प्रतिभा

शब्दात अर्ध-होकार ओठात लाजूनी आला स्वप्नाच्या हिंदोळ्यावर जीव घाबरा झाला मज सांग आई, तू सांग हा खेळ असे कि नाते ज्या वाटेवर मी फुलले ती वाट पोरकी होते गांव आता बदलेलं मिळतील नवी मज नाती काळीज मात्र व्याकुळ तुटतुटेल तुमच्यासाठी अडखळेल पाऊल हळवे मी सोडून जाता, जाता राहील उभा नि:शब्द मग वाटेवरती दादा मज स्मरेल जेव्हा घर हे श्रमसरत्या शांत दुपारी मी बघेन देव्हार्‍यात पितळेचा कृष्णमुरारी बांधीली गाठ शेल्याशी हातात हात मी घेते पाण्यास अर्पिले दिप ती नदी कुठे गं नेते ?

'रानवेड्या पाखराशी भेट झाली त्या कळीची' ह्या सुवर्णमयी ह्यांच्या सुंदर गझलेने आमच्या मनात जुन्या 'भेटीगाठींच्या' वेदनादायक आठवणींचे काहूर पुन्हा जागवले ते असे, रंगलेल्या कबुतरांची गाठ पडली त्या वळूशी का हव्याशा वाटणार्‍या पोरटीला टाळले मी फक्त असते तीच सोबत हेच होते मानले मी .................................................... फोन नंबर दे म्हणालो मी तिलाही पाहता.. मग- भेटण्याचे , रातच्याला.. मनसुबे रे बांधले मी रंगलेल्या कबुतरांची गाठ पडली त्या वळूशी अन् कुल्यांना पाय लावुन धावण्याचे..

आज मायाजालावर मराठी मधील अनेक गाणी एम पी थ्री या फॉर्मॅट मधे उपलब्ध आहेत... तरी सगळी गाणी आहेतच असे नाही... मला खालील गाणी हवी आहेत. मी ती गूगल, ई-स्निप्स, व तत्सम संकेतस्थळांवर शोधली पण नाही मिळालीत... कोणाकडे असतील तर कृपया लिंक्स द्याव्यात... मी ती गाणी उतरवून घेईन... टीपः मला मूळ गाणी हवी आहेत... नव्याने गायलेली नकोत... १. परिकथेतील राजकुमारा स्वप्नी माझ्या येशील का? (मिळाले :) ... धन्यवाद दिपक ) २. शारद सुंदर चंदेरी राती स्वप्नांचा झुलतो झुला. (आशाताई) (मिळाले :) ...

सरते पुढे, अडते, फिरते तुज पाहता, पाऊल हे ओसंडते डोळ्यातूनी हिंदकळते ह्रदयात जे मी लाख थांबवी तरी वळते नजर, झुकते नजर अन लाज बोलते मला भिडवू नको, नजरेस गे.... किती करावी याचना वेड्या मना तुझी रे मी वागू नको, असा.. तसा.. , आवर मना, आवर हे.... चाहुल ती येता जरा अडखळते मीच चालता वर भास हे झुलवी मला सावरशील, सावर रे.... अता छतावरी किती मी कोरली स्वप्ने नवी अजाणता झाले तुझी तुज आळवी, सत्यात ये....

कशी कोण जाणे, तुझी याद आली मुक्या पापणीतून ओलावलेली आवर्जून मी एकेका सयीला कुलुपबंद केले मनाच्या तळाला वरी विस्मॄतीचा दगड रोवलेला तरीही...... ......तरीही पुन्हा आज डोकावलेली कशी कोण जाणे...... आवरून अवघे वेदनांचे भारे किती निग्रहाने लिंपलेले सारे तडे, चरे अन दुभंगलेले तारे तरीही...... ......तरीही पुन्हा भेग रुंदावलेली कशी कोण जाणे...... ना जाणे कुठे तू, कुणाच्या कुशीत जुनी कात टाकून, निराळ्या मुशीत अता गाठभेट, आहे स्वप्नातीत तरीही...... ......तरीही पुन्हा प्रीत आसावलेली कशी कोण जाणे......

जागली रात्र हिरवी सांज कोवळी लाजली झोपला गं दिनमणी चंद्रकला हि फाकली गुज काजवे करती क्षितिजाही सैलावली धुंदी तव लोचनी गात्रे सारी मस्तावली चाहुल तुझी सजणी रातराणी धुंदावली प्राजक्त गातो अंगाई बघ पश्चिमा उजळली सखे रात ही जागवु चल तनुत आगळी नको आता दिरंगाई नीज नयनी जागली विशाल

चोरून पावा, वरी कांगावा नाही लागली हाती तुच शोध की, तुझी लाडकी शोधू कशा मी सवती सावळ रंगी बावळी राधा भांडत बसली कॄष्णाशी दिड दमडीची, नळी बांबूची सोड तिला, बोल माझ्याशी माझ्या कृष्णा रं, माझ्या कान्हा रं निर्जीव तरी, द्वाड खरी पिडते सार्‍या वृंदावना ओठासंगे, जेव्हा लागे लबाड, वेड लावी मना रोज कटीला घेऊन फिरशी लळा तिचा का इतका तुला गोप गोपिका, झुरती फुका चिंता कशी ना त्यांची तुला माझ्या कृष्णा रं, माझ्या कान्हा रं बैस समोरी, कधी मुरारी तुला पाहू दे शुद्धीत नकोच अडसर, कुठला कणभर रंगू सावळ्या धूंदीत तुझ्या भक्तीने भरली घागर उतू जाऊ दे डोळ्यातून काया वेणू, झाली जणू सूर प्रीतीचे ओथंबून माझ्या कृष