल तू सुद्धा छान आहे
व्वा, मस्तच !
व्वा, मस्तच !
💖
मस्त आहे ही कविता...
पहिल्या वाचनातच आवडली होती.
क्षमा करा पाभे सर,
विडंबन लिहायच्या सुरसुरी मधे इथे प्रतिसाद लिहायचा राहूनच गेला,
पैजारबुवा,
आवडली
पाभे आवडली
मस्तच !
आवडली.
नेहमीप्रमाणे मस्त मस्त.
निसर्गातील चैतन्य शब्दात ओतून मांडलेल्या मदमस्त कल्पना.
फक्त शेवटल्या ओळीतला 'प्रगती' शब्द वाचताना अडखळल्यासारखे झाले.
हे वाचून आता खूप दूर गेलेल्या पौगंडावस्थेतले दिवस आठवले.