कविता

तेज दिपांचे उजळुन आले दिप मनींचे झणी प्रकाशले.. तेजाळल्या त्या ज्योतींमधुनी ओज तयांचे ओसंडूनी न्हाले..!! दिपवाळीच्या आनंदामध्ये आर्त मनांचे विरुनी गेले.. सुख-दु:खाच्या गंधासह मम आयुष्य सुखे गंधावून गेले..!! गाणे मनातले ओठी आले दिपावलीसह फुलून गेले.. सुमन सुगंधी दिपावलीचे दिपांसवे जिवनी दरवळले..!! कानी निनादती तेच तराणे सदैव एक ते आनंदी गाणे.. आले दिन सौख्याचे आले सवे घेवुनी समृद्धीचे मेळे..!! दिपावली शुभचिंतन ! विशाल.

पायवाट म्हणाली, "सांभाळ! अनवाणीच आहेस ठाऊक नाही मुक्काम तुला. प्रश्न सुरवातीला नसतोच, ते येतात तेव्हा उत्तरांचा शोध सुरू होतो, वाटेकडं दुर्लक्ष होतं..." वाट राखणं हे तर जगणं, अन्यथा सारेच प्रवास महामार्गी! "महामार्गाचं बरं असतं, तो बदलतो माझं तसं नसतं मी मातीचीच असते. अनवाणी चालताना पाय मळतील म्हणून सांगतेय..." चालताना केव्हा तरी वाट सुटली, भरकटली आता पायाखाली केवळ माती अन मातीच आहे मी चालतोच आहे... 'मातीचे पाय'चा दागिना मिरवत!

क्षणांत खाली क्षणांत वरती श्वास झुलतो झुल्यावरी आभासांच्या मागे भिरभिर मन झाले गं भिंगोरी.. खळबळ मनांत धडधड उरांत चाहूल ही हृदयांतरी कधी आकाशी कधी जळाशी पाऊल माझे अधांतरी कशी आवरू कशी सावरू साद घालते कुणीतरी क्षणांत येथे क्षणांत तेथे चित्त नसे थार्‍यावरी किती करावे नवे बहाणे नशा चढावी मनावरी उगा रूसावे उगा हसावे राग लटका कधीतरी ओढ लागुनी स्पंद रूजावे माझ्या उरीचे तुझ्या उरी सोन स्वरांनी गीत सजावे प्रित फ़ुलावी जन्मांतरी - प्राजु

ये बाहुपाशी हलकेच प्रियवरा राजसा, का असा, दुर तू जाशी? सखया तू येना जवळ लवकरी बघ रे कधीची चांदरात झाली ! मिठीत तुझीया रे स्वर्ग साती नाते अपुले, जणु मीन जळाशी, तु घेना मज कुशीत झडकरी प्रीतीची ज्वाला मनी भडकली ! विझवलेले सख्या दीप कधीचे बहाण्यास तुझ्या.., पडले फशी, धरू नकोस ना राग मजवरी बघ रात्र सारी उडून चालली ! सोड ना आता रुसवा फुकाचा कशास फसवे हे कलह प्रियेशी? पंचप्राण घेवूनी उभी निजकरी ये.. मिलनवेळा निघुन चालली ! विशाल.

तिचा माझा संसार, तसा 'वेल सेट' आहे इथे 'मी', तिथे 'ती'... मध्ये 'इंटरनेट' आहे जग कुठच्या कुठे गेलय ? म्हणून तर... घराच्याच कोपर्‍यात, मांडलं युग 'जेट' आहे कोण म्हणतो आहे इथे, फक्त 'खिडाक्यां'चे राज्य आमच्यासाठी 'विन्डो' , आख्खं इंडीया 'गेट' आहे माणसांचा वावर...

