मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

Night Out...! Part-2 (Last Part)

प. शी. ·

Gk 30/08/2020 - 23:51
समजले नाही

प. शी. 31/08/2020 - 09:10
कुठला भाग समजला नाही?

ज्ञानोबाचे पैजार 31/08/2020 - 10:54
भारी लिहिले आहे.. एकदम थंड डोक्याने लिहिले आहे .. सारखा काटा येत होता अंगावर. फॅशबॅक अत्यंत प्रभावीपणे वापरला आहे त्याने शेवटपर्यंत उत्कंठा ताणून धरली पैजारबुवा,

प. शी. 31/08/2020 - 12:41
होय, २ वर्षांपासून स्टोरी डोक्यात होती पण लिहिण्याचा वेळ मिळत नव्हता. अखेर लॉकडाऊन् मुळे वेळ मिळाला. अजुन काही कथा आहेत, नक्की प्रयत्न करेल छान लिहण्याचा. धन्यवाद!

Gk 30/08/2020 - 23:51
समजले नाही

प. शी. 31/08/2020 - 09:10
कुठला भाग समजला नाही?

ज्ञानोबाचे पैजार 31/08/2020 - 10:54
भारी लिहिले आहे.. एकदम थंड डोक्याने लिहिले आहे .. सारखा काटा येत होता अंगावर. फॅशबॅक अत्यंत प्रभावीपणे वापरला आहे त्याने शेवटपर्यंत उत्कंठा ताणून धरली पैजारबुवा,

प. शी. 31/08/2020 - 12:41
होय, २ वर्षांपासून स्टोरी डोक्यात होती पण लिहिण्याचा वेळ मिळत नव्हता. अखेर लॉकडाऊन् मुळे वेळ मिळाला. अजुन काही कथा आहेत, नक्की प्रयत्न करेल छान लिहण्याचा. धन्यवाद!
पाटीलने गाडी रस्त्याच्या कडेला थांबवली. तिथे आधी पासूनच दोन कॉन्स्टेबल उभे होते. "काय रे, कश्याला हात तर नाही लावला ना?" घोरपडे ने गाडीत बसूनच विचारले. "नाय sir" कॉन्स्टेबल ने उत्तर दिले. पाटील आणि घोरपडे गाडीतून उतरले. "कुठेय?" घोरपडे ने रस्त्याच्या कडेला थुंकत विचारले. "त्या झाडाकडे..." कॉन्स्टेबल ने झाडाकडे खुणावत सांगितले. "पाटील, बघा जरा जाऊन" पाटील, रस्त्या शेजारील झुडपे ओलांडत झाडाकडे जाऊ लागला. "अजुन काय काय सापडलं?" घोरपडे विचारपूस करू लागला. "ही एक अॅक्टिवा आणि purse. हे लायसेन्स आणि आधार कार्ड मिळालं त्यातून" एका कॉन्स्टेबल ने लायसेन्स आणि आधार कार्ड घोरपडे ला दिलं.
कथा
kathaa
लेख

Night Out...!

प. शी. ·

शा वि कु 30/08/2020 - 08:31
पुभाप्र... किंगची "अंडर द वेदर" नावाची गोष्ट सुद्धा याच कल्पनेवर आहे.

प. शी. 30/08/2020 - 08:56
अंडर द वेदर कधी वाचली नाही... पण आता वाचावी लागेल. तुमच्या कडे काही लिंक असेल तर नक्की पाठवा.

शा वि कु 30/08/2020 - 10:56
https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://67-231-249-98.static.as40244.net:8090/get/pdf/The%2520Bazaar%2520of%2520Bad%2520Dreams%2520-%2520Stephen%2520King_2718.pdf&ved=2ahUKEwj-6Iz-icLrAhXV4zgGHa2HAyAQFjAAegQIBBAB&usg=AOvVaw1IX2GVMepkxyun4tR1Q1rN बझार ऑफ बॅड ड्रिम्स कथासंग्रह आहे.

सुमो 31/08/2020 - 07:44
मधली ऑडिओबुक्स LIBRIVOX वर आहेत. इतरही अनेक साइट्स आहेत. किंग फॅन असाल तर वर मी दिलेले ऑडिओबुक यू ट्यूब वरून घेतले होते. स्टीफन किंगची अजून काही पुस्तके आहेत तिथे.

दुर्गविहारी 30/08/2020 - 15:16
उत्तम कथा उत्सुकता वाढली आहे. फक्त दोन सुधारणा करता येतात का बघा. "तीचे दोघे खांदे धरून" च्या ऐवजी दोन्ही खांदे धरून हवे होते. शिवाय अगदी शेवटचे खलाश्याचे उदाहरणं दिलेले वाक्य काढून टाक,, ते अनावश्यक वाटते आहे. सिग्नलच्या प्रकाशात दोघे नाचू लागले इथे क्रमश: दिले तर अधिक प्रभावी होईल.

शा वि कु 30/08/2020 - 08:31
पुभाप्र... किंगची "अंडर द वेदर" नावाची गोष्ट सुद्धा याच कल्पनेवर आहे.

प. शी. 30/08/2020 - 08:56
अंडर द वेदर कधी वाचली नाही... पण आता वाचावी लागेल. तुमच्या कडे काही लिंक असेल तर नक्की पाठवा.

शा वि कु 30/08/2020 - 10:56
https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://67-231-249-98.static.as40244.net:8090/get/pdf/The%2520Bazaar%2520of%2520Bad%2520Dreams%2520-%2520Stephen%2520King_2718.pdf&ved=2ahUKEwj-6Iz-icLrAhXV4zgGHa2HAyAQFjAAegQIBBAB&usg=AOvVaw1IX2GVMepkxyun4tR1Q1rN बझार ऑफ बॅड ड्रिम्स कथासंग्रह आहे.

सुमो 31/08/2020 - 07:44
मधली ऑडिओबुक्स LIBRIVOX वर आहेत. इतरही अनेक साइट्स आहेत. किंग फॅन असाल तर वर मी दिलेले ऑडिओबुक यू ट्यूब वरून घेतले होते. स्टीफन किंगची अजून काही पुस्तके आहेत तिथे.

दुर्गविहारी 30/08/2020 - 15:16
उत्तम कथा उत्सुकता वाढली आहे. फक्त दोन सुधारणा करता येतात का बघा. "तीचे दोघे खांदे धरून" च्या ऐवजी दोन्ही खांदे धरून हवे होते. शिवाय अगदी शेवटचे खलाश्याचे उदाहरणं दिलेले वाक्य काढून टाक,, ते अनावश्यक वाटते आहे. सिग्नलच्या प्रकाशात दोघे नाचू लागले इथे क्रमश: दिले तर अधिक प्रभावी होईल.
विक्रमच्या पापण्यांची हालचाल झाली. पुसटशी चमक त्याला दिसत होती. रस्त्यावर काचेचा चुरा पडला होता. त्याची bike रस्त्याच्या कडेला तशीच पडून होती. तो भानावर आला. डोक्याला हात लावत रस्त्यावरच बसुन होता. त्याच्या कपाळावर जखम झाली होती. त्याच कपाळ, भुवया, कान सर्व काही रक्ताने माखल होत. हाता-पायालाही बरचस खरचटल होत. गुढग्या जवळ खरचटल्यामुळे jeans फाटली होती. शर्ट रक्त आणि मातीन माखला होता. तो हळुहळु ऊभा राहीला. त्याची नजर सुमनवर पडली. सुमन रक्ता-मातीच्या चिखलात तशीच निपचीत पडून होती. तिचा एक पाय Activa च्या खाली अडकला होता. तिचे रक्ताने भरलेले केस तिच्या चेहर्यावर चिटकून होते.
कथा
kathaa
लेख

पावनखिंडीचा रणसंग्राम ( भाग ३ )

दुर्गविहारी ·

विजुभाऊ 25/07/2020 - 07:21
काय मस्त लिहीलय हो. सगळे एकदम समोर उभे राहीले. पुलंचे हरीतात्या म्हणतात तसे म्हणावेसे वाटले. अरे महाराज पाहताहेत, मावळे पहाताहेत, आम्ही पहातोय…...

