मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

सागराचे मनोगत

जागु · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
घेउनिया माझ्या शिंपल्यातील मोती खुलविता सौंदर्य तुम्ही शरीरावरती मग मला काहो कुरूप करीता ? माझ्या भोवती कचरा पसरवूनी ! नेतो मी तुम्हा पैलतिरांवरी झेलून तुमचा भार खांद्यावरी मला का तुम्ही अडकवीता ? घालुन बांध माझ्या भोवताली ! माझ्यातील जीव मारूनी तुमचे तुम्ही पोट भागवती माझ्या साठी काय हो देता ? घाण आणि प्रदुषणा वाचूनी ! माझ्यातून तुम्ही तेल शोषूनी उद्योग तुम्ही भले उभारती अतिरेकी मज स्पर्शुन जाती तुम्ही कुठे करीता माझी रखवाली ? वाळू चे माझ्या ढिग उपसती लुटता माझे अवयव तुम्ही सोशितो तुमचे सगळे छळ नारळी पुनवेच्या एका श्रीफळावरती.

वाचने 6273 वाचनखूण प्रतिक्रिया 4

क्रान्ति Mon, 03/23/2009 - 19:04
कविता तर मस्तच आहे, वेगळा विषय आणि आशय. शेवटच्या दोन ओळी तर अगदीच डोळ्यांत अन्जन घालणार्‍या! क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

सागर Mon, 03/23/2009 - 19:22
अगदी खरोखर माझे मनोगत ... :) घेउनिया माझ्या शिंपल्यातील मोती खुलविता सौंदर्य तुम्ही शरीरावरती मग मला काहो कुरूप करीता ? माझ्या भोवती कचरा पसरवूनी ! ही वस्तुस्थिती आहेच...पण वाळू चे माझ्या ढिग उपसती लुटता माझे अवयव तुम्ही सोशितो तुमचे सगळे छळ नारळी पुनवेच्या एका श्रीफळावरती. हा कळसच... अप्रतिम... वा वा असेच लिहित रहा... (सागरमय) - सागर :)

सूहास Mon, 03/23/2009 - 19:25
नारळी पुनवेच्या एका श्रीफळावरती. सागरावर एकच सण आणी एकच कविता. बहोत ना-ई॑साफी हे ये !! अजुन येऊ द्यात!! सुहास.. (द गुड)