तुझा फोटो पाहून व्यवहाराचे गणित समजून घेताना तुझ्या गोतावळ्याचा हिशोब लिहू लागले तेव्हा... तेव्हा म्हणालास, "सासू, दिर, भावजय, आणि नणंद ह्यांचा हिशोब लावतेयसच कशाला? लग्न आपल्यासाठी असतं अन नातीगोती भांडणं करण्याऱ्यांसाठी. नातलग सगळे सारखेच- इथून-तिथून." स्वार्थ पाहण्याची जेव्हा वेळ आली तेव्हा हेच आठवून मी बाजूला सरले कारण त्या वेगळ्या संसारात भलं आपलंच होतं डोकं वापरुन निर्माण केलेलं! *** गेल्या दसरा-दिवाळीत आपण घर आवरत होतो आता पुन्हा सण आलाय... आता पसारा आवरुन घायचा आहे माळ्यावरची बोचकी-बाचकी फेकण्याचा मनोसंकल्प तरी तडीस न्यावाच लागेल, कारण बोहारणीकडून चांगलेसे भांडे मिळवण्याचे रंजन त्यातच!

निम्मा पैसा तुझा दारुत उडुन गेला अन उरला सुरला टॅक्ससाठी मान्ड्ला गेला का असा तु मंद मित्र घेवुन जातात फेसाळत्या उत्साहात स्वर्गभास अन्धारलेल्या बारच्या कामीनींवर पैसा उडवण्यासाठी *** कडुकारल्यासारखा रस पिउन फुलता अन शरीरे ताबा जाउनी झुलती का असा तु मंद मित्र कधिच घेत नाहित त्यांच्या बिलाचा फास अन वेटर घेवुन जातो क्रेडीट कार्ड तु स्वॅप रोज चोळामोळा झालेल्या अर्थव्यवस्थेच्या रान्गेत असलेल्या बॅन्ककरप्सीसाठी

तू सांगितलंस म्हणून सगळीकडच्या मिसळींची चव घेताना बरी मिसळ सापडली होती तेंव्हा... तेव्हा म्हणालास, गल्ली, बोळातल्या आणि पेठेतल्या कुठल्याही मिसळी खातोस कशाला? मिसळ एकाच ठिकाणी खायची, अन् ती पण डब्बल हाणायची. मिसळीची खरी चव एकच-तिथलीच खायला जाण्याची वेळ आली तेव्हा हेच शब्द तुझे निर्णायक ठरले कारण गाव तर तुझंच होतं मला फारसं माहित नसणारं *** गेल्या कळेला फेरी मारून मी आलो होतो आता पुन्हा एकदा कळ आलीय ताकद नसली तरी जायचं आहे एकाच फेरीत पोट साफ करायचा खटाटोप तरी करावाच लागेल, कारण मिसळ खायची हाव तर आहेच तू मिसळ खात असशील! मनसोक्त, नेहमीसारखीच मीही खाणार!!

तू सांगितलंस म्हणून मेकॅनिक्स् चं प्रकरण समजून घेताना फोर्सेसचे कम्पोनन्ट्स् लिहू लागलो तेव्हा... तेव्हा म्हणालीस, एफ् साइन् थिटा, एफ् कॉस् थिटाच्या या प्रकरणात पडतोसच कशाला? 'प्रकरण' दोघांसाठी असतं, अन् मेकॅनिक्स् फक्त मार्क मिळविण्यासाठी प्रकरणाची जात एकच - लफडं हीच लफडं करण्याची वेळ आली तेव्हा हेच शब्द माझ्यावर आघात ठरले कारण तुझ्या प्रकरणात नाव भलत्याचंच होतं माझा आधारच काढून घेणारं! *** गेल्या वार्षिक परीक्षेत मी बोंबललो होतो पुन्हा वार्षिक परीक्षा आलीय... आता पास व्हायचंच आहे मागे खाल्लेली गटांगळी विसरण्याचा खटाटोप तरी करावाच लागेल, कारण पास होण्याचं एक स्वप्न त्यातलंच! तू आपटली असशीलच!