कविता

अरे अरे रिक्षावाल्या तू चाललास कुणीकडे जायचे आहे मला तिकडे, तू नेतोस भलतीकडे ||धृ|| संध्याकाळची वेळ झाली, नाही मिळेना वाहन थांबून थांबून कंटाळले, उरले नाही त्राण शेवटचा उपाय म्हणूनी बोलावली तुझी रिक्षा का उगाच लांबून नेतो, मला माहीत आहे रस्ता असं कसं करतोस, भलत्याच भागात आणले मला इकडे जायचे आहे मला तिकडे तू नेतोस भलतीकडे ||१|| लांब माझे घर आहे, रिक्षा ने की घराजवळ मिटरने जे काही होईल तेच पैसे मी देईल नकोस मागू जादा भाडं, नेहमीच करते मी रिक्षा काहीबाही बोललास

तुमची माझी प्रित जडली आठवण राहू द्या प्रितीची निशाणी म्हणून सोन्याची अंगठी मजला आणुन द्या ||धृ|| न्हाई म्हनू नका (चालीत समेवर येणे) साडी चोळी आहे मजला नको दुसरे काही श्रॄगांराची टिकली बांगडी उगाच मागत नाही सोनाराकडे आजच जावू या, नको की उद्या सोन्याची अंगठी मजला आणुन द्या ||१|| न्हाई म्हनू नका (चालीत समेवर येणे) राव पाटिल बाजीराव आहात तुम्ही कशाला कधी केलं नाही कमी घाटदार