Skip to main content

कविता

< पहीलं अ‍ॅडव्हेन्चर , पहीलं चुंबन>

लेखक शुचि यांनी शनिवार, 19/06/2010 01:51 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा पुढील सुंदर कविता - http://misalpav.com/node/12795 पहीलं अ‍ॅडव्हेन्चर आमचं पहीलं चुंबन तो रंगात आलेला मी जरा अलिप्तच त्याचा तो चावटपणा माझं सावध हास्य अचानक त्यानी मागणं एकत्र चुंबन घेणं त्याचं ते आतुर धटींगणपणा माझं शुद्ध नवखेपण त्याने धसमुसळ्यासारखं मला दुखावणं यावेळी, त्याचा तो विजयी चेहरा आणि माझं समजूतदार हास्य
काव्यरस

पहिला पाऊस पहिली भेट

लेखक स्वप्निल मन यांनी शुक्रवार, 18/06/2010 23:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
पहिला पाऊस आमची पहिली भेट ती आडोशाला उभी मी तिच्या बाजूला तिचा तो त्रासिक चेहरा आणि माझं मिश्कील हास्य अचानक ओळख निघणं एकत्र छ्त्रीत जाणं तिचं ते भिजल्यानं कुडकुडणं अन् माझं तिच्या स्पर्शानं शहारणं तिचं घर येणं मला निरोप देणं यावेळी, तिचा तो हसरा चेहरा आणि माझं उसनं हास्य

हे वारिस शाह! - अमृता प्रीतमच्या काव्याचा अनुवाद

लेखक अरुंधती यांनी गुरुवार, 17/06/2010 19:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेले कितीतरी दिवस तिची ती कविता मनात ठाण मांडून बसली आहे. त्या कवितेवर लिहिण्यासाठी अनेकदा सुरुवात केली.... पण त्या अभिजात कवयित्रीच्या सिद्धहस्त लेखणीतून उतरलेल्या त्या काव्याचा अनुवाद मांडताना ''लिहू की नको'' अशी संभ्रमावस्था व्हायची... लिहिताना माझे हात उगाचच थबकायचे!
काव्यरस

आई....नारायण सुर्वे

लेखक अस्मी यांनी गुरुवार, 17/06/2010 10:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
कालच एक कविता ऐकण्यात / पाहण्यात आली. मूळ हिंदी असलेल्या या कवितेचं कवी नारायण सुर्वे यांनी मराठी रुपांतर केलं...ही जितेंद्र जोशीने एका कार्यक्रमात सादर केली होती. तो एकदा सातार्‍याला एका भटक्या विमुक्त मुलांसाठीच्या शाळेत गेला असताना एका मुलाने ही कविता त्याला ऐकवली... :) हंबरून वासराले... हंबरून वासराले चाटते जवा गाय, तवा मले तिच्यामंदी दिसती माझी माय, दिसती माझी माय रे हंबरून वासराले ... आया बाया सांगत व्हत्या, व्हतो जवा तान्हा, दुस्काळात मायेच्या माझ्या आटला व्हता पान्हा, पिठामंदी.....

गीत: गरमी चा आलाय उन्हाळा

लेखक पाषाणभेद यांनी गुरुवार, 17/06/2010 09:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
गरमी चा आलाय उन्हाळा
गरमी चा आलाय उन्हाळा उन काय सोसवेना तगमगीची काहीली आली उपाय काही तरी करा ना || गारगार वारं अंगाला नाही लागत आता घामाच्या धारा सुटल्यात जीव घाबरा होई निसता उगाच बोलन्यापरीस पंख्याची हवा मला घाला ना || आंबट चिंबट खाऊ वाटते पन रानात एकटी जावून करवंद, जांभळं, आंबा अन कैर्‍या पाडायची भिती मला वाटते रानचा रानमेवा लुटायला सोबतीला बरोबर तुम्ही या ना || - पाषाणभेद (दगडफोड्या) १७/०६/२०१०

..बावळट ध्यान..

