कविता

प्रत्येक वादळाला केली बहाल होडी तेव्हाच जाणली मी जगण्यामधील गोडी साधे, सपाट रस्ते नव्हतेच या दिशेला आधार सावल्यांचा झाकोळल्या निशेला पायांत शृंखला अन् वाटाहि नागमोडी एकेक संकटाला आमंत्रणे दिली मी वैशाख-काहिलीचीही वाट पाहिली मी अन् बोलले, "वसंता, तू घे उसंत थोडी!" मौनात राहण्याने नुकसान फार केले जाणून आपल्यांनी पाठीत वार केले माया अजून उरली का काळजात थोडी? या जन्मसिद्ध भोगांचे अर्थ काय होते? जावे जिथे, तिथे का गुंत्यात पाय होते? मी सोडवीत गेले, तू घातलीस कोडी!

फुले उमलत नाही माळ्याला तमा नसावी काट्यांचा संग करोनी कळ्यांची खुडणी करावी ?? विणकर विणतो धागा वस्त्रा गाठ पडावी शुभ्र वस्त्रे पांघरोनी रक्तवर्णी होळी व्हावी ?? साज लेवूनी स्वप्नांचा परी अंगणी यावी पर तोडले जाऊनी पायात बेडी यावी ?? वचन जयाने दिधले त्यानेच इर्शा करावी आनंद या जीवनी देऊन घृणाही करावी ?? आरास कुणी मांडली नयनी चुकार हुंदक्यांची घाव मनी घुसला त्याची तमा नसावी ?? अंत नसे दु:खाला कवटाळे जो अंतरी ओठाआड मग व्यथा मुक्या हृदयाने पहावी ?? - सोनाली

देवा हवाय मला एक खोडरबर ... नको असलेल्या आठवणी, मनपटलावरुन अलगद , हळुवार एकही ओरखडा न ठेवता पुसणारा... हवाय मला एक आयुष्याचा कॅनवास , अगदी कोरा कोरा, पांढराशुभ्र एकही रंग नसलेला , एकही ओरखडा नसलेला... सगळच नवं कोरं... रंगही नवे , कुंचलाही नवा... चित्र चितारणार तेही नवेच... देवा हवाय मला एक नवा कोरा आरसा अगदी नवा... कुणीच, कधीच त्यात आपले प्रतिबिंब पाहिले नसावे... ज्या आरश्यात मी स्वता:लाच नव्याने ओळखावे, असा आरसा...

ताजी खबर, ताजी खबर भुतीण पारावरून ओरडली लगबगीने सरसर सरसर पारंबी धरून खाली आली - रात्र काळी, सळसळ झावळी समंध भारी, मुंजे किरकीरी जखिणी, हडळी आणि भुतावळी झाडांवर जमली सारी बिरादरी - कशाला उगाच मारतेस बोंबा उलटे झुलते वेताळ विचारते जरा थांबा, खाली घ्या टांगा सांगते सारे, भुतीण फिस्कारते - आपला सगळा मोहल्ला चालला येथून दुसरीकडे जागा देतील संपला जुना सहवास इथला कबरीतून काढून भांड्यात ठेवतील - बिरादरी भुमीवर वसाहत बांधून जागा भरणार, माणसे रहाणार हाडे खोदून, थोडीशी निवडून, एकावर एका बॉक्समधे ठेवणार ***१ - मज्जा ने मज्जा, केकाटला मुंजा नवीन घर, हायराईज रिसॉर्टवर ए तुला नाही भेजा, म्हणाला कुब्जा तूच म

तुझा शाळेचा पहिला दिवस प्रेस केलेला शाळेचा युनिफॉर्म तो टिफिन ती वॉटर बॉट्ल किती आनंदात होतीस ना तू? पण मी ? कसं सांगू तुला.. एकीकडे तू आता शाळेत जाणार हा आनंद तर एकीकडे तुझे घरातून ३ तास का होईना माझ्यापासुन दूर जाणार.... ह्या कल्पनेनेच मी हळवी होत होते.. तो दिवस आणि आजचा दिवस आज तुझे लग्न आणि पाठवणी पुन्हा तू किती आनंदात आहेस नविन कपडे, नवे दागिने नविन घर, नवे लोक वरात येण्याच्या तयारीत तू गौरीहार पुजण्यात मग्न पुढच्या जिवनाची स्वप्नं रंगवणं एकीकडे तुझं मला खरचं दुरावणं एकीकडे तुझा आनंद एकीकडे माझा एकांत आणि इकडे पुन्हा मी हळवी होत होते... प्रसन्ना जीके

प्रेरणा : त्या दिवशीच्या विधानसभेतल्या अभुतपुर्व प्रसंगानंतर संकेतस्थळांवर "विचारवंतांच" एकदम पेव फुटलं.

