कविता

लहानपणी नेहमी वाटे कधी आपण मोठे होणार!!! बाबांसारखी brief case घेऊन कधी बरं office ला जाणार कल्पना साडी नेसून खेळू मैत्रीणी घर-घर हातात purse आईची आणि बाहुली असे कडेवर हळू हळू शिकत पुढे शिक्षण आपलं पूर्ण करतो टप्पे टोणपे खात engineer म्हणून बाहेर पडतो मग सुरू होतो आपला खरा अनोळखी प्रवास चालू होतात Campus Placements साठी चकरा आणि वाचू लागतो Classifieds Written Test, Tech round, HR च्या सापडतो जाळ्यात काही प्रयत्नानंतर अडकून जातो Corporate च्या विळख्यात Induction program नी मन अगदी मोहून जातं घर्-बस-office-weekend हे सगळंच अंगवळणी पडतं Office सुदधा एक शिक्षणाचं दालन बनतं, भेटतात स्वभाव चित्र

तुझे काजळ घाली मोहोळ काया कातळ भासे मृगजळ सौंदर्य नितळ सरली मरगळ भावना कुरळ जशी हिरवळ करुनी ओंजळ झेलले वादळ आसांचे वर्दळ घाली गोंधळ तुझाच दरवळ घालतो भुरळ अशी आलीस जवळ आता अंतर अडगळ आता अंतर अडगळ - विश्वेश

3

कधी कधी स्वप्ने छान पडतात हवी हवी अशी मस्त वाटतात स्वप्नात आपले वय दिसत नसते जसे स्वप्न तसे वय होऊन जाते कधी असतो आपण मस्त तरुण मन सुद्धा जाते गाणे गाऊन प्रेम सुद्धां अगदी छान जमून जाते प्रेमामध्ये मन हरवून जाते कशी मस्त मस्त ती दिसत असते अगदी हवी तशी वाटत असते रंगी बेरंगी फुलपाखरासारखी मनात कशी झुलत बसते ...? अशी स्वप्ने अशी स्वप्ने कशी अलगद अलगद येतात .? साखर झोपेत कशी गाणी गाऊन जातात अशी स्वप्न मोडू नये असे खूप वाटून जाते पण स्वप्नाना शेवट असतो हे खूप खरे असते तरीही काही स्वप्ने खूप काही देऊन जातात तुमचे मन टवटवीत नि सकाळ छान करून जातात ...!!

3

कोण येथे गुरुवर्य ? खितपत पडले शौर्य अहिंसेचे पुतळे मानतो मौनात दडले क्रौर्य झाकोळला स्पष्ट अंधार मुखवट्यात गळले धैर्य स्त्रीत्वाची ताकद जाणतो खुऱाड्यात लुटले कौमार्य घुंगूरपाण्यात डुबले नेत्र कळले कोणास सूरगांभिर्य दगडात ईश्वर जाणतो देवत्व शोधतो सूर्य भावनांचा गच्च बाजार मनात हरवले माधुर्य वैराग्यात निरपेक्षता मानतो अहंकारातून घडते कार्य ---- शब्दमेघ (कविता पुन:प्रकाशित)

3