मुक्तक

संपर्क कायम आहे आमचा पण अर्थात विलंबित लयीत. आता भेटायची इच्छा अजिबातच नाही. ते दु:खं तसंच, तिथेच गोठलंय. समोर उभ्या समस्येला पाठ दाखवणं मान्य नव्हतंच कधी. मग जे घडलं, ते स्वीकारलं गेलं. संसाराची गाडीही रमतगमत चालली होती. कधी हसत, कधी रडत, चिडवत,रूसत असं चारचौघांसारखं सुरू होतं. भूतकाळ प्रत्येकाला असतो, असं सांगणाऱ्या नवऱ्याने लग्नानंतर आवर्जून सांगितलं होतं, मला खूप बहिणी, वहिनी, मित्रमंडळी आहेत आणि मी त्यांची वाट्टेल तशी मस्करी करत आलोय आजवर. खूप जणांचं लक्ष असेल आपल्याकडे. माझं नाव काहींशी जोडलं जाईल किंवा आणखी वेगळ्या प्रकारे तुझी मस्करी केली जाईल.

शाळकरी वयापासून कबड्डी आणि खो-खो हे माझे आवडते खेळ. क्रिकेटची मात्र पराकोटीची नावड. इतकी पराकोटीची की घरात कोणी क्रिकेटची मॅच लावली की नसलेला अभ्यास काढून बसायचे आणि टीव्ही बंद करायला लावायचे. तेंडुलकरमुळे क्रिकेट आवडू लागलेल्या वर्गात मी होते, आहे. त्याची खेळतानाची देहबोली, शांत स्थिर नजर आणि शब्दाला शब्द न देता कृतीतून प्रत्युत्तर देण्याची पद्धत. मग माझंच वागणं इतकं बदललं की असलेला अभ्यास बाजूला ठेवून, चक्क रात्री जागून मॅच बघू लागले. कधीतरी मी आणि धाकटा भाऊ रात्रीचे जागे राहून मॅच बघत बसलेले असायचो. ती संपता संपता आपली गाडी गडगडायची.

जडण-घडण -२५ ...कसे आहात. आज कसं काय बोलावंसं वाटलं... मला रोज वाटतं. इथून ये-जा करावी लागतेच मला. मग... जाऊ दे. तू कशी आहेस. मी इथे उभा आहे, आपल्या बस स्टॉपवर... मला छान हसू आलं. अरे वा, लवकर आलात. मग बराच वेळ माझी चौकशी. कशी आहेस, काय करतेस, घरातलं सगळं आणि बरंच काही. खरं तर मी कार्यालयात इतका वेळ कधीच फोनवर नसते. तो दिवस मात्र अपवाद ठरला. केवढं विचारायचं, बोलायचं आणि सांगायचं राहिलं होतं त्याचं. मी क्वचित बोलत होते. मग म्हटलं, एका दिवसातच बोलायचंय का सगळं. बरं. मग पुन्हा बोलायला नको. संपवून घ्या आजच सगळं बोलणं. अग ए...

पळस दरी कट्टा रविवार सकाळ दिनांक २ ऑगस्ट पळस दरी येथे कट्टा करण्याचे ठरले आहे त्याचा तपशील असा आहे सकाळी ०८. ३३ ठाणे येथून सी एस टी खोपोली गाडीने सरळ पळसदरी येथे ०९४९ ला उतरायचे. तेथे धरणात पोहोता येईल स्वामी समर्थ यांच्या मठात जाता येईल धबधब्यात जाता येईल. तेथेच हॉटेल मध्ये जेवायचे आणि तेथून १४०८ च्या गाडीने मुंबईला परत यायचे. अधिक तपशील येइलच सांगा कोण कोण येणार आहे?

अब्दुल कलाम यांच्या निधनाची बातमी काल व्हॉटस्‌ऍपवर समजली. आणि सगळ्या ग्रुप्सवर हीच चर्चा सुरु झाली. त्यांच्या निधनामुळे सगळ्यांनाच दुःख झाले. महान वैज्ञानिक, मिसाईल मॅन, प्रकल्प व्यवस्थापक, नेते, पद्मभूषण, पद्मविभूषण, भारतरत्न, भारताचे माजी राष्ट्रपती, अशा त्यांच्या अनेक ओळखी आहेत.

लग्नाची नियोजित तारीख जवळ येत चाललेली. त्याच्याकडून काहीच संवाद नाही. मी सुद्धा स्वत:शीच कठोरपणे वागत संपर्क नाहीच केला पुन्हा. तेच उत्तर पुन्हा ऐकणं सहन नसतं झालं.. नियोजित नवऱ्याशी बोलणं सुरू. मैत्रीचा, विश्वासाचा एकमेव संवाद. जे त्याला कळत नव्हतं, आई-बाबांपर्यंत पोहोचत नव्हतं, ते याला कसं समजून घेता येतंय, याचं आश्चर्यही वाटत नव्हतं. बाकी सगळी कवाडं घट्ट मिटून घेतल्यासारखी. स्वत:ला शांत ठेवण्याचे प्रयत्न सुरूच होते. प्रत्येक रात्र तगमग करणारी, झरत्या डोळ्यांनी उशी भिजवणारी.

सर्वांग सुंदरी सनी लिओनी आणि नाडी भविष्य!

'आत्ता युट्यूब वर नजर गेली. 'तुमच्या नाडीला पहायला' ती' गेली होती म्हणे'! फोन वरून आवाज आला. एक नाडी प्रेमी दुसर्‍याला सांगत असावा. 'नाही हो, हे काय भलतेच' असे तो म्हणत होता. मनात अशी मदनिका माझ्यापर्यंत पोचली तर? ह्या कल्पनेने त्याच्या सर्वांग वर रोमांच उभे राहिले. चोरून पहायच्या ललनांचे अतरंगी सौष्ठव आणि नाडी? काय संबंध? अन् अशा गोष्टींचा बोभाटा का करतात? अहो त्यात नाडीग्रंथवाल्यांची भेट घेताना म्हणे दिग्दर्शक सिनेमात 5 ठिकाणी चुकलाय. असेल मग मी काय करू शकतो? 'नाही, तुमच्या कानावर घातली बातमी!