मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

अवशेची कविता बिविता....

फुंटी ·
लेखनविषय:
फेक प्रोफाइल्सच्या मागे दबल्या गेल्यात असंख्य भावना.... सुखाच्या महालात दडली आहे अस्वस्थ वेदना .. मनाच्या गाभाऱ्यात वंदिल्या मी अबोल निष्ठा ... कुणाला कळणार हा अंतरीचा मनोकंप ... अशा बेफाम ,काळ्या रात्रीच प्रसवतात... शोधत फिरावे जन्माची गुपिते..असंबंध फरफट.... मायेचे असंख्य धागे ....आयुष्याच्या वस्त्रात सापडावेत .... काही क्षण काही धाग्यांनी बांधून दूर निघून गेलीत अनेक माणसे.... कोण कुठले अनामिक आहोत आपण.... एका अद्वैताने बांधलेले... (अमवाश्येच्या काळात माझ्या मनात अशेच इचार येतात याची नोंद घ्यावी.)

चलती का नाम गाडी- ५: वाहन चौर्य प्रतिबंधन

खेडूत ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
चलती का नाम गाडी-१: टोयोटा रिकॉल चलती का नाम गाडी-२: गुंतागुंत चलती का नाम गाडी-३: नवी फीचर्स चलती का नाम गाडी-४: प्रदूषण नियंत्रण (युरो नॉर्मस) मागील भागांमध्ये आपण वाहन उद्योगातले विविध घटक आणि त्यांचा परस्पर संबंध याविषयी माहिती घेतली. महाग गाड्या का महाग होत असतात हे आपण पाहिलं. त्यातले आणखी बारकावे समजण्यासाठी थोडी अधिक माहिती घेऊयात.

पोच

मंदार दिलीप जोशी ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
माझ्या आजोबांचा लोकसंग्रह बर्‍यापैकी होता. ते गेले तेव्हा अनेक जण आजीला भेटायला येऊन गेले. काहींनी आजोबांच्या चांगल्या आठवणी सांगितल्या, काहींनी त्यांचे गुणवर्णन केले, तर काहींनी नुसत्या मौनानेच आम्ही तुमच्या दु:खात सामील आहोत हे सांगितले. जे प्रत्यक्ष येऊ शकले नाहीत त्यांनी पत्र पाठवून सांत्वन करण्याचा प्रयत्न केला. आजोबा गेल्याचे दु:ख काही प्रमाणात का होईना अशा लोकांमुळे कमी व्हायला मदत झाली. हे आठवण्याचं कारण म्हणजे नुकताच आलेला एक अनुभव. परवाच माझे एक जवळचे नातेवाईक गेले. त्यांची प्रकृती अत्यवस्थ झाल्यावर आई-बाबा गावी रवाना झाले. दुसर्‍या दिवशी दुपारी मी निघणार होतो. ऑफिसला रजा टाकली.

वारे जरासे गातील काही...

अजय जोशी ·
लेखनविषय:
काव्यरस
वारे जरासे गातील काही येतील काही, जातील काही हृदयी तुझ्या मी येणार होतो इतक्यांत दिसले आतील काही झाकून डोळे हसलीस ओठी कळले तुझ्या मौनातील काही म्हण तू स्वतःला पाषाणहृदयी ढळलेत बघ डोळ्यातील काही घायाळ करती हृदयें हजारों नजरा तुझ्याही कातील काही संसार सागर जातील तरण्या बुडतील काही, न्हातील काही दुःखे जगाची का रंगवू मी? जगतो सुखाने त्यातील काही सोडू नये सुख, कुठल्या क्षणाचे मिळते जरी अंशातील काही किंवा / आणि वेसण कशाला घालू सुखाला? मिळते किती? अंशातील काही अंधार जितका, तितकीच आशा... उजळेल कोनाड्यातील काही घ्यावे 'अजय' सारे जे हवे ते सोडू नये पण... हातील काही - अ. अ. जोशी (२०१४)

