कविता

आमची प्रेरणा मोडकांचे गणित व नान्याचे प्रतिबिंब

गुरं वळवत फिरतांना
वीराप्पा स्वतःशीच म्हणाला,
"वकटी, रंडू, मोडू, नायडू-
पाचाचे चार कसे झाले करडू?"
झोल मिटेनासा झाला तेव्हा,
शिवी हासडून दिला दंडूका
मोती कुत्रा जाम कळवळला...
***
सुन्न होऊन परततांना
मागं पाहिलं वीराप्पानं
तेव्हा अंधारातही त्याला
एक सावली दिसली...
लपणं आणि छपणं
या लपाछपीचे नियम
कळत असुनही त्याला
उमजेपर्यंत तो हरला...
उंचावत दंडूका तोच
वीरप्पा ओरडला तेव्हा
त्याच्याकडंच पाहात
ती सावली म्हणाली,
"मीच तुझे चुकलेले करडू!"

आमची प्रेरणा... न सांगताही समजला असालच...

अशा गणितांची प्रेरणा सांगायलाच हवी का? :?

गर्द अरण्यात शिरताना
हंस स्वतःशीच म्हणाला,
"शब्द, स्पर्श, रस, रूप, गंध -
शून्य, अपूर्ण की पूर्ण?"
गणित सुटेनासं झालं तेव्हा,
अंधुक फुटलेला एक हुंदका
शून्याकडून पूर्णाकडे झेपावला...
***
पंख आवरून उतरताना
भूमीवर पाहिलं हंसानं
तेव्हा 'शून्या'तही त्याला
एक संख्या दिसली...
दिसणं, आणि असणं
या खेळाचे नियम
उमजेपर्यंत तो हरला...
उंचावत श्वेत-धवल पंख
एकाकी उड्डाण केलं तेव्हा
त्याच्याकडंच पाहात
ती संख्या म्हणाली,
"शून्य हेच तर पूर्ण!"

रचना: केव्हातरी, २००८

(चाल: एखादी शालेय कविता)

स्रोत- नेस्टेड

चॅनेल खूप आले, आता बघेन म्हणतो
रिमोटच्या कळा ह्या थोडा दाबेन म्हणतो

दूर दर्शनाला हा मी बघणार नाही
फारच आम्हास सर्वांना बोअर केले म्हणतो

बावन्न भाग नाही मी चुकविले बरे का
ठोक्याला घड्याळ्याच्या तयार असे मी म्हणतो

कार्यालयी आज असा मी उगीच का बसलो?
"समुद्र किनारे" ते "पाहिन" खास म्हणतो

घरात कुणी नसले, की जल्लोश आनंदाचा
फॅशनचा बाजार हा आज बघेन म्हणतो

ती चॅनले तेव्हाची चालत रात्रभर होती
पाहण्यासाठी ते प्रोग्रॅम झोप टाळेल म्हणतो

पुन्हा सख्या नववधू होऊनी आली दिवाळी दाराशी
इंद्रधनूचे रंग वेचुनी रेखिली रांगोळी मी खाशी
इवल्या इवल्या पणतीतून स्पर्धा नभीच्या तार्‍यांशी
गंध खमंग फराळातला.... प्रीत तोलतो हाताशी
उल्हासाची पखरण भवती, आतिशबाजी आकाशी
तुझी लक्ष्मी तुझ्या स्वागता उभी बावरी उंबर्‍याशी
.....
.........

ह्या काव्याचे हे एक मुक्त स्वरुप-

लालसर झाल्या त्या जागा
जेथे डासा रे तू मला चावला
उडत ये तसाच गुणगुणूनी
आजच तू या संध्याकाळी...

टायर, डबे, घाण अंगणी
त्यात पाणी थोडे ठेवूनी
तुझिया स्वागताची तयारी
जय्यत करोनी ठेविली...

डोक्यावर तेल लावून,
बसले मी ओट्यावरी
गुणगुण तुझी ऐकूनी
कांती माझी आसुसली...

टचकन तुझी सोंड खूपसुनी
पी हे माझे रक्त लवकरी,
सांग मित्र-सग्या-सोयऱ्यांना...
अधीर ही तनू बावरी..

आंतरजालावर दिवाळी फराळ चालू असताना ही खमंग भाजणी हाती लागली लगोलग थालीपीठ लावून टाकले! ;)

'काका' वदून गेल्या, आता बघेन म्हणतो
आडून गॉगलाच्या थोडा लवेन म्हणतो

मुद्दा वयाबियाचा मी काढणार नाही
जी जी दिसेल ती ती आता टिपेन म्हणतो

क्रेडीट आज सारे संपून गोचि होई
आहेत कनवटीला ते वापरेन म्हणतो

दिसता सुबक जराशी वळते लगेच मुंडी
आता नवीन मापे गोळा करेन म्हणतो

डोळेच वाट चुकती, ना दोष पावलांचा
बारात चांदणीच्या थोडा बसेन म्हणतो