विजुभाऊ 25/07/2020 - 07:21
काय मस्त लिहीलय हो. सगळे एकदम समोर उभे राहीले. पुलंचे हरीतात्या म्हणतात तसे म्हणावेसे वाटले. अरे महाराज पाहताहेत, मावळे पहाताहेत, आम्ही पहातोय…...
या आधीचा भाग आपण येथे वाचु शकता पावनखिंडीचा रणसंग्राम ( भाग २ ) पन्हाळ्यावर एकच लगबग सुरु होती. दारुगोळ्याच्या कोठ्याची तपासणी सुरु होती. कोल्हापुर परिसरातील बैलगाड्या धान्य भरुन रोज पन्हाळ्याचा चढ चढीत होत्या. गंगा,जमूना कोठीत छतापर्यंत धान्याच्या पोत्यांची रास लागलेली. गडाचा चोख बंदोबस्त झालेला होता. आणि एके दिवशी लांब पुर्वेकडून मोठी धुळ उडू लागली.गर्जना एकू येउ लागल्या, हिरवा चांदतारा फडकताना दिसत होता. जोहर पन्हाळ्याच्या रोखाने येत होता. पन्हाळ्याचा औरसचौरस आकार लांबूनच नजरेस येत होता.
इतिहास
kathaa

बालकथा: रामूची हुशारी

पाषाणभेद ·
बालकथा: रामूची हुशारी एक छोटे गाव होते. त्या गावात रामू नावाचा पोरका मुलगा राहत होता. जवळचे कुणीच नसल्याने तो एकटा राहत होता. बारा तेरा वर्षांचा रामू कोण कुठला कुणालाच माहीत नव्हता. तो सार्‍या गावाचाच मुलगा झाला होता. गावात मिळेल ती कामे तो करायचा. कुणाची गुरे चारून आण, बांधावरचे गवत कापून दे, कुणाचे धान्य पोहचवून दे तर कुणाच्या घरची इतर कामे करून दे असले वरकाम करून तो पोट भरे. गावकरीही त्याच्या एकटेपणाची जाणीव ठेवून होते. त्याचा स्वभावही मनमिळावू आणि पोटात राहून जगण्याचा होता. असेच एकदा त्याला एका आजीने जळणासाठी लाकडे तोडून आणण्यास सांगितले.
कथा
बालकथा
kathaa
लेख

गनिमी कावा

आपला अभिजित ·

शेर भाई 08/06/2020 - 23:34
"डीपी मस्त आहे गं. बारीक झालेली वाटतेयंस", ह्याच टायमिंग जरा मागे पुढे झाल कि मात्र बेक्कार वाट लागू शकते. तुमचा कावेबाजपणा आवडला

तुर्रमखान 09/06/2020 - 02:43
भूत, प्रेत और मासूम बीवी मन का वहम है, ऐसा कुछ नहीं होता.

शेर भाई 08/06/2020 - 23:34
"डीपी मस्त आहे गं. बारीक झालेली वाटतेयंस", ह्याच टायमिंग जरा मागे पुढे झाल कि मात्र बेक्कार वाट लागू शकते. तुमचा कावेबाजपणा आवडला

तुर्रमखान 09/06/2020 - 02:43
भूत, प्रेत और मासूम बीवी मन का वहम है, ऐसा कुछ नहीं होता.
``तू पहिल्यासारखा राहिला नाहीस.`` पहिल्याच वाक्यानं त्याचं कामातलं लक्ष उडालं. ``आता काय झालं?`` त्यानं काळजीनं विचारलं. ``काही नाही. जाऊ दे.`` तिनं दोनचार तोंडवाकडे, लालबुंदे, भुवईउडवे इमोजी टाकले. अशा प्रसंगी काय करायचं असतं, हे त्याला लग्नाच्या दहा आणि व्हॉट्स अपच्या सहा वर्षांच्या प्रदीर्घ अनुभवानंतर नीटच माहीत झालेलं होतं. ``अगं सांग ना, काल तुला फोन केला नाही, त्याचा राग आलाय का तुला?`` ``कालचं काय विशेष? हल्ली फोनच करावासा वाटत नाही तुला! चॅट करायलाही वेळ नसतो!`` ``….`` ``आता काही बोलणार नाहीस, माहितेय मला. मी इकडे एकटी असते, सगळं घर सांभाळते, काही कुरकुर न करता.
वाङ्मय
कथा
मुक्तक
kathaa
आस्वाद

अनामिका

अनुस्वार ·
मला प्रेम करायला तिने शिकवले. तिरस्कार कसा करावा हे ही मी तिच्याकडूनच शिकलो. तिचे डोळे नेहमी सांगायचे, की नजर बोलकी असते. ती रसिका होती अन् मी मनातला भावतरंग. ती दृश्य तर मी अदृश्य. मला माझ्याच शब्दांत पकडून हरवणे फक्त तिचीच मक्तेदारी होती. तिच्यासाठी माझे शब्दही माझ्याशीच दगा करायचे. आम्ही तासंतास सोबत असायचो. पण मी तिला कधी बोलूच द्यायचो नाही. वाटायचं की तिला असंच जपून ठेवावं. तिच्या जीवाला काही तोशीस नाही पडू द्यावी. मग तिच्या वाट्याचं बोलणं सुद्धा मीच बोलायचो... माझ्याशी. तिच्या नजरेचे वर्णन मी पामराने काय करावे? त्या पाणीदार डोळ्यांत जणू सारा समुद्र सामावलेला असायचा.
मुक्तक
समाज
kathaa
व्यक्तिचित्रण
विचार
लेख
विरंगुळा

कुल्फीच्या बिस्किटाच्या पापलेटाची कोशिंबीर

माहितगार ·
आदाब आदाब, मोहतरम आम्ही माहितगार है. हम मिसळपाववर कोणतेबी वीषयपर खीस पाडणे मे माहिर है. मगर आज ज्या गोष्टीपे खीस करेंगे ती गोष्टच अशी रम्य काल्पनिक कथा आहे की, आम्ही किती खीस पाडेंगे तरी आमची खिसी कोशिंबीर वाटेल आता ज्यांना मूळ अनुवादच भारी आवडलाय त्यांना आमची खिसी फ्रुट सॅलड सारखी सुद्धा लाजवाब लागू शकती है! कारण उसमे मूळ कथासे अधिक इन्ग्रिडीएंटची तरफ ध्यान दिलाया आहे. आता म्हणाल की कोणते इन्ग्रिडीएंट? तर कुल्फी आहे, बिस्किट आहे, पापलेट आहे.
kathaa
समीक्षा

आठवणीतील याहू चॅट रूम्स

पर्ण ·

पर्ण 24/03/2020 - 02:27
तिथे जायची कधी वेळ नाही आली मराठी चॅट रूम्स चॅट करायला दिवस कमी पडायचा... स्व. तात्या अभ्यंकर सुद्धा तिथे विसोबा खेचर ह्या आयडी ने असायचे..