आम्हा घरी धन (चित्रांकीत)

मूकवाचक ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
मोदक यांच्या 'आम्हा घरी धन' या मालिकेच्या धर्तीवर ध्वनिचित्रफितींचा एक समृद्ध संच मिपावर तयार व्हावा अशा हेतूने हा धागा काढला आहे. मराठी/ हिंदी/ इंग्रजी चित्रपटातले काही प्रसंग आपल्या मनावर कायमचे कोरले जातात. चित्रपटगृहात शक्य नसले तरी डिव्हिडी/ व्हिसीडी/ ऑनलाईन अशा स्वरूपात उपलब्ध असलेले चित्रपट पाहताना रिवाइंड करून ते परत परत पाहिले जातात.

कामधेनु

विवेकपटाईत ·
लेखनविषय:
जुलै महिन्यात हॉस्पिटलच्या बेड वर मनात आलेले विचार.... हक्काची गाय आणली पुढ्यात चारा टाकला तिने भरपूर दूध दिले. सखी, भार्या, माता कर्तव्य चोख बजावली. चाऱ्याच्या बदल्यात कर्तव्य त्यात कसले आले प्रेम माझा शुद्र पुरुषी विचार. त्या दिनी हॉस्पिटल मध्ये दोन्ही हातानी मला बेड वर बसविले. डोकावुनी तिच्या डोळ्यांत पाहिलं तिथे दिसले केवळ निखळ निरागस प्रेम. स्वत:ची लाज वाटली का ओळखू शकलो नाही प्रेम तिचे? थरथरत्या हातानी तिचा हात घट्ट पकडला कापऱ्या आवाजात म्हणालो भीती वाटते मला. खंबीर आवाजात ती म्हणाली काही नाही होणार तुम्हास्नी मी आहे ना.

. . हत्या आणि राजकारण !

आशु जोग ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
आमच्याकडे पहा. हत्येचेही कसे राजकारण केले जाते. नरेंद्र दाभोळकर यांची हत्या झाली. त्यानंतर ६ महिने झाले तरी त्यांच्या हत्येचा तपास लागू शकला नाही. त्यावेळी काही लोकांनी फेसबुकवर तपास न लागण्याचा निषेध केला. फेबुवर आपला प्रोफाईल काळा ठेवला. आता हे लोक कोण होते ? यातले अनेक जण असे होते ज्यांनी दाभोळकर, त्यांची अनिस, त्यांची विचारधारा याला कायम विरोध केला. मग अचानक या लोकांचे दाभोळकर प्रेम कसे उफाळून आले ? ज्या काळात हत्या झाली आणि तपास सुरु होता त्या काळात राज्यात आणि देशात काँग्रेस आणि रा काँ यांचे सरकार होते.

गणेश उत्सव २०१४ भाग १

मदनबाण ·
मंडळी गणपती उत्सव आता काही दिवसांवरच येउन पोहचला आहे. :) मूर्तीकार मूर्त्यांचे काम करण्यात मग्न आहेत, आणि विविध गणपती घरी पोहचण्याच्या आधी बाप्पाची काही विविध रुपे मी टिपली आहेत.

वंचना - १

पहाटवारा ·
लेखनविषय:
आदित्यवर्मन आपल्या घोड्यावरुन पायऊतार झाला. कित्येक योजने तुडवलेल्या आपल्या टाचां झाडत वातायन, आदित्यवर्मनाचा अश्व, ऊभा ठाकत विश्रांती घेउ लागला. संध्यासमयी पसरलेल्या लालिमेने पश्चीमेकडचे आसमंत जणू काहि पेटून ऊठले होते.. आदित्यवर्मनची अवस्थाही काहि वेगळी नव्हती. त्या लालिमेला अडवत, आसमंताला जणू आव्हान करत बेदरकारपणे एक पाषाण ऊभा