कविता

पहाटे पहाटे फिरायला जाताना मला ह्या पोरी ,बाया दिसतात पाठीवर झोळी नि हातात तारेचा हूक [वारसाहक्काने त्याना मिळाला असतो हा ठेवा ] कचरा कुंडीत काहीतरी शोधीत बसतात ह्या शोधत असतात प्ल्यास्टिकच्या बाटल्या , कसली कसली फेकलेली खोकी विजेची वायर काय नि काय काहीतरी निराळेच मिळाले तर आनंदात असतात मी चालत असतो खरपूस वेगाने वाढलेली चरबी ,पोट संतुलित ठेवण्यास आणि घरी जाऊन मला चहा प्यायचाय हे देखील विसरत नसतो [!!] आणि ह्या माझ्या मागून पुढे जातात भन्नाट वेगाने दुसर्या कचरा कुंडीच्या शोधांत कचरा चिवडित बसतात विस्कटून टाकतात सगळा कचरा रस्त्यावर घाण करून जातात काहीतरी मिळेल ह्या आशेने खूप क

मन म्हणजे मन म्हणजे मन असते, तुमचे आमचे सगळ्या॑चे जीवन असते, लग्नाचे मु॑जीचे केळवण असते, ह्या सोहळ्या॑चे औचीत्य साधून केलेली आठवण असते, मन म्हणजे मन म्हणजे मन असते, तुमचे आमचे सगळ्या॑चे हेवन (स्वर्ग) असते, मनाचा मनाला नाही लागत मेळ, हीच तर खरी आहे जीवनाची भेळ, कशाला करताय फूकाचा त्रागा..... मनाने मनाशी बा॑धू मैत्रीचा धागा...... मान्य आहे की मन हे च॑चल असते, तरीही ते जीवनातील अमुल्य असे पवीत्र ग॑गाजल असते.......... म्हणून म्हणतो मन म्हणजे मन म्हणजे मन असते, तुमचे आमचे सगळ्या॑चे हेवन (स्वर्ग) असते, मन म्हणजे मन म्हणजे मन असते..............

आली आली दीवाळी आली......... चला काढूया रा॑गोळी चला काढूया रा॑गोळी.................. शेव चीवडा, कर॑जी आणी लाडू, फराळाची यादी कीती काढू................... अनारसे, चकली नी कडबोळी हीच तर आहे, दीवाळीची थाळी................ स॑गे घेऊन आली......... घराघरातील ''माऊली'' ............ अशीच राहो तीच्या क्रूपेची साऊली, आली आली दीवाळी आली, चला काढूया रा॑गोळी चला काढूया रा॑गोळी.................. दीपावलीच्या हार्दीक शुभेछा.................

महत्त्वाकांक्षेच्या रॉकेटला लावा आशेच्या लांब फुलबाजीचे जळते टोक... आकाशात सर्वात उंच जावून व्हावा नेत्रदिपक महान यशाचा स्फोट.. सर्व वाचकांना दिवाळीच्या शुभेच्छा....!! - निमिष न. सोनार, पुणे

तयार करा हिरवं पान

3

नाही भेटले मी दिवसभर तर त्याने खूप बेचैन व्हावे , भेटण्यासाठी ठरलेल्या ठिकाणी त्याने नेहमी आधी यावे ! रोज भेटण्याची ओढ नित्य नेमाची पण नवीन असावी , रोज काहीतरी नवीन बोलण्यासाठी शब्दांची घाई असावी ! डोळ्यांसमोर असावा सतत चेहरा त्याचा हसणारा , आकाश शुभ्र असले तरी, ढग ओढून बरसणारा ! ‘तुझ्याशिवाय मी ’ आता कल्पनेतही नसावी , कल्पनेतील तुझी साथ आता अस्तित्वात असावी ! ज्याची कल्पनाही केली नाही इतकी प्रेमाने भरलेली असावी , माझ्या आठवणीत त्यानेही अशीच कविता लिहिलेली असावी ! सत्य मात्र अबाधित पणे दोघांकडे पाहत असेल , तुम्ही थांबता कुठे कि मी थांबऊ म्हणत असेल ! गुंत