मारवा 23/03/2020 - 19:38
बुक्स अ‍ॅन्ड लिटरेचर एक भन्नाट रुम होती. त्या रुमवर मी जात असे. तेथे अनेक असामान्य व्यक्ती येत असत एक sammy_weller_au या नावाचे अफलातुन ऑस्ट्रेलियन गृहस्थ त्यावर येत असतं. त्यांचा फॉन्ट एक सारखा लाल रंगात एकच साइज मध्ये ते लिहीत असत. ते नेहमी मेन रुम वर मेन वॉल मध्ये च टंकत असत. त्यांना जर व्यक्तिगत मेसेज केला तर ते sammy never pm,s असा एक कडक रीप्लाय देत असत. त्यांचा अभिजात इंग्रजी व इतर साहीत्याचा व्यासंग निव्वळ थक्क करणारा होता. त्यांच्या काही भन्नाट पंचलाइन असत त्यात एक की अंधुक आठवते कुठलातरी एक क्लासिक लेखक ज्याचे नाव आता आठवत नाहीये तर ते म्हणत असत की सॅमी अमुक अमुक नंतर च काहीच वाचत नाही. एकदा त्यांनी विविध इंग्रजी डिक्शनरींच्या खासियती संदर्भात केलेला उहापोह इतका विलक्षण होता की तो टेक्स्ट मेसेज साठवुन ठेवला नाही याची मोठी खंत वाटते. सॅमी नेहमी मधुन मधुन म्हणत असे की आता माझी स्कॉच घ्यायची वेळ झाली मग थोड्या वेळाने पेग मारुन बहुधा परत येत असे. सर्वात स्मरणीय बाब त्यांच्याविषयी म्हणजे त्यांचे रेसीटेशन अनेक सुंदर जुन्या अभिजात कवितांचे ते इतके अप्रतिम भावुक रेसीटेशन करत असत की आजही ते आठवले की मन तरंगु लागते. लोक त्यांना उचकवत असत मुद्दाम मग ते रंगात आले की रेसीटेशन करत असत तेव्हा कधी कधी हेडफोन उपलब्ध नसला तर मोठे फ्र्स्ट्रेशन च येत असे. इतकी वर्ष झाली बाकी सगळे सगळे स्मृतीबाहेर गेले पण सॅमी वेलर सारखा अफलातुन माणूस नंतर कधी कधी च भेटला नाही त्या रुम्स चे टेक्स्ट त्या माणसाचा शोध घेण्याचा निष्फळ प्रयत्न करुन पाहीला पण जिंदगी के सफर मे जो बिछड जाते है वो............... असो

पर्ण 24/03/2020 - 02:25
अनेक आठवणी अनेक आयडी आहेत काहींची नावे त्यांच्या फॉन्ट कलर, साईज पण अजून लख्ख आठवतंय... छान दिवस होते याहूवरचे..

पर्ण 24/03/2020 - 02:27
तिथे जायची कधी वेळ नाही आली मराठी चॅट रूम्स चॅट करायला दिवस कमी पडायचा... स्व. तात्या अभ्यंकर सुद्धा तिथे विसोबा खेचर ह्या आयडी ने असायचे..

मारवा 23/03/2020 - 19:38
बुक्स अ‍ॅन्ड लिटरेचर एक भन्नाट रुम होती. त्या रुमवर मी जात असे. तेथे अनेक असामान्य व्यक्ती येत असत एक sammy_weller_au या नावाचे अफलातुन ऑस्ट्रेलियन गृहस्थ त्यावर येत असतं. त्यांचा फॉन्ट एक सारखा लाल रंगात एकच साइज मध्ये ते लिहीत असत. ते नेहमी मेन रुम वर मेन वॉल मध्ये च टंकत असत. त्यांना जर व्यक्तिगत मेसेज केला तर ते sammy never pm,s असा एक कडक रीप्लाय देत असत. त्यांचा अभिजात इंग्रजी व इतर साहीत्याचा व्यासंग निव्वळ थक्क करणारा होता. त्यांच्या काही भन्नाट पंचलाइन असत त्यात एक की अंधुक आठवते कुठलातरी एक क्लासिक लेखक ज्याचे नाव आता आठवत नाहीये तर ते म्हणत असत की सॅमी अमुक अमुक नंतर च काहीच वाचत नाही. एकदा त्यांनी विविध इंग्रजी डिक्शनरींच्या खासियती संदर्भात केलेला उहापोह इतका विलक्षण होता की तो टेक्स्ट मेसेज साठवुन ठेवला नाही याची मोठी खंत वाटते. सॅमी नेहमी मधुन मधुन म्हणत असे की आता माझी स्कॉच घ्यायची वेळ झाली मग थोड्या वेळाने पेग मारुन बहुधा परत येत असे. सर्वात स्मरणीय बाब त्यांच्याविषयी म्हणजे त्यांचे रेसीटेशन अनेक सुंदर जुन्या अभिजात कवितांचे ते इतके अप्रतिम भावुक रेसीटेशन करत असत की आजही ते आठवले की मन तरंगु लागते. लोक त्यांना उचकवत असत मुद्दाम मग ते रंगात आले की रेसीटेशन करत असत तेव्हा कधी कधी हेडफोन उपलब्ध नसला तर मोठे फ्र्स्ट्रेशन च येत असे. इतकी वर्ष झाली बाकी सगळे सगळे स्मृतीबाहेर गेले पण सॅमी वेलर सारखा अफलातुन माणूस नंतर कधी कधी च भेटला नाही त्या रुम्स चे टेक्स्ट त्या माणसाचा शोध घेण्याचा निष्फळ प्रयत्न करुन पाहीला पण जिंदगी के सफर मे जो बिछड जाते है वो............... असो

पर्ण 24/03/2020 - 02:25
अनेक आठवणी अनेक आयडी आहेत काहींची नावे त्यांच्या फॉन्ट कलर, साईज पण अजून लख्ख आठवतंय... छान दिवस होते याहूवरचे..
याहू मेसेंजर वरील मराठी चॅट रूम्स उदय १९९८ साली झाला... त्याकाळातील एकमेव इन्स्टंट चॅट मेसेंजर क्लाईंट म्हणजे याहू (तसं रेडिफमेल, हॉटमेल सुद्धा होते पण याहू एवढी प्रसिद्धी नव्हती)... शिवाय त्यांत आपापल्या आवडीनिवडीप्रमाणे उपलब्ध असणाऱ्या रूम्स, कम्युनिटीप्रमाणे लोकल चॅट रूम्स असायच्या... मी सुद्धा त्यावेळी याहूच्या मराठी चॅट रूममध्यें चॅट करायचे...सुरुवातीला फार अप्रूप वाटायचे..मस्त मजा- मस्ती , गप्पा-टप्पा, ज्ञानाची देवाण-घेवाण (knowledge sharing), त्यातल्या त्यात भांडणे रुसवे- फुगवे आणि मग एकमेकांच्या समजुती असे अनेक प्रकार चालायचे.... तर याचीच काही निगेटिव्ह बाजू पण होती...
तंत्र
kathaa
प्रकटन
लेख

बोइंग ७३७ मॅक्स - अपघात की मनुष्यवध?

