प्रतिभा

उन्हाळ्यात प्रत्येकाच्या तोंडावर रोज एकदातरी ही वाक्य येतातच. "केवढ गरम होतय आज" रोज मध्ये हा आज असतो. "काय उन पडलय कडकडीत", "बाहेर नकोस वाटतय उन्हामुळे", "कधी संपेल हा उन्हाळा ?" उन्हाळ्याकडे आपण ह्याच दृष्टीने बघतो. तो नकोसा वाटतो. गर्मि ने जीव हैराण होतो. खरच आहे ते. पण ह्यातले आपण फक्त अवगुणच पाहतो. पण ह्यात पण बरेच गुण आहेत. उन्हाळ्यातच मुलांना आणि आपल्याला मार्च एप्रिल पासून सुट्टीचे वेध लागतात. गावाला जायचे, फिरायला जायचे बेत आखायला सुरूवात होते. मे महीना म्हणजे काय मजेला उधाणच. मामाच्या गावाला ह्याच दिवसांत जायला मिळते. शाळेला सुट्टी मिळुन झोपेवरचे, खाण्यावरचे बंधन नाहीसे होते.

रोज रोज त्याच दिशा रोज रोज त्याच वाटा दिशांनी पण वाटा थोड्या बदलायला हव्यात. रोज रोज तेच गाव रोज रोज तिच पायवाट वाटेनेही गाव जरा विसरायला हवे. रोज रोज त्याच व्यथा रोज रोज त्याच कथा कथांनीही कधी कधी व्यथांना सावरायला हव. रोज रोज तिच छाया रोज रोज तोच दाह दाहानेही कधीतरी छायेत बसायला हव. रोज रोज तेच हसण रोज रोज तेच रडण रडता रडता खुदकन जरा हसायला हव. रोज रोज तिच सकाळ रोज रोज तिच संध्याकाळ संध्याकाळ्नेही थोड सकाळसारख ताज व्हाव. रोज रोज तिच घडण रोज रोज तेच जीवन जीवनातही कधी कधी बदल घडवायला हवा.

Taxonomy upgrade extras

प्रतिभा

थोडे दिवस लहान व्हावे बाल लिलांचे दार उघडावे. बाल कल्पनांत जगावे चॉकलेट च्या बंगल्यात रहावे. परीच्या देशात आभाळी उडावे गोळा, आईस्क्रिमने तोंड माखवावे. माती, चिखलात लोळावे पाण्यात जाऊन डुंबावे. भातुकली, खेळ खेळावे आयते खाउन गाढ झोपावे. जिभ काढुन दुसर्‍यास चिडवावे मार खायचा चुकवावे शुभंकरोती रोज म्हणावे जोरजोरात ओरडावे खुप हसावे खुप रुसावे हट्टालाही पेटून उठावे थोडे दिवस निरागस, निष्पाप व्हावे जबाबदार्‍यांना थोडे टाळावे.

Taxonomy upgrade extras

प्रतिभा

मनाच्या कुपीतले या सदरातला हा सलग बारावा लेख. हे सर्व लेख तुम्ही इथेही वाचु शकता जर्नल
हाय लोकानो काय चालु हाय ,अहो मला ओळखले नाहीत का! हा कसे ओळखणार म्हणा, तुम्हा सगळ्यांची शिक्षण होवुन लय दीवस झाले, आणि त्या काळात आमच्या भावंडानी तुम्हाला लय पीडलेला मग तुम्ही मला कसे ओळखाल. बाकी म्या जर्नल आणि माझा मालक म्हणजे ह्यो विन्या टारगट मी आपला त्याचा पामर .ए कोण ते म्हणले रे टॅब बंद करतो त्या विन्या मुर्खाचा नवा निबंध कशाला वाचत बसु,गप्प बस आज म्या बडबडणार आहे.

जोराने एवढ्या ओरडू नकोस थोडावेळ थांब उशिरा झोपले रात्री , अंगाला चढलाय आम टक टक तुझी सदा चालू असते जग सारे तुझ्याभोवती घुटमळत असते. २४ तास तुझे न चुकता जागतोस अर्ध्या पेक्षा जास्त त्यात आम्हालाच राबवतोस. ऑफीस चालू बंद करण्याची तुझ्यात असते ताकद आम्हाला मात्र सुट्टीची मोजावी लागते किंमत. नको तेव्हाच कधीतरी बंद पडतोस आणि कामाचा सगळ्या बट्याबोळ करतोस. जन्मा पासुन मरणा पर्यंत तुझा असतो सहवास एखाद दिवस नसशील तर दिवस होतो भकास.

