होत खळाळता प्रवाह
नदीच्या अंगा खांद्यावर
इवलेसे मुलं होऊन खेळावं
होत चमचमता प्रकाश
रात्रीच्या नभ अंगणात
शुभ्र टिपूर चांदणं व्हावं
घेत मखमल अंगावर
घुटमळत मनाच्या पायरी
लाडकी मांजर व्हावं
मांडावं, पुसावे कागदावर
पुढच्या वळण वाटेचे
जुळवत हिशोब राहावं
पूर्वसंचित फुलपाखरे
बसता कमल मनी
गहिवर ऊतू जावा...
-भक्ती
१२/०१/२०२३
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2951
प्रतिक्रिया
11
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
सुरेख कविता
हे आवडलं.
धन्यवाद सागर.
In reply to सुरेख कविता by प्रचेतस
धन्यवाद सागर.
छान.
लिहिते राहा. फ़क्त मला ते शिर्षक आणि कवितेतला अर्थ
यांचा धागा काही जुळला नै असे वाटले.
उदा. ’असे व्हावे’ असे शिर्षक दिले असते तर चालले असते.
अर्थात, कवीच्या मनात तिसरं काहीच असतं म्हणा इतकेच.
कवितेच्या आशयाला दहा पैकी सात गुण दिले आहेत
तर शिर्षकाला दहा पैकी अडीच गुण दिले आहेत. :)
- दिलीप बिरुटे
वाह सर!
In reply to छान. by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
वाह सर!
आठ गुण पाहिजे होते,माझा लकी आकडा :)
धन्यवाद.
जे घडतंय ते पूर्वसंचिताने होतं असं मानल्यास ,कवितेत मांडलय ते सर्व चांगल्या पूर्वसंचितामुळे घडावं असं कवियित्रीला वाटतंय :)
भावना समजली,आवडली...
मन,बहु चंचल चपळ।
जाता-येता नलगे वेळ।।'
कवीता आवडली.
कर्नलजी धन्यवाद.
In reply to भावना समजली,आवडली... by कर्नलतपस्वी
कर्नलजी धन्यवाद.
आवडले.
आवडले.
आवडले.
प्रतिसाद अर्धवट प्रकाशित झाले.
संचित पूर्व च असत. मग द्विरक्ती.
+१ धन्यवाद
In reply to प्रतिसाद अर्धवट प्रकाशित झाले. by जेपी
+१
धन्यवाद