स्वीट टॉकर ·

सुबोध खरे 25/12/2019 - 10:05
बहुराष्ट्रीय कंपन्या आपल्या नैतिकतेचा कितीही डांगोरा पिटत असल्या तरी त्यांचेही पाय मातीचेच आहेत हे अनेक वेळेस सिद्ध होतं. यात हि पण एक भर. मागे फॉक्स वागेन यांनी पण डिझेल इंजिनाच्या धुराबद्दल आपली संगणक प्रणालीत बदल करून खोटेपणा केल्याबद्दल त्यांना सज्जड दंड झाला होता असे आठवते. एअर बस च्या A ३२० च्या प्रॅट अँड व्हीटनी निओ इंजिन बद्दल पण असेच ऐकिवात येत आहे. अगोदर इंडिगो आणि आता गो एअर या विमान संस्थेच्या विमानांचे रद्द होणे फार वाढले आहे. देव करो आणि हा प्रश्न कोणता तरी अपघात होण्यापूर्वी सुटो. अतिशय सोप्या भाषेत आपण हे समजावून दिलेत असेच जर एअर बस च्या A ३२० च्या प्रॅट अँड व्हीटनी निओ इंजिन बद्दल लिहिता आले तर आम्ही उपकृत होऊ __/\__

ज्ञानोबाचे पैजार 25/12/2019 - 10:17
ज्या कंपन्या अनेक वर्षे मोनोपॉली (एकाधिकारशाही) उपभोगत असतात अशांवर स्पर्धा करायची वेळ आली की असे होउ शकते. अशा कंपन्यांची बाजारात विश्र्वासहार्यता इतकी असते की लोक डोळे झाकून त्यांची उत्पादने घेत असतात, म्हणूनच त्या मोनोपॉली मधे असतात. मोनोपॉली आहे म्हणून कंपनीने खर्च ही अव्वाच्या सव्वा वाढवलेले असतात. पण बाजारात स्पर्धा सूरु झाली की हा वाढलेला खर्च कमी करणे कठीण होउन बसते. कारण अशा परिस्थितीचा कंपनीने पूर्वी कधी विचारच केलेला नसतो. मग त्यांना अचानक खर्च कमी करणे अशक्य होउन बसते. शिवाय कंपनीच्या बाजारातिल प्रतिमेचीही त्यांना काळजी असतेच. मग बाजारातिल घसरता टक्का सावरण्यासाठी कंपनी असे निर्णय घेण्यास उद्युक्त होते. काही दिवसांपूर्वी उघडकीस आलेला फोक्सवॅगन प्रदूषण घोटाळा ही अशाच मानसिकतेमधून झाला आहे. पैजारबुवा,

प्रदीप 25/12/2019 - 13:14
ह्या गहन विषयावरील आपला लेख आवडला. गेल्याच आठवड्यात बोईंगने केलेली 'स्टारालाईनर' मधील कॅप्सुलही वेळेवर रॉकेटपासून अलग न झाल्याने बोईंगवरील दडपण अजून वाढले. शेवटी त्यांच्या सीईओ म्युलेनबर्ग ह्यांना दोनच दिवसांपूर्वी राजिनामा द्यावा लागला आहे. अर्थात त्यांचा बळीचा बकरा दिल्याने बोईंगच्या बोर्डास 'काहीतरी प्रेक्षणीय' केल्याचे दर्शवता आले ह्यापलिकडे त्याला काही किंमत नाही. ७३७ मॅक्सचा पहिला अपघात घडल्यानंतर अर्थात रीतिरिवाजाप्रमाणे, लायन एयरच्या सुरक्षिततेच्या तजवीजीविषयी पी. आर. कडून जाहीर संशय व्यक्त करण्यात आले. दुसरा अपघात झाल्यावर त्या कप्तानांचे ट्रेनिंग अपुरे होते वगैरे जाहीर बोलून झाले. ह्या प्रकरणात, दुर्दैवाने, FAA ची भूमिका मात्र धक्कादायक म्हणावी अशीच आहे. दुसर्‍या अपघातानंतर जगातील अनेक छोट्यामोठ्या देशांच्या एव्हिएशन एजन्सीजनी त्यांच्या हवाई क्षेत्रात ह्या प्रकारच्या विमानास उडण्यास बंदी जाहीर केली. तरीही FAA, ते विमान निर्दोष आहे, ह्याचीच ग्वाही अनेक दिवस देत राहिले. शेवटी व्हाईट हाऊसमधून दबाव आल्यानंतर त्यांनीही त्यांच्या हवाई क्षेत्रात ह्या मॉडेलवर बंदी आणली. आता, ह्या सर्व प्रकरणाचा फायदा घेऊन युरोपीयन एव्हिएशन सेफ्टी एजन्सीने, बोईंगच्या सर्वच नव्या विमानांची पडताळणी जागतिक एजन्सीस्तर्फे व्हावी, अशी मागणी केली आहे.

mrcoolguynice 26/12/2019 - 09:26
लेख उत्कृष्ठ १+ (परंतु रिसर्च मट्रेलमधे एक प्रकारचा युरोपियन बायस जाणवतोय का ? कदाचित माझा हा भ्रमही असू शकतो)

Nitin Palkar 26/12/2019 - 15:52
खूपच छान लेख. क्लिष्ट तांत्रिक माहिती सामान्यांना देखील समजेल अशा सुबोध भाषेत दिल्याबद्दल आभार्स. _/\_

अनुप ढेरे 26/12/2019 - 16:31
दोन Angle of attack indicator असणे आणि त्यातली तफावत पायलटला दिसणे ही फिचर्स बोइंगने ऑफर केली होती. पण ती वॅल्यु अ‍ॅडेड टाईप, अधिक पैसे भरून अ‍ॅव्हेलेबल केली होती. या दोन विमानकंपन्यांनी विमाने विकत घेताना ही फिचर्स विकत घेतली नाहीत असही वाचलं आहे.

गवि 26/12/2019 - 16:36
अशी फीचर्स असूनही ती व्हॅल्यू ऍडेड ठेवलेली असणं आणि कंपन्यांनी ती न घेणं हे दोन्ही केविलवाण्या करणाऱ्या आर्थिक ओढगस्तीचे (स्पर्धा, मार्जीन्स, संघर्ष) निदर्शक आहेत.

गवि 26/12/2019 - 16:45
उद्या विमानात बाहेरचा प्रचंड गोंगाट इन्ट्रोड्यूस करून काही ठराविक सीट्स सायलेंट झोन म्हणून व्हॅल्यू ऍडेड म्हणून विकल्या गेल्या तरी आश्चर्य वाटणार नाही. अधिक चांगली वागणूक : रु. ६९९ पासून पुढे फास्ट सिक्युरिटी चेक: (नशीब हा एअरलाइनच्या हातात नाही) रु. ७९९ लठ्ठ लोकांना सीट बेल्ट एक्सटेन्शन: रु. ९९ अनलिमिटेड टॉयलेट व्हिजिट्स: रु ५८९ शेपटीतली सुरक्षित सीट विथ एक्स्ट्रा प्रोटेक्शन: रु. १५९९ .. रेव्हेन्यू स्ट्रीम्सच रेव्हेन्यू स्ट्रीम्स..

सुबोध खरे 26/12/2019 - 19:20
आता सुद्धा आपण "वेब चेक इन" केले तर फक्त "मधल्या" सीट फुकट असतात. खिडकीची सीट ६९९ रुपये आईल(isle), सीट ३९९ रुपये, पाय लांब करता येईल अशी सीट ५९९ रुपये असा चावट पणा चालू आहेच. यामुळे मी आताशा वाहतुकीच्या खोळंब्याच्या कारणास्तव विमानतळावर २ तास अगोदर जातो म्हणजे एक दमडी सुद्धा न भरता खिडकीची सीट मिळू शकते.( बहुतेक कोणी असे पैसे भरत नसावे.

पाषाणभेद 27/12/2019 - 22:37
विमानात उभे राहून प्रवास का करू देत नाहीत? जे धडधाकट आहेत आणि पैसे वाचवण्याची ज्यांची इच्छा आहे ते उभे राहून (अर्थात विमानाच्या भिंतीत आपल्याला बांधून घ्यायची सोय हवी) प्रवास करू शकतात. सैनीक वाहतूक करणारे विमाने, कार्गो वाहतूक करणारे असा माल बांधून नेतातच ना. आणि हो, विमान अपघातामागील कारण मिमांसा समजली. गवि, आपण म्हणतात तसे विमान अपघात हा अपघातांची मालीका असते.
नीतिमत्तेच्या घसरणीचं असं नेहमीच दिसतं. एकदा ती सुरू झाली, की मग ती शेवाळी उतरण असते. स्वतःला थांबवणं अशक्य असतं!
एकदम झकास वाक्य. खरे आहे.