Taxonomy upgrade extras

प्रतिभा

अजुन किती वेळ जाईल? तुझी आठवण कुठपर्यंत राहिल? तु गेलायेस पण आठवण छळतेय तुझ्या सांवल्यात मी अजुन चालतेय कुठलाच विचार येत नाहि तुझ्या दु:खाविना अवचित वाजलेला फोन काळजाचे ठोके चुकवतो गर्दीतला प्रत्येक चेहरा तुझाच भासतो प्रत्येक रात्री वाट पहात रहाते झोपेची झोपही येत नाहि तुझ्या दु:खाविना जाग आल्यावर हात तुझ्या स्पर्शासाठी आसुसतो तु नसल्याची आठवण झाल्यावर एकदम बावरतो कधितरी थांबेलच हे सर्व दु:खांचे हेहि संपेल पर्व आयुष्याच्या पटलावर पुढे सरकतांना आठवणीची सारी भुते जळतांना हसणे तेव्हढेसे कठिण रहाणार नाहि अवेळी अश्रुही तरळणार नाहि तुझी आठवण तेव्हांहि येईल पण तुझ्या दु:खाविना

Taxonomy upgrade extras

प्रकटन

प्रतिभा

विरंगुळा

मझ्या घराचा तुम्हा काय सांगू थाट ? रुबाबदार रस्त्यातून एक डौलदार पायवाट! स्वागता असे उभी जाई जुई ची कमान वृंदावनातील तुळशीला असे मोठा मान भवतालीचा बगीचा पशू पक्षांना आसरा कुंपण सभोवती करी काटेरी पहारा दारासमोरील प्राजक्ताचे निर्मळ असे मन विहीरीतील गोड पाणी भागवीते तहान. टांगता कोहाळ दूर ठेवी अरिष्ठ काळी सान बाहुली काढी घराची दृष्ट. ओटीवरला झोपाळा झुलतो झोकात उंबरठ्यावर लक्ष्मी, पावलांच्या रुपात. घरात नाद घुमतो दुडदुडणार्‍या पैजणांचा माझ्या बाळाच्या बोबड्या ओठांचाही चाळा. थोरा-लहानांची माया जसे माठातले पाणी एकत्र कुटुंबाचे, घर कौतूके गातो गाणी.

Taxonomy upgrade extras

प्रतिभा

हे अजुन एक असेच.

"ह्यांच्या धाकाने आमच्यातला कवी मेला!" असं म्हणणारे प्राडॉ जेव्हा तब्बल तीन-तीन कवितांचा नजराणा घेऊन आलेले बघितले तेव्हा माझ्या आनंदाला पारावार राहिला नाही आणि आम्ही लगोलग मुद्याला हात घातला ;) कवितेच्या बागेत कळ्या सजतात कविता कळ्यांना स्वतःच्या केसात खोपा करुन माळतेही. तसा विडंबक आसुसलेला असतो कळ्यांच्या निवासी खोप्याला, होतं काय, ओळींतून सुकलेली फुलं पडतात आणि विडंबक निराश होतो! दोन गावंढळासारखी दळता येत नाही पिठासारखी भसाभस कविता मुकाट्यानं शांत बसावं एका जागी, तर तेही नाही जालावर येतो हायसे वाटण्याचे क्षण मिळावेत म्हणून, तर इथेही कवीच्य

Taxonomy upgrade extras

प्रतिभा

विरंगुळा

मन आज उदास उदास झाल आहे भावनांही काहीशा रेंगाळत आहेत. हृदयाला ठोकेही नकोसे झाले आहेत शब्दही ओठामगे हळूच दडले आहेत डोळ्यांच्या कडांना मात्र ओलावा हवा आहे चालही काहीशी संथ झाली आहे एकांतवासाकडे वळण घेत आहे प्रकाशही नकोसा वाटत आहे भर दिवसा रातकीडा किरकिरत आहे. कुणास ठाऊक आज असे का झाले आहे ? सुखाचा सगळीकडे पसाराच पसारा आहे पण मन पसार्‍यात दु:खाचा शोध घेत आहे.

Taxonomy upgrade extras

प्रतिभा

Subscribe to प्रतिभा

प्रतिभा

उन्हाळा

बदल

लहानपण

मनाच्या कुपितले-जर्नल

घड्याळ

तुझ्या दु:खाविना

माझे घर

हात

(शीघ्र कवीच्या तीन वेता!)

उदास मन