लेखक कानडाऊ योगेशु यांनी बुधवार, 16/06/2010 18:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
बावळट ध्यान.. ==================== ढगांच्या छत्रीमागुन डोळा मारुन गेली वीज.. सोसाट्याचे वारे देखील.. सांगुन गेले लेका भीज.. तिच्याकडेच पाहात होतो.. मी मुर्ख बावळट अजुन.. झाडानेही हिंन्ट दिली दोनचार पाने टाकुन... मिठीत घे गधड्या तिला पाऊस धो धो होता सांगत.. मी पेटलेलो आतुन बाहेरुन.. होत नव्हती माझी हिंमत.. सार्या पंचमहाभुतांनी कपाळावर मारला हात.. ह्याच्याने काही होणार नाही.. ध्यान अगदी आहे पुळचाट.. उपाय शेवटचा म्हणुन वीज कडाडली भयानक.. मीच तेव्हा तिच्या मिठीत घाबरुन शिरलो अचानक.. वारा मनसोक्त हसु लागला.. ढगांमागुन वीजही.. झाडानेही घुसळवले अंग.. अन हसु लागली ती ही..
काव्यरस

ड्रायव्हर

लेखक हेरंब यांनी बुधवार, 16/06/2010 09:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
लहानपणी आईच्या तोंडून ही कविता ऐकली होती. पण ती अपूर्ण आठवते. कोणाला जर पूर्ण आठवत असेल तर अवश्य द्यावी. तसेच कवीचे नांव माहित असल्यास ते जरुर द्यावे. ड्रायव्हर मी होणार आता मोटारीत बसणार चहा, बिस्किटे, भजी मजेची सिगार तोंडी धरीन सदा भाजी-भाकरी भिकार खाणे सोडून मी देणार हो s s ड्रायव्हर मी होणार आता मोटारीत बसणार | शेतीभाती उदीम-धंदा नको नोकरी कोणाची जमीनजुमला विकून सारा 'फोर्ड' गाडी घेणार हो s s ड्रायव्हर मी ......
काव्यरस

गीत: डायवर दादा

लेखक पाषाणभेद यांनी बुधवार, 16/06/2010 09:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
डायवर दादा
डायवर दादा चला की आता कशाला पब्लिक जादा घेता डब्बल वाजली आता तरी तुम्ही उगाच पब्लिक वर चढवता ||धृ|| रेटारेटी करतात सारी गर्दीत बाईमाणूस एकटी तरी बसायला जागा कुठं शोधू आता तुम्ही उगाच पब्लिक वर चढवता ||१|| कोरस: "ह्यो डायवर गाडी काय पुढं नेत न्हाई, उगा वेळ होई, मुडदा बशीवला त्याचा म्होरल्या कामाचा इस्कोट झाला, गर्दीचा महापुर आला, लवकर हाण म्हणावं गाडी त्याला" कंडक्टर भाऊ लांब उभा मागं "सरका पुढं, सरका पुढं ", वरडू लागं गर्दीत पाकीट कशी काढू आता तुम्ही

को़ळी

लेखक सुवर्णमयी यांनी मंगळवार, 15/06/2010 22:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
केवढा मोठा जिना ई.. कळकट आहे पण..! मुले ओरडतात बाप रे! उंच इमारतीच्या भिंतीवर आणि लगतच्या जुन्या जिन्यावरचे आपलेच जाळे खुशाल बघत एक कोळी पहुडला असतो एकटाच.. न्यूयोर्कचा कोलाहल ती घाईगडबड रोषणाई, श्रीमंती कशाकशाची पर्वा न करता अगदी माझ्याविरुद्ध! -सोनाली जोशी

गीत: पहाटे पहाटे जवळ तू ये ना

लेखक पाषाणभेद यांनी मंगळवार, 15/06/2010 06:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
पहाटे पहाटे जवळ तू ये ना
पहाटे पहाटे जवळ तू ये ना धुंदीत झोपतांना जागी तू हो ना पहाटे पहाटे मिठीत तू ये ना ||धृ|| थंडी गुलाबी न सोसणारी अशातच रात्र गेली न संपणारी अनुभूती वेगळी सारी, आली माझीया तना पहाटे पहाटे जवळ तू ये ना ||१|| आठवणी सार्‍या डोळ्यात जाग्या होवोनी झोप ही सुखाची डोळ्यात येवोनी स्वप्नात माझ्या तू येशी का पुन्हा पुन्हा पहाटे पहाटे जवळ तू ये ना ||२|| आठवून सारी रात झोपलेली उमगते गुढ काव्य मंतरल्या वेळी रोम रोम फुलले अंगी सुखावी तना पहाटे पहाटे जवळ तू
काव्यरस