कविता

या जन्मावर, या जगण्यावर, शतदा प्रेम करावे - यशवंत देव यांच्या गीताचे स्वैर रुपांतर - बहुगुणी, ऑगस्ट ८, २००८ शक्य झाल्यास चालीतही गाता यावं असा प्रयत्न आहे. ------------------- इस जीवनपर, इस जीनेपर, दिल सौ बार लुटाएं दिल सौ बार लुटाएं इस जीवनपर, इस जीनेपर, दिल सौ बार लुटाएं चंचल झोंके, जलकी धारा, भीगी काली मिट्टी जैसे प्राण हो हरे भरे, निकल पडी तृणपत्ती फूल शर्मिले देखके किसकी, होठोंकी याद आए इस जीवनपर, इस जीनेपर, दिल सौ बार लुटाएं रंगोंका फैलाकर पंखा, सांझ ये किसने बना ली रैनाके दरवाजेपर जैसी, तारोंकी रंगोली छे ऋतुओंकी हो छे मेहेफ़िलें, यहींपर दर्द हटाएं इस जीवनपर, इस जीनेपर, दिल स

चाल- काट्याच्या अणीवर वसले तीन गांव... ककाच्या नांवावर काढल्या मालीका ककाच्या नांवावर काढल्या मालीका काही सूरू काही संपेचना संपेचना ठार केले नायकाला नायीका रडते व्हीलन बधेचिना बधेचिना रीपीटले ब्राउन तुकडे फॉरवर्ड करती प्रेक्षक बघेचिना बघेचिना त्याचा केला पुनरजनम पुनरजन्मानी नायीका तरुण पुन्हा तरुण पुन्हा दादीचे केस काळे डिस्को करते दादी खपेचिना खपेचिना तिने मारल्या तीन थपडा तीनदा लागल्या एपीसोड सरेचिना सरेचिना टाकले कमरशीयल ब्रेक चहा ढोसूनही प्रेक्षक टळेचिना टळेचिना पाडल्या नवीन कहाण्या वाढता वाढे बाराखडी संपेचिना वाढता वाढे ककाराचा विकार मूर्ख बघे

ऋण मातीचे कसे विसरले? कुठे सोडली लाज मुलांनी? पैशाच्या माजात गोठती श्वास कोवळे कणाकणांनी.. का अब्रुचे धिंडवडे अन् देहाचे बाजार निघावे? व्यापाराचा बाज निराळा, पाप जोडती मणामणांनी.. चहुबाजूंना कोंदटलेली डबकी-नाल्या-उघडी गटारे, एक झराही दुर्लभ झाला, घाण पसरते मणामणांनी.. वाट कुणाची बघतो आपण?

आर्यचाणक्य यांच्या प्रवाहात मीही हात धुवून घेतले.. ;) मिसळपाववर कोरडे बसण्यापेक्षा मी जेव्हा मिसळीच्या डोहात बुडी मारली... तेव्हा मलाच माहीत नव्हते मी काय करायचा प्रयत्न करतोय?

किनाऱ्यावर कोरडे बसण्यापेक्षा मी जेव्हा आठवणींच्या डोहात बुडी मारली... तेव्हा मलाच माहीत नव्हते मी काय शोधायचा प्रयत्न करतोय? कधी निस्तब्ध ओंडक्यासारखा लाटेवरती पहुडलो तर कधी वाळके पान होऊन भोवऱ्यामध्ये गुरफटलो कधी मोती वेचले तर कधी शिंपले शोधले कधी निसटणारी वाळू हातात घेतली तर कधी चिखलाने बोटे बरबटली पण तरीही मला कळले नाही की मी काय शोधतोय? दमून भागून शेवटी जेव्हा किनाऱ्याला लागलो आणि तट्स्थ नजरेने पुन्हा डोहाकडे पाहीले .... तेव्हा दिसले की खोल, गूढ अश्या त्या डोहामधूनच उगम पावलाय एक सोनेरी प्रवाह... जो जातोय दूर, दूर...

मीही एक मृगजळ.. मृगजळाच्या प्रदेशातून परत येतांना अंगभर हसू मिरवत आणतो मी तुझं… आणि आश्चर्य वाटत राहतं माझ्या कल्पनांना चैतन्य देणाऱ्या या मृगजळाचं... माझ्या हाकेला तुझी उत्तरं मीच दिली आहेत तिथे... आणि तुला आश्चर्य वाटेल इतकी ती तुझीच आहेत... लखकन चमकलेली वीज कुठे संपते आणि कुठे पाण्यात शिरते नाहीच कळत.. तशीच तू आणि तुझे भास, आणि मग मीही एक मृगजळ… ---गिरीराज

आठवते का? आकाशावर उमटुन गेली होती लाली, आठवतो का? तोच रक्तीमा फुलला होता तुझ्याच गाली. - १ आठवले का? हळवे स्पर्श, नीसटती त्यांची हुरहुर, आठवली का? उशीर होता लटक्या रागाची कुरबुर. - २ आठवतो का? ओंजळित फुलला होता चाफा धुंद, आठवला का? सुवास कसला? चोरला त्याने तुझाच गंध. - ३ आठवली का? अधीर वचने अधराची अधराला, आठवले का? चुकार अश्रु बिलगते पदराला. - ४ आठवते का? मी निघतो म्हणता घट्ट मीठि विणलेली, आठवली मज, मला शोधती नजर तुझी शिणलेली. - ५ - सौरभ वैशंपायन(मुंबई).

सन्जोपरावांची 'मिरवणूक' बघून आमची करमणूक झाली आणी हे विडंबन प्रसवले! ;) गणपतीबाप्पा मोरया!!

राख..... नाकात कापुस घालु नका, संगतीने माझ्या चालु नका.... प्राण माझे कधीच गमवले, परत मला मारु नका..... रडण माझ नाही ऍकल, आता तुम्ही रडु नका.... लग्नात मी सजलो नव्हतो, सरणावर मला सजवु नका.... संकटात कोणी नाही आले, बघ्यांची गर्दी करु नका...... जीव गेला पाणी-पाणी करता, दोन-दोन घोट पाजु नका..... देवाला कधी पुजले का तुम्ही...? राम नाम तोंडात घेऊ नका.... कोणी एक बोट नाही दिले, चार-चार खांदे देऊ नका..... शरीर जळुन गेले माझे, उरलेली राख जाळु नका...... किरण रामचंद्र मल्लाव..08 @धन्यवाद........!