कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
केदार पाटणकर ह्यांचे 'टाळणे' बघून आम्हाला आमची वारंवार चालणारी टाळाटाळी आठवली! ;)
रोजचा छळवाद आता टाळतो
मी जरा व्यायाम आता टाळतो
पाहिजे आहे तनाला शांतता
कोणतीही चाल आता टाळतो
गोड 'केका'ची खुमारी आगळी
वरण-भाता हळुच आता टाळतो
सोडले पळणे, तरण केव्हाच मी
'जीम'चीही वाट आता टाळतो
घेर ढेरीचा कितीही वाढला
घोरण्याचे मी न आता टाळतो!
चतुरंग
फुले अशी उमलत असताना
मधुरसाच्या अपेक्षेने
जवळच होते भुंगे दबा धरून...
थेंब दवाचे झेलत अंगावर
चुरचुरणा-या थंडीत
आम्हीही होतो पलिकडेच डबा धरून
रेल्वे अशी धावत असताना
खिडकीच्या अपेक्षेने
जो तो धक्का देत आपापली जागा धरून...
आघात त्यांचे झेलत अंगावर
गुदमरणा-या गर्दीत
आम्ही होतो लोंबकळत डबा धरून
देश असा प्रगती करीत असताना
देणग्यांच्या अपेक्षेने
तिजो-या भरताहेत सर्वांच्या भरभरून...
उपहास नि उपेक्षा झेलत अंगावर
सत्कार्याच्या अपेक्षेने
अजुनही आम्ही आहोत डबा धरून
नात्यातले उमाळे- नसतात सत्य सारे
ओठांवरील शब्द ,नुसतेच वांझ भारे
हातातुनी निसटती हळवी चुकार स्वप्ने
हृदयात फक्त् उरते बेचैन आर्त गाणे
आभाळ शोधताना हातात मेघ येई
डोळ्यामधील अश्रू मग पापणीत राही
कोणासही कराव्या का व्यर्थ वल्गना मी
माझे मलाच ठावे, ठरलो कसा निकामी
तू अशी स्वप्नात माझ्या
तू अशी स्वप्नात माझ्या येऊ नको ग साजणी
कस्तुरीचा गंध उधळित नकोस जाऊ कामिनी !!धृ !!
तव तेजाच्या प्रकाश किरणी फूल मनाचे उमलून आले
मावळतीला मिटू नको ग सूर्यफूलांचा बहर घेऊनी !!
तुझ्या स्वराच्या हिंदोळ्यावर शब्द माझे बांधले मी
गीत ते आकाशवेडे गाऊ आपण दोघे मिळोनी !!
नेंणीवेच्या काठावरुनी बोलाविशी तू चंचले
बोलाविले गे मी तुला सत्यात अन् जागेपणी !!
------------------------------------------
कवयित्री - सौ. उज्वला केळकर. - सांगली
-धनंजय (सप्टेंबर १५, २००८)
या जन्मावर, या जगण्यावर, शतदा प्रेम करावे
- यशवंत देव यांच्या गीताचे स्वैर रुपांतर
- बहुगुणी, ऑगस्ट ८, २००८
शक्य झाल्यास चालीतही गाता यावं असा प्रयत्न आहे.
-------------------
इस जीवनपर, इस जीनेपर, दिल सौ बार लुटाएं
दिल सौ बार लुटाएं
इस जीवनपर, इस जीनेपर, दिल सौ बार लुटाएं
चंचल झोंके, जलकी धारा, भीगी काली मिट्टी
जैसे प्राण हो हरे भरे, निकल पडी तृणपत्ती
फूल शर्मिले देखके किसकी, होठोंकी याद आए
इस जीवनपर, इस जीनेपर, दिल सौ बार लुटाएं
चाल- काट्याच्या अणीवर वसले तीन गांव...
ककाच्या नांवावर काढल्या मालीका
ककाच्या नांवावर काढल्या मालीका
काही सूरू काही संपेचना
संपेचना ठार केले नायकाला
नायीका रडते व्हीलन बधेचिना
बधेचिना रीपीटले ब्राउन तुकडे
फॉरवर्ड करती प्रेक्षक बघेचिना
बघेचिना त्याचा केला पुनरजनम
पुनरजन्मानी नायीका तरुण पुन्हा
तरुण पुन्हा दादीचे केस काळे
डिस्को करते दादी खपेचिना
खपेचिना तिने मारल्या तीन थपडा
तीनदा लागल्या एपीसोड सरेचिना
सरेचिना टाकले कमरशीयल ब्रेक
चहा ढोसूनही प्रेक्षक टळेचिना
ई सकाळ मधील पैलतीर मधे आजच माझी ही कविता प्रकाशित झाली. ती मिपावरही टाकत आहे.
का असे केलेस?
कोप-या वरच्या दुकानात
एकदा येणे केलेस,
सर्व मूर्तींमधे मलाच
अचूक तू हेरलेस.
खिशातल्या पाकिटातून
लगेच पैसे काढलेस,
``नंतर घेऊन जातो``
हलकेच मला सांगितलेस.
कागदी रंगीत मखरावर
छान दिवे सोडलेस,
लगबगीच्या तयारीला
उत्साहाने भरलेस.
ऋण मातीचे कसे विसरले? कुठे सोडली लाज मुलांनी?
पैशाच्या माजात गोठती श्वास कोवळे कणाकणांनी..
का अब्रुचे धिंडवडे अन् देहाचे बाजार निघावे?
व्यापाराचा बाज निराळा, पाप जोडती मणामणांनी..
चहुबाजूंना कोंदटलेली डबकी-नाल्या-उघडी गटारे,
एक झराही दुर्लभ झाला, घाण पसरते मणामणांनी..
वाट कुणाची बघतो आपण? स्वयंप्रेरणा कुठे निमाली?
मशाल जळावी प्रत्येकाची अज्ञानाच्या कणाकणांनी..
पहार बनुनी प्रहार करता ठिणग्यांची आरास उठावी,
घाव घालण्या दगडांवरती देह झिजावा कणाकणांनी..
आर्यचाणक्य यांच्या प्रवाहात मीही हात धुवून घेतले.. ;)
मिसळपाववर कोरडे बसण्यापेक्षा
मी जेव्हा मिसळीच्या डोहात बुडी मारली...
तेव्हा मलाच माहीत नव्हते मी काय करायचा प्रयत्न करतोय?
कधी निस्तब्ध ओंडक्यासारखा वाचनावरती पहुडलो
तर कधी वाळके पान होऊन वाद्-प्रतिवादात गुरफटलो
कधी शब्द वेचले तर कधी काव्य शोधले
कधी निसटणारी प्रतिक्रिया हातात घेतली
तर कधी भांडणाने बोटे बरबटली
पण तरीही मला कळले नाही की मी काय करतोय?
मिसळपाव