चौकटराजा 26/12/2019 - 20:25
१९७३ च्या सुमारास " रोश विरुद्ध ऍडम " अशी सत्य घटनेवर आधारित कादंबरी वाचलेली आठवतेय .विश्वस्त संस्था ,कंपन्या व सरकारे यांचे साटेलोटे कसे असते याचे त्यात दर्शन झाले होते. विषय मात्र " औषधे " हा होता . हा विषय अगदीच निराळा . पण यात तसे कंगोरे दिसताहेत. एकूण विमान वहातुक ,क्राफ़्ट ई ई माझया उत्सुकतेचा विषय आहेच सबब अत्यंत आभारी आहे ! इंजिन पोझिशन मधील बदल एकाद्या फोटो ने समजावून दिले असते तर तुलनात्मक फरक समजला असता !असो, लेख ऊत्तम व धक्कादायक आहे !

एस 27/12/2019 - 00:17
'रोश विरुद्ध ऍडम' या विषयावर मिपावरही एक लेखमालिका मागे येऊन गेली होती. कुणाकडे लिंक असल्यास कृपया डकवण्याचे पुण्य पदरात पाडून घेणे.

तुषार काळभोर 28/12/2019 - 09:22
बोईंग 737 मॅक्स आणि बोईंग 737- 800 या दोन मॉडेल्सच्या इंजिन आणि त्यांच्या जागेतील फरक दाखवणारे हे चित्र 1

तेजस आठवले 26/12/2019 - 21:08
ह्या धाग्याच्या निमित्ताने माझा एक बाळबोध प्रश्न : सीट अपग्रेड होते म्हणजे काय? आहे त्या तिकिटात वरच्या दर्जाच्या सुविधा मिळतात का? अपग्रेडची करणे काय ?

सुबोध खरे 27/12/2019 - 20:02
आपण जास्त पैसे भरले उदा. रुपये ९९९ भरले तर खिडकीची सीट मिळते. ६९९ भरले तर पहिल्या रांगेतील सीट मिळते जिथे आपल्या पुढे सीट नसल्याने पाय लांब करायला बरीच जागा असते. इ इ. त्याला प्रीमियम इकोनॉमि सीट म्हणायचं. कुठलीही गोष्ट फुकट देत नाहीत.

स्वीट टॉकर 29/12/2019 - 12:05
@mrcoolguynice - युरोपियन बायस मला नाही. मात्र या लेखात तसा दिसत असेल कारण कर्मधर्मसंयोगानी एअरबस ३२०ला मोठ्या इंजिनांचा त्रास जाणवला नाही. जेव्हां फ्लाय-बाय-वायर ही संकल्पना पहिल्यांदाच एअरबसनी नागरी विमानांसाठी वापरली तेव्हां बंगळूरच्या एअरपोर्टजवळ ए ३२० चा अपघात झाला होता. तेव्हां विमानाचे दोन तुकडे झाले आणि एका प्रवाशानी पळतापळता दर काही सेकंदांनी मागे वळून फोटो घेतले होते. त्यामुळे एक अफलातून सीक्वेन्स तयार झाला होता तो माझ्या डोक्यात घर करून आहे. @पैलवान - आउटलाइन स्केचबद्दल धन्यवाद! @रामपुरी - 'मनुष्यवध' हा माझा शब्द नाही. इंडियन पीनल कोडमध्ये एखाद्याची इच्छा किंवा तसा प्रयत्न नसताना जर त्याच्या हातून चुकून दुसर्‍याचा जीव गेला तर त्याच्यावर खुनाचा आरोप ठेवत नाहीत. 'मनुष्यवधा'चा ठेवतात. इंग्रजीत 'मॅन्स्लॉटर'. 'तकनीकी' च्या बाबतीत बरोबर आहे तुमचं.

सुबोध खरे 25/12/2019 - 10:05
बहुराष्ट्रीय कंपन्या आपल्या नैतिकतेचा कितीही डांगोरा पिटत असल्या तरी त्यांचेही पाय मातीचेच आहेत हे अनेक वेळेस सिद्ध होतं. यात हि पण एक भर. मागे फॉक्स वागेन यांनी पण डिझेल इंजिनाच्या धुराबद्दल आपली संगणक प्रणालीत बदल करून खोटेपणा केल्याबद्दल त्यांना सज्जड दंड झाला होता असे आठवते. एअर बस च्या A ३२० च्या प्रॅट अँड व्हीटनी निओ इंजिन बद्दल पण असेच ऐकिवात येत आहे. अगोदर इंडिगो आणि आता गो एअर या विमान संस्थेच्या विमानांचे रद्द होणे फार वाढले आहे. देव करो आणि हा प्रश्न कोणता तरी अपघात होण्यापूर्वी सुटो. अतिशय सोप्या भाषेत आपण हे समजावून दिलेत असेच जर एअर बस च्या A ३२० च्या प्रॅट अँड व्हीटनी निओ इंजिन बद्दल लिहिता आले तर आम्ही उपकृत होऊ __/\__

ज्ञानोबाचे पैजार 25/12/2019 - 10:17
ज्या कंपन्या अनेक वर्षे मोनोपॉली (एकाधिकारशाही) उपभोगत असतात अशांवर स्पर्धा करायची वेळ आली की असे होउ शकते. अशा कंपन्यांची बाजारात विश्र्वासहार्यता इतकी असते की लोक डोळे झाकून त्यांची उत्पादने घेत असतात, म्हणूनच त्या मोनोपॉली मधे असतात. मोनोपॉली आहे म्हणून कंपनीने खर्च ही अव्वाच्या सव्वा वाढवलेले असतात. पण बाजारात स्पर्धा सूरु झाली की हा वाढलेला खर्च कमी करणे कठीण होउन बसते. कारण अशा परिस्थितीचा कंपनीने पूर्वी कधी विचारच केलेला नसतो. मग त्यांना अचानक खर्च कमी करणे अशक्य होउन बसते. शिवाय कंपनीच्या बाजारातिल प्रतिमेचीही त्यांना काळजी असतेच. मग बाजारातिल घसरता टक्का सावरण्यासाठी कंपनी असे निर्णय घेण्यास उद्युक्त होते. काही दिवसांपूर्वी उघडकीस आलेला फोक्सवॅगन प्रदूषण घोटाळा ही अशाच मानसिकतेमधून झाला आहे. पैजारबुवा,

प्रदीप 25/12/2019 - 13:14
ह्या गहन विषयावरील आपला लेख आवडला. गेल्याच आठवड्यात बोईंगने केलेली 'स्टारालाईनर' मधील कॅप्सुलही वेळेवर रॉकेटपासून अलग न झाल्याने बोईंगवरील दडपण अजून वाढले. शेवटी त्यांच्या सीईओ म्युलेनबर्ग ह्यांना दोनच दिवसांपूर्वी राजिनामा द्यावा लागला आहे. अर्थात त्यांचा बळीचा बकरा दिल्याने बोईंगच्या बोर्डास 'काहीतरी प्रेक्षणीय' केल्याचे दर्शवता आले ह्यापलिकडे त्याला काही किंमत नाही. ७३७ मॅक्सचा पहिला अपघात घडल्यानंतर अर्थात रीतिरिवाजाप्रमाणे, लायन एयरच्या सुरक्षिततेच्या तजवीजीविषयी पी. आर. कडून जाहीर संशय व्यक्त करण्यात आले. दुसरा अपघात झाल्यावर त्या कप्तानांचे ट्रेनिंग अपुरे होते वगैरे जाहीर बोलून झाले. ह्या प्रकरणात, दुर्दैवाने, FAA ची भूमिका मात्र धक्कादायक म्हणावी अशीच आहे. दुसर्‍या अपघातानंतर जगातील अनेक छोट्यामोठ्या देशांच्या एव्हिएशन एजन्सीजनी त्यांच्या हवाई क्षेत्रात ह्या प्रकारच्या विमानास उडण्यास बंदी जाहीर केली. तरीही FAA, ते विमान निर्दोष आहे, ह्याचीच ग्वाही अनेक दिवस देत राहिले. शेवटी व्हाईट हाऊसमधून दबाव आल्यानंतर त्यांनीही त्यांच्या हवाई क्षेत्रात ह्या मॉडेलवर बंदी आणली. आता, ह्या सर्व प्रकरणाचा फायदा घेऊन युरोपीयन एव्हिएशन सेफ्टी एजन्सीने, बोईंगच्या सर्वच नव्या विमानांची पडताळणी जागतिक एजन्सीस्तर्फे व्हावी, अशी मागणी केली आहे.