ऑफिसात नसलीस की हिरमुसतो मी सध्या तर गम्मतच ऑनलाइन झुरतो मी कधी तु बिझी, कधी तु अवे तुझ्याभोवतीच ऑनलाइन पिंगा घालतो मी असलीस ऑनलाइन की तासनतास तुझ्याच फोटोकड़े बघतो मी डेरिंग नाही होत पिंग करायची नावावर उगाच माउस नेतो मी तु नसतेस ऑनलाइन, तरी उगाच तुला ऑफलाइन पिंगतो मी कम्युनिकेटरवर गप्पांचा पाउस समोर आलीस की मात्र गप्प बसतो मी बीसीसी मध्ये तुला एकटीलाच ठेउन प्रेम कवितांचा ईमेल धाडतो मी काय अन कसे सांगु मी चॅटिंग करता करता ब्लशतो (लाजतो) मी काहीतरी शोधायची ओढ आहे मनात हजार वेळा जुनेच चॅट लॉग रिडतो (वाचतो) मी सध्या कामात लक्ष कुठे आहे आजकाल ऑनलाइन कविता पाडतो मी ज़रा विचित्रच आहे ना मी प

विधानसभेच्या बोर्डावर अबूचा तमाशा हिंदीची पुंगी अन मराठीचा ताशा मराठीची सक्ती अन् वांजळेची शक्ती काँग्रेसची लोचटगिरी अन् मनसेपासून मुक्ती राष्ट्रभाषा हिंदी म्हणत मराठीचा र्‍हास बंडलबाजी करुन म्हणती,"विधायक मार्गाचा ध्यास" सामान्य माणूस म्हणे 'कशाला आम्हाला त्रास' म्हणतो ना तोच "भैया,दो पानीपुरी और दो पान खास"? म्हणो कोणी काही, हलकट राजकारण्यांचा अनर्थ "भाषा माझी मराठी, मी पाहीन माझा स्वार्थ" मालक, मित्र,समविचारी पाठींबा स्वाभिमान्यांचा गांधीगिरी सोडून बसंत्री वाजवती ढोल वांजळेचा -पुण्याचे पेशवे

३२० जी बी पोर्टेबल यु.एस.बी हार्ड ड्रा‌इव्ह म्हणजे माझा जिव कि प्राण आहे.. पॉकेट सा‌ईज डायरी च्या आकाराच्या त्या खजिन्या मघे माझ्या अनंत अश्या गमति व गुपिते बंदिस्त आहेत. एखाद्या लहान मुलाच्या खेळण्याच्या पेटित असतात तसे.. खुप गमति साठवल्या आहेत..त्यात.. सी.एच आत्माचि जुनी गाणी.. पुलंच्या काहि कविता... पिकासो नि काढलेली चित्रे.. मॅरिलिन मनरो व मधुबालेचे जुने फोटो.. काहि उन्मादक जे.पी.जी फोटो.. काहि पोर्न क्लिप्स... सहलीचे फोटो.. इरॉटीक वेब सा‌ईटचे गुप्त पासवर्ड काहि सेक्सी प्रोफा‌इल्स च्या लिंक्स काहि गेम्स.. आचार्य् अत्र्यांचि भाषणे काहि पी.डी.एफ् ई पुस्तके अश्या हजारो गोष्टी साठवल्या आहेत..

पुन्हा पुन्हा तू नको विचारू! प्रीत आपुली जन्मांतरी सुर्यास्ताच्या साक्षीने मग, भेट होईल पैलतिरी.. इतुके ओझे अपेक्षांची खांद्यावरती असे भारी किंचित हसूनी जगतानाही कळ उठते हृदयांतरी थोडी होईल गती कमी पण नसेल काही जबाबदारी सुर्यास्ताच्या साक्षीने मग, भेट होईल पैलतिरी.. किती संपले किती राहिले, हिशोब सारा यथातथा मनांस वरले मनानेच मग काय कथा अन काय व्यथा? शितल छाया मनांस भावेल, रखरखणार्‍या उन्हापरी सुर्यास्ताच्या साक्षीने मग, भेट होईल पैलतिरी.. नको विचारू कधी, कुठे तू!