*********************************************************************************** ती आजकाल माझ्याशी बोलतच नाही. कधी कधी माझ्याबद्दल मात्र बोलते... काल विचारलंच तिला... माझी कविता वाचलीस? ................... .......................... तर..... तिच्या कपाळावर या एवढ्या आठ्या..... कपाळावर आलेली बट तिने मागे सारली... जवळ जवळ ओरडलीच..... "आजकाल कसली कसली न्युड पोर्ट्रेट्स काढतोस रे?" मानवाच्या फसकलेल्या नितीमत्तेची... टरकलेल्या चारित्र्याची....

रातराणी सूर्य अस्ताला गेल्यावर, अंधाराच्या साम्राज्यात, प्राणिमात्र विसावतात आपापल्या खुराड्यात ! राऊळे होतात रीती, अस्तित्व नाकारुन परमेशाचे. तुझ्या लालदिव्याच्या माडीचा आसमंत मात्र उजळतो लख्ख, अन रस्ते ओसंडून वाहू लागतात

जन्मा येण्या कारण तू, प्रितीचं अभिसारण तू सारे जीवन फ़ुलवणारी, सुखाची पाखरण तू वसंताचं आगमन तू, कंच हिरवा श्रावण तू सावळ्या नभी फ़ुललेलं, शरदाचं चांदण तू सळसळणारं यौवन तू, निळंजांभळं गगन तू क्षितिजावरती पसरणारं, लोभस सूर्यकिरण तू लावण्याची उधळण तू, नात्यांमधली गुंफ़ण तू अनेक धागे बांधणारं, एक अतूट बंधन तू दु:खाला लिंपण तू, मायेचं शिंपण तू गंधभरल्या फ़ुलाफ़ुलांचं, सुंदर मोहक अंगण तू.. शुभशकुनांचं तोरण तू, मांगल्याचं औक्षण तू झिजतानाही दरवळाणारं, देव्हार्‍यातलं चंदन तू भाळावरचं गोंदण तू, नवरत्नांचं कोंदण तू विसवण्या या जगताला गे, मिळालेलं आंदण तू - प्राजु सर्वांना महिलादिनाची हार्दिक शुभेच्छ