mrcoolguynice 26/12/2019 - 09:26
लेख उत्कृष्ठ १+ (परंतु रिसर्च मट्रेलमधे एक प्रकारचा युरोपियन बायस जाणवतोय का ? कदाचित माझा हा भ्रमही असू शकतो)

Nitin Palkar 26/12/2019 - 15:52
खूपच छान लेख. क्लिष्ट तांत्रिक माहिती सामान्यांना देखील समजेल अशा सुबोध भाषेत दिल्याबद्दल आभार्स. _/\_

अनुप ढेरे 26/12/2019 - 16:31
दोन Angle of attack indicator असणे आणि त्यातली तफावत पायलटला दिसणे ही फिचर्स बोइंगने ऑफर केली होती. पण ती वॅल्यु अ‍ॅडेड टाईप, अधिक पैसे भरून अ‍ॅव्हेलेबल केली होती. या दोन विमानकंपन्यांनी विमाने विकत घेताना ही फिचर्स विकत घेतली नाहीत असही वाचलं आहे.

गवि 26/12/2019 - 16:36
अशी फीचर्स असूनही ती व्हॅल्यू ऍडेड ठेवलेली असणं आणि कंपन्यांनी ती न घेणं हे दोन्ही केविलवाण्या करणाऱ्या आर्थिक ओढगस्तीचे (स्पर्धा, मार्जीन्स, संघर्ष) निदर्शक आहेत.

गवि 26/12/2019 - 16:45
उद्या विमानात बाहेरचा प्रचंड गोंगाट इन्ट्रोड्यूस करून काही ठराविक सीट्स सायलेंट झोन म्हणून व्हॅल्यू ऍडेड म्हणून विकल्या गेल्या तरी आश्चर्य वाटणार नाही. अधिक चांगली वागणूक : रु. ६९९ पासून पुढे फास्ट सिक्युरिटी चेक: (नशीब हा एअरलाइनच्या हातात नाही) रु. ७९९ लठ्ठ लोकांना सीट बेल्ट एक्सटेन्शन: रु. ९९ अनलिमिटेड टॉयलेट व्हिजिट्स: रु ५८९ शेपटीतली सुरक्षित सीट विथ एक्स्ट्रा प्रोटेक्शन: रु. १५९९ .. रेव्हेन्यू स्ट्रीम्सच रेव्हेन्यू स्ट्रीम्स..

सुबोध खरे 26/12/2019 - 19:20
आता सुद्धा आपण "वेब चेक इन" केले तर फक्त "मधल्या" सीट फुकट असतात. खिडकीची सीट ६९९ रुपये आईल(isle), सीट ३९९ रुपये, पाय लांब करता येईल अशी सीट ५९९ रुपये असा चावट पणा चालू आहेच. यामुळे मी आताशा वाहतुकीच्या खोळंब्याच्या कारणास्तव विमानतळावर २ तास अगोदर जातो म्हणजे एक दमडी सुद्धा न भरता खिडकीची सीट मिळू शकते.( बहुतेक कोणी असे पैसे भरत नसावे.

पाषाणभेद 27/12/2019 - 22:37
विमानात उभे राहून प्रवास का करू देत नाहीत? जे धडधाकट आहेत आणि पैसे वाचवण्याची ज्यांची इच्छा आहे ते उभे राहून (अर्थात विमानाच्या भिंतीत आपल्याला बांधून घ्यायची सोय हवी) प्रवास करू शकतात. सैनीक वाहतूक करणारे विमाने, कार्गो वाहतूक करणारे असा माल बांधून नेतातच ना. आणि हो, विमान अपघातामागील कारण मिमांसा समजली. गवि, आपण म्हणतात तसे विमान अपघात हा अपघातांची मालीका असते.
नीतिमत्तेच्या घसरणीचं असं नेहमीच दिसतं. एकदा ती सुरू झाली, की मग ती शेवाळी उतरण असते. स्वतःला थांबवणं अशक्य असतं!
एकदम झकास वाक्य. खरे आहे.

चौकटराजा 26/12/2019 - 20:25
१९७३ च्या सुमारास " रोश विरुद्ध ऍडम " अशी सत्य घटनेवर आधारित कादंबरी वाचलेली आठवतेय .विश्वस्त संस्था ,कंपन्या व सरकारे यांचे साटेलोटे कसे असते याचे त्यात दर्शन झाले होते. विषय मात्र " औषधे " हा होता . हा विषय अगदीच निराळा . पण यात तसे कंगोरे दिसताहेत. एकूण विमान वहातुक ,क्राफ़्ट ई ई माझया उत्सुकतेचा विषय आहेच सबब अत्यंत आभारी आहे ! इंजिन पोझिशन मधील बदल एकाद्या फोटो ने समजावून दिले असते तर तुलनात्मक फरक समजला असता !असो, लेख ऊत्तम व धक्कादायक आहे !

एस 27/12/2019 - 00:17
'रोश विरुद्ध ऍडम' या विषयावर मिपावरही एक लेखमालिका मागे येऊन गेली होती. कुणाकडे लिंक असल्यास कृपया डकवण्याचे पुण्य पदरात पाडून घेणे.

तुषार काळभोर 28/12/2019 - 09:22
बोईंग 737 मॅक्स आणि बोईंग 737- 800 या दोन मॉडेल्सच्या इंजिन आणि त्यांच्या जागेतील फरक दाखवणारे हे चित्र 1

तेजस आठवले 26/12/2019 - 21:08
ह्या धाग्याच्या निमित्ताने माझा एक बाळबोध प्रश्न : सीट अपग्रेड होते म्हणजे काय? आहे त्या तिकिटात वरच्या दर्जाच्या सुविधा मिळतात का? अपग्रेडची करणे काय ?

सुबोध खरे 27/12/2019 - 20:02
आपण जास्त पैसे भरले उदा. रुपये ९९९ भरले तर खिडकीची सीट मिळते. ६९९ भरले तर पहिल्या रांगेतील सीट मिळते जिथे आपल्या पुढे सीट नसल्याने पाय लांब करायला बरीच जागा असते. इ इ. त्याला प्रीमियम इकोनॉमि सीट म्हणायचं. कुठलीही गोष्ट फुकट देत नाहीत.

