कविता

वस्ती पाखरांची स्थिरावलेली होती हाव पारध्याची उफाळलेली होती नशा हो सत्तेची नित्य चढत होती भूक जुगार्‍याची चाळवलेली होती गात्रे पाखरांची फुलली देखील नव्हती तरी पसरुनी जाळी सर्वत्र टाकली होती पिसे कापण्याची ही चाल धूर्त होती बहेलियानेच त्यांची तोंडे बांधली होती नव्या पाखरांच्या शाळा पुन्हा बहरती जुन्या पारध्याची ओळख त्यांना नव्हती

फार वर्षांपुर्वी एका वृध्दाश्रमाला भेट देऊन आल्यावर तिथल्याच एका देवळाच्या पार कट्यावर एकटाच बसलो होतो आणि तेवढ्यात वा-यावर हेलकावे घेत एक पान गळलेल बघताना सुचल. १. त्या झाडाला देखिल आता, माझ असण नकोस वाटल. कसं वा-याच निमीत्त करुन, मला एकट टाकल. याचा श्वास मी होतो. याचा ध्यास मी होतो. उन,वारा पाउस झेलत, याला मी जगवल बघा तुम्हीच, आता त्यानी कस वागवल. त्या झाडाला देखिल आता, माझ असण नकोस वाटल. कसं वा-याच निमीत्त करुन, मला एकट टाकल. २. घातले सुखाने, हे अवघड उखाणे. सोडवितो जन्मभर, तुझ्या आठवाने. तुटली माळ, विखुरले मोती. उरला धागा, केवळ हाती.

गेल्या भारत दौर्‍यात बायकोच्या लहानपणची काही आवडती पुस्तके, कॉमिक्स आवराआवरीत सासुबाईंना हाती लागली व लगेच आजीने ती वाचायला पाठवली. विकांताला वाचायची ड्युटी करता करता "बबन हजाम" नावाच्या एका धमाल बालकथा पुस्तकात एक छान सुंदर कविता दिसली. एकाच वेळी लहान मुलांना व मोठ्यांना (मस्त संदर्भ लागून) आवडणारी ही कविता तुमच्यासमोर मांडायचीच असे ठरवले. कवयित्री आहेत श्रीमती अनुपा लाल.

शेतकरी गीत: शेतात पेरणीची चल झाली आता वेळ

दिवस रात्र अन्न शोधत आम्ही चालायचो ती एका ओळीत सरळ जायची मी दुसर्या ओळीत सरळ जायचो बोरिक पावडर व कीटक नाशकाचे फवारे, चुकवून चालत असताना अधे मध्ये थांबून एकमेकांना अबोलसा संकेत द्यायचो साखरचे कण घेऊन कधीतरी ती गेली दुसर्या वारुळात वास्तव्याला मी मात्र तुटलेले वारूळ पुन्हा बांधायचा प्रयत्न करतोय, जमा करत वाळूचे ... कण, कण

[इतके काव्य पचवल्यावर मी कसा दूर राहू. मूळ कवीचे आभार ] :) लॉगीन केल्याबरोबर, याची तक्रार त्याची तक्रार मी शांतपणे वाचत असायचो. तो या आयडीने यायचा अन ती या आयडीने यायची. तोल सांभाळत एकमेकांना डोळा मारत, काहीच्या काही प्रतिसाद ती टाकायची संपादक त्यांना समजून घ्यायचे. काळाबरोबर बदलत अनेक सदस्य रंगून गेले मी मात्र दाबत आहे डिलीट बटन या धाग्यावरुन त्या धाग्यावर. व्यर्थ...!

आमची एक वास्तववादी.. हातात हात घेवुन आम्ही चालायचो ती एका नळाला घागर लावायची मी दुस-या नळावर कळशी ठेवायचो तोल संभाळत चालत असतांना बोलत असतांना असंच आयुष्यातही पाणी भरायचं एकमेकांना हलकेच बजावुन सांगायचो बोअरींगच्या गाडी येउन तीची पाणीटंचाई संपवुन गेली. मी मात्र मारत आहे पाण्यासाठी वणवण चकरा - ऩळ टु नळ

हे घ्या आणखी एक... कायदा हातात घेवून ते चालायचे कधी अफगाण कधी पाकिस्तान मधे दिसायचे... जीव सांभाळत चालत असतांना बोलत असतांना असंच मुठीत घेवून आपणजगायचे सगळ्यांना बजावुन सांगायचो कायद्याच्या रुळावरुन कधीतरी त्यांची गाडी घसरली फाशीचे सुळ मात्र वाट पहात आहेत चातकासारखी कधी येतात... अफजल टु कसाब

काल अवलियांनी त्यांचे 'रुळ' हे काव्य मिपावर टाकुन मॅच सुरु झाल्याची शिट्टी वाजवली आणि त्यानंतर एक से एक महारथी मैदानात उतरले आणि त्यांनी धडाधङ गोल मारुन अगदी बाजार उठवला. पण आम्ही काल जरा 'इंज्युयर्ड' असल्याने बेंचवरुनच हे सामने पाहिले, आज आमच्याअ फिजियोने आम्हाला फिट घोषीत केले अहे व आम्ही मैदानात उतरलो आहोत ...