मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

आभाळ

नेहमी आनंदी · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
घरकूल छोटस, ना महालाचा हव्यास, दोन पिलांच हास्य, आणि तू मात्र खास, प्रेम भरपूर आणि रागाचा नुसता भास, ना आकांक्षा चंद्र सूर्याची, तुझ्या सावलीचा ध्यास, उंच आकाशी फिरून पुन्हा धरतीवरच घ्यावा श्वास,, हे एवढ आभाळ तुझ्या माझ्या स्वप्नांना पुरेस आहे . प्रसन्ना जीके.२३/४/२००८

वाचने 2717 वाचनखूण प्रतिक्रिया 3

sneharani 29/10/2009 - 11:31
प्रेम भरपूर आणि रागाचा नुसता भास, ना आकांक्षा चंद्र सूर्याची, तुझ्या सावलीचा ध्यास, सुंदर आवडली...

llपुण्याचे पेशवेll 29/10/2009 - 12:35
वाह छान कविता! आमची दाद पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली सहीत वाक्यं लिहिणं बंद केले आहे. Since 1984