स्वीट टॉकर 29/12/2019 - 12:05
@mrcoolguynice - युरोपियन बायस मला नाही. मात्र या लेखात तसा दिसत असेल कारण कर्मधर्मसंयोगानी एअरबस ३२०ला मोठ्या इंजिनांचा त्रास जाणवला नाही. जेव्हां फ्लाय-बाय-वायर ही संकल्पना पहिल्यांदाच एअरबसनी नागरी विमानांसाठी वापरली तेव्हां बंगळूरच्या एअरपोर्टजवळ ए ३२० चा अपघात झाला होता. तेव्हां विमानाचे दोन तुकडे झाले आणि एका प्रवाशानी पळतापळता दर काही सेकंदांनी मागे वळून फोटो घेतले होते. त्यामुळे एक अफलातून सीक्वेन्स तयार झाला होता तो माझ्या डोक्यात घर करून आहे. @पैलवान - आउटलाइन स्केचबद्दल धन्यवाद! @रामपुरी - 'मनुष्यवध' हा माझा शब्द नाही. इंडियन पीनल कोडमध्ये एखाद्याची इच्छा किंवा तसा प्रयत्न नसताना जर त्याच्या हातून चुकून दुसर्‍याचा जीव गेला तर त्याच्यावर खुनाचा आरोप ठेवत नाहीत. 'मनुष्यवधा'चा ठेवतात. इंग्रजीत 'मॅन्स्लॉटर'. 'तकनीकी' च्या बाबतीत बरोबर आहे तुमचं.
अडीच वर्षांपूर्वी म्हणजे मे २०१७ मध्ये बोईंग ७३७-मॅक्स वापरात आलं. दीडच वर्षांत म्हणजे ऑक्टोबर २०१८ साली पहिला अपघात झाला आणि पाच महिन्यात म्हणजे मार्च २०१९ मध्ये दुसरा कॉपीकॅट अपघात झाला! साडेतीनशे जीव मृत्युमुखी पडले! जगातली सर्व ७३७ मॅक्स विमानं स्थानबद्ध केली गेली. सुदैवानी विमान अपघात क्वचित होतात. यात 'सुदैवानी' हा शब्दप्रयोग तितकासा योग्य नाही. विमान बांधणीत, त्यांचा मेंटेनन्स करण्यात, रनवे बांधण्यात आणि विमानं उडवण्याच्या वगैरे सर्व कामात दैवावर विसंबून राहता येत नाही.
kathaa
लेख

डुबुक !!

स्वीट टॉकरीणबाई ·

जॉनविक्क 28/08/2019 - 18:03
लेकीच्या कर्तबगारिबाबत शँकाच नाही, पण नेमके काय उपाय करून डुबुक करायला भाग पडले काईच समजले नाही. बरे तुम्ही काय उपाय केले तर कमोडला छान सीट बनवली इतकेच पण ते पुरेसे न्हवते असं आपणच सांगितले आहे. म्हणजे तेही अपूर्णच... पुन्हा नानाजीनी आल्यावर त्यांनी काही क्लुप्ती लढवली काय विचार केला तर तो ही धागा अपुराच राहिला... ते भलंतीच खिंड लढवत राहिले... मग नक्की केलं काय ? आणि मोठा सस्पेन्स म्हणजे लेकीच्या धाग्यात जावयाला चक्क अनुल्लेखाने... संसारात सगळं कर्तृत्व स्त्रियाच दाखवतात(असा माझा समज) पण कर्तृत्व काय ज्याने पेच संपला ते लिहायचे राहिलेय की ? पुढील भाग येणार आहे ?

पद्मावति 28/08/2019 - 18:16
=))
मी तिच्याकडे असणं, तिला सुट्टी असणं, सासरे घरी नसणं आणि त्याच वेळी नातवाला प्रेशर येणं, असे बरेच व्हेरिएबल्स होते.
:) मस्तं लिहिलंय.

कंजूस 28/08/2019 - 19:44
शेवटी ते कसं घडवलं ते कळलं नाही. वाचक अत्रुप्तच. या शिकवण्याच्या बाबतीत कच्छी आयाच हुशार असतात. पोरगं एकदाच रडतं पण नंतर सर्वांना हसवतं . उभं राहू लागल्यावरच शिकवतात.

स्वीट टॉकरीणबाई 28/08/2019 - 21:54
नवीन काहीही केले नाही! जे पूर्वीपासून मुलांना वाढवताना करतो तेच. पेशन्स दाखवणे. पूर्वी जी गोष्ट बिनबोभाट व्हायची ती इतकी नाट्यमय झाली हेच आश्चर्य आणि विनोद. पुढचा भाग नाहिये.

ज्ञानोबाचे पैजार 29/08/2019 - 15:14
मला वाटल हा लेख म्हणजे "ब्रिटीश" काकांच्या या लेखाचे विडंबन आहे पैजारबुवा,

अनिंद्य 29/08/2019 - 14:56
डायपर त्यागिला ग सखे, डायपर त्यागिला sss एकदम हसायला आले :-)))) ऑन अ सिरीयस नोट, लहानग्याने ४-४ दिवस 'तिकडे' न जाणे योग्य नाही. त्याची योग्य दखल/तपासणी करून घ्यावी.

डॉ सुहास म्हात्रे 29/08/2019 - 16:12
भारी लिहिलंय ! एक सांसारिक प्रसंग असला तरी, वाचताना तो एखाद्या "समरांगणावर चालला आहे' असे वाटत होते आणि 'पुढे काय होणार' ही उत्कंठा तर कायमच होती ! =)) =)) =)) शेवटची कविता पण मस्तंच.

तुषार काळभोर 29/08/2019 - 18:38
त्याची आणि तुमची सुटका झाली आणि जीव भांड्यात पडला! :D आमचे चिरंजीव पाच वर्षाचे झालेत. आता कुठं बसून करायला शिकलेत. इतकी वर्षे उभं राहून कार्यक्रम व्हायचा!!

श्वेता२४ 30/08/2019 - 11:59
अगदी हाच अनुभव रोज घेते. माझा मुलगा देखील डायपर शिवाय करत नाही. मी डायपरला नाही म्हणते म्हणून हळूच आजीच्या कानात जाऊन शी करायचीय म्हणून सांगतो. आणि आजीकडून डायपर लावून घेतले की विजयी विराच्या थाटात माझ्याजवळ येऊन उभा राहतो आणि म्हणतो 'शी करतोय'. आता तो ३.५ वर्षाचा आहे. तुमच्या घरी डुबुक झाल्याबद्दल अभिनंदन. आमच्या घरी कधी होणार याच्या प्रतिक्षेत आहे. लेखाशी १०० टक्के सहमत.

स्वीट टॉकरीणबाई 31/08/2019 - 09:34
@ज्ञानोबांचे पैजार - दोन्ही लेख सही आहेत. पण डुबुक इडली मुद्दामच वाचला नाही. डोक्यात इडली आणि डुबुक चं कनेक्शन झालं की आमचं इडली खाणंच बंद व्हायचं! @रायनची आई - बरोबर आहे. मला डिस्क्रिमिनेशन करायचं नाही, पण बहुतांशी घरांमध्ये ही बाब बायका हाताळतात. @अनिंद्य - तो लागत नव्हती म्हणून जात नव्हता असं नाहिये. लागून सुद्धा डायपरशिवाय करायचीच नाही ह्या हट्टामुळे तो धरून ठेवत होता. आता अर्थातच सगळं सुरळित झालं आहे. तुमच्या काळजीबद्दल धन्यवाद. @डॉक्टरसाहेब - तीच तर मजा आहे. आता साध्यासाध्या गोष्टींनी लढाईचं रूप घेतलेलं आहे! @गौरीबाई - मी जरी आजी झाली असले तरी माझ्याकडे 'आजीबाईचा बटवा' नाहिये. खरं तर असायला हवा होता! @श्वेता - एकत्र कुटुंबपद्धतीचे फायदे आणि तोटे दोन्ही आहेतच. म्हणूनच तर आम्हाला व्यूह रचावा लागला ना!

