Skip to main content

दक्षिणायन..

लेखक विसोबा खेचर यांनी बुधवार, 30/06/2010 या दिवशी प्रकाशित केले.
तो अविष्कार आता माझा नव्हे तो पुरस्कार आता माझा नव्हे.. मी मस्त मजेत गायलो, भिजलो तो पाऊस आता माझा नव्हे.. घेतली होती रम्य, हळुवार चुंबने तो किनारा आता माझा नव्हे.. मोप मिळविल्या टाळ्या अन् शिट्ट्या तो रंगमंच आता माझा नव्हे.. मी स्त्रीलंपट काहीसा, सभ्य बुरख्यातला! तो स्वभाव आता माझा नव्हे.. घुसविली मी काळजात कट्यार तो तेजिनिधी आता माझा नव्हे.. उपाध्या, पद्व्या करतो अता अर्पण तो सन्मान आता माझा नव्हे.. -- तात्या अभ्यंकर.
लेखनविषय:

वाचने 6552
प्रतिक्रिया 25

प्रतिक्रिया

या वेगाने तात्या कविता करत राहिला तर दिवाळीच्या आत त्याचा कविता संग्रह नक्की निघेल. लगे रहो.. :) --अवलिया

In reply to by अवलिया

या वेगाने तात्या कविता करत राहिला तर दिवाळीच्या आत त्याचा कविता संग्रह नक्की निघेल. गणपतीच्या आतच निघेल अस वाटतय... आंबोळी

काहीतरी कुठेतरी खुप खोल आत मधे पिळवटल गेलय खर.... फारच छान! आंबोळी

काय, झालंय काय?

In reply to by श्रावण मोडक

करुन भागले वगैरे ... पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली विडंबनं करणे बंद केले आहे Phoenix

दिले हिणकस प्रतिसाद झोंबलेल्या मिर्‍या... उडवती संपादक , तो प्रतिसाद माझा नव्हे.

चांगली वाटली. चांगली जमलीये कविता की गज़ल :) अवांतरः तात्या, पावसाळा आहे, जरा पाणी उकळुन वगैरे घ्या. कालपरवापासुन तुम्हाला इतक्या कविता का होताहेत? :D

In reply to by धमाल मुलगा

अवांतरः तात्या, पावसाळा आहे, जरा पाणी उकळुन वगैरे घ्या. कालपरवापासुन तुम्हाला इतक्या कविता का होताहेत?
आरारारारा ... बाजार उठला =)) =)) =)) कसलं हालकट आहे हे बेनं !!

In reply to by धमाल मुलगा

चांगली जमलीये कविता की गज़ल
अरे म्हणून मी लेखनविषय निवडताना 'गझल' हा प्रकार निवडलाच नाही.. आपल्याला साला गझलचे नियमच माहीत नायत.. त्या पेक्षा कविता किंवा मुक्तक बरं.. कडक नियमांचं बंधन नाय.. अर्थात, केसूकडे गझल लिवायला पण मी शिकणारे आस्ते आस्ते.. गुरुशिवाय विद्या नाय!
कालपरवापासुन तुम्हाला इतक्या कविता का होताहेत?
सध्या गाठीशी पैशे नाहीत, धंदा बसला होता तो आस्ते आस्ते सुधारतो आहे त्यामुळे दाढी वगैरे वाढवून 'नव-कवी' झालो आहे. आणि त्यामुळेच मराठी सारस्वताच्या भिंतीवरी सध्या कवितेच्या रेघा मारतो आहे..! :) (हिमालयाची उशी घेऊन झोपणारा) तात्या सरंजामे! :)

In reply to by धमाल मुलगा

हे उदाहरणार्थ एकदम मस्तच. बाकी लगे रहो तात्याभाय. The universal symbol for diabetes मधुमेहा विरुद्ध लढा माझी जालवही

परीस्थितीने गांजल्याशिवाय खरे काव्य बाहेर पडत नाही ते खरच आहे म्हणा.

In reply to by II विकास II

आरशात पाहीलेले ते चेहरे माझेच का? का प्राक्तनास भुलणारे आरसे फितूर होते पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली विडंबनं करणे बंद केले आहे Phoenix

पितामह तात्यांचे दक्षिणायन भारी आहे ;) ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© आमचे राज्य

खालील ओळी कोणाच्या आहेत ते आठवत नाहीत पण तुमची कविता वाचताना आठविल्या वेदना कळीकाळाच्या,अतीव दुःख पचवण्यास, पहिल्या धारेची पावशेर देशी पिऊन पाहिली ! शोधीले मग मीच माझे तेज आत्मकिरण, सुर्याकडे मी जरा आज पाठ करुन पाहीली ! ~ वाहीदा

In reply to by वाहीदा

जबरदस्त ओळी आहेत या "शोधीले मग मीच माझे तेज आत्मकिरण, सुर्याकडे मी जरा आज पाठ करुन पाहीली !" =D> *************************************************** दुरितांचे तिमीर जावो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वांछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

मोप मिळविल्या टाळ्या अन् शिट्ट्या तो रंगमंच आता माझा नव्हे मस्त

तात्या सरंजामेंना कविता चांगली जमली आहे ;) कविता होऊ द्यात अजून ऋषिकेश ------------------ माझे आवडते ब्लॉग या सदरात वाचूया या आठवड्याचा ब्लॉग: अक्षरधूळ, लेखकः चंद्रशेखर

प्रतिसादकर्त्या सार्‍या रसिकवरांचे आभार..

कविता फार्फार आवडली. 'चाललो, गेलो, आता फिरुनि न येणे, इथे आता काहीच लिहिणार नाही' वगैरे पार्श्वभूमीवर खुलून दिसणारी कविता. पुलेशु. सन्जोप राव ठोकर ना लगाना हम खुद है गिरती हुई दीवारों की तरह