हाती माझ्या शुन्यच उरले खिसा फाटकाच, हाती न काही लागले ||धृ|| कोणास माझा म्हणू मी, कोण कोणाचा होतो मी दैवगतीने सारे मी पण जळले, रक्ताचेही नाते तुटले हाती माझ्या शुन्यच उरले ||१|| कोठूनी आणावा पैसा आता, कशा बांधू इमले माड्या काळाबरोबरी काळच आला, जवळचे सारे काही नुरले हाती माझ्या शुन्यच उरले ||२|| ओळख आता विसरती सारे, मी त्यांना का ओळखावे? असल्याच प्रसंगातून ओळख पटते, खरे कोण ते मी ओळखले हाती माझ्या शुन्यच उरले ||३|| कधी सुखात पोहलो, कधी दु:खात अंतरलो हेच असते शिकणे येथे जीवन जगणे असले हाती माझ्या शुन्यच उरले ||४|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ३०/०६/२०१०