जॉनविक्क 31/08/2019 - 10:01
@ज्ञानोबांचे पैजार - दोन्ही लेख सही आहेत. पण डुबुक इडली मुद्दामच वाचला नाही. डोक्यात इडली आणि डुबुक चं कनेक्शन झालं की आमचं इडली खाणंच बंद व्हायचं!
आपने तो मेरे मुकी बात छिन्नली. मीही लेख यासाठीच वाचला नाही :)

नाखु 31/08/2019 - 10:12
मुले कायम मोठ्यांचे अनुकरण करतात. त्यामुळेच लेकाला शिकवावे लागले नाही,लेकी जात्याच हुशार असल्याने प्रश्न उदभवला नाही संसारी घरगृहस्थी नाखु

जॉनविक्क 28/08/2019 - 18:03
लेकीच्या कर्तबगारिबाबत शँकाच नाही, पण नेमके काय उपाय करून डुबुक करायला भाग पडले काईच समजले नाही. बरे तुम्ही काय उपाय केले तर कमोडला छान सीट बनवली इतकेच पण ते पुरेसे न्हवते असं आपणच सांगितले आहे. म्हणजे तेही अपूर्णच... पुन्हा नानाजीनी आल्यावर त्यांनी काही क्लुप्ती लढवली काय विचार केला तर तो ही धागा अपुराच राहिला... ते भलंतीच खिंड लढवत राहिले... मग नक्की केलं काय ? आणि मोठा सस्पेन्स म्हणजे लेकीच्या धाग्यात जावयाला चक्क अनुल्लेखाने... संसारात सगळं कर्तृत्व स्त्रियाच दाखवतात(असा माझा समज) पण कर्तृत्व काय ज्याने पेच संपला ते लिहायचे राहिलेय की ? पुढील भाग येणार आहे ?

पद्मावति 28/08/2019 - 18:16
=))
मी तिच्याकडे असणं, तिला सुट्टी असणं, सासरे घरी नसणं आणि त्याच वेळी नातवाला प्रेशर येणं, असे बरेच व्हेरिएबल्स होते.
:) मस्तं लिहिलंय.

कंजूस 28/08/2019 - 19:44
शेवटी ते कसं घडवलं ते कळलं नाही. वाचक अत्रुप्तच. या शिकवण्याच्या बाबतीत कच्छी आयाच हुशार असतात. पोरगं एकदाच रडतं पण नंतर सर्वांना हसवतं . उभं राहू लागल्यावरच शिकवतात.

स्वीट टॉकरीणबाई 28/08/2019 - 21:54
नवीन काहीही केले नाही! जे पूर्वीपासून मुलांना वाढवताना करतो तेच. पेशन्स दाखवणे. पूर्वी जी गोष्ट बिनबोभाट व्हायची ती इतकी नाट्यमय झाली हेच आश्चर्य आणि विनोद. पुढचा भाग नाहिये.

ज्ञानोबाचे पैजार 29/08/2019 - 15:14
मला वाटल हा लेख म्हणजे "ब्रिटीश" काकांच्या या लेखाचे विडंबन आहे पैजारबुवा,

अनिंद्य 29/08/2019 - 14:56
डायपर त्यागिला ग सखे, डायपर त्यागिला sss एकदम हसायला आले :-)))) ऑन अ सिरीयस नोट, लहानग्याने ४-४ दिवस 'तिकडे' न जाणे योग्य नाही. त्याची योग्य दखल/तपासणी करून घ्यावी.

डॉ सुहास म्हात्रे 29/08/2019 - 16:12
भारी लिहिलंय ! एक सांसारिक प्रसंग असला तरी, वाचताना तो एखाद्या "समरांगणावर चालला आहे' असे वाटत होते आणि 'पुढे काय होणार' ही उत्कंठा तर कायमच होती ! =)) =)) =)) शेवटची कविता पण मस्तंच.

तुषार काळभोर 29/08/2019 - 18:38
त्याची आणि तुमची सुटका झाली आणि जीव भांड्यात पडला! :D आमचे चिरंजीव पाच वर्षाचे झालेत. आता कुठं बसून करायला शिकलेत. इतकी वर्षे उभं राहून कार्यक्रम व्हायचा!!

श्वेता२४ 30/08/2019 - 11:59
अगदी हाच अनुभव रोज घेते. माझा मुलगा देखील डायपर शिवाय करत नाही. मी डायपरला नाही म्हणते म्हणून हळूच आजीच्या कानात जाऊन शी करायचीय म्हणून सांगतो. आणि आजीकडून डायपर लावून घेतले की विजयी विराच्या थाटात माझ्याजवळ येऊन उभा राहतो आणि म्हणतो 'शी करतोय'. आता तो ३.५ वर्षाचा आहे. तुमच्या घरी डुबुक झाल्याबद्दल अभिनंदन. आमच्या घरी कधी होणार याच्या प्रतिक्षेत आहे. लेखाशी १०० टक्के सहमत.

स्वीट टॉकरीणबाई 31/08/2019 - 09:34
@ज्ञानोबांचे पैजार - दोन्ही लेख सही आहेत. पण डुबुक इडली मुद्दामच वाचला नाही. डोक्यात इडली आणि डुबुक चं कनेक्शन झालं की आमचं इडली खाणंच बंद व्हायचं! @रायनची आई - बरोबर आहे. मला डिस्क्रिमिनेशन करायचं नाही, पण बहुतांशी घरांमध्ये ही बाब बायका हाताळतात. @अनिंद्य - तो लागत नव्हती म्हणून जात नव्हता असं नाहिये. लागून सुद्धा डायपरशिवाय करायचीच नाही ह्या हट्टामुळे तो धरून ठेवत होता. आता अर्थातच सगळं सुरळित झालं आहे. तुमच्या काळजीबद्दल धन्यवाद. @डॉक्टरसाहेब - तीच तर मजा आहे. आता साध्यासाध्या गोष्टींनी लढाईचं रूप घेतलेलं आहे! @गौरीबाई - मी जरी आजी झाली असले तरी माझ्याकडे 'आजीबाईचा बटवा' नाहिये. खरं तर असायला हवा होता! @श्वेता - एकत्र कुटुंबपद्धतीचे फायदे आणि तोटे दोन्ही आहेतच. म्हणूनच तर आम्हाला व्यूह रचावा लागला ना!

जॉनविक्क 31/08/2019 - 10:01
@ज्ञानोबांचे पैजार - दोन्ही लेख सही आहेत. पण डुबुक इडली मुद्दामच वाचला नाही. डोक्यात इडली आणि डुबुक चं कनेक्शन झालं की आमचं इडली खाणंच बंद व्हायचं!
आपने तो मेरे मुकी बात छिन्नली. मीही लेख यासाठीच वाचला नाही :)

नाखु 31/08/2019 - 10:12
मुले कायम मोठ्यांचे अनुकरण करतात. त्यामुळेच लेकाला शिकवावे लागले नाही,लेकी जात्याच हुशार असल्याने प्रश्न उदभवला नाही संसारी घरगृहस्थी नाखु
“नानी ये देखोsss!”, “नाना ये देखोsss!”. आमच्या ४ वर्षाच्या नातवाच्या डोळ्यातील चमकदार भाव, अत्यंत आनंदानी उड्या मारत हातातला डायपर आमच्यापुढे नाचवत नाचवत तो उत्साहानी, आनंदानी दाखवत होता आणि आईला कसं शेवटी माझं ऐकावंच लागलं आणि मला ‘ते’ तिला द्यावंच लागलं, अशा विजयी नजरेनी तो अगदी ‘सुखावला’ होता. लगेच त्यानी ‘ते’ घातलं आणि तो ‘ब्रम्हानंद’ घेण्यात रमला. आणि इकडे त्याची आई म्हणजे माझी मुलगी “आई बघं ना गं, त्याला शेवटी डायपर द्यावंच लागलं, आज चौथा दिवस. डायपरशिवाय त्याला 'ते' होत नाहिये आणि त्यामुळे आता तो काही खातपीतपण नाहिये!
कथा
kathaa
लेख
अनुभव
Subscribe to kathaa
© 2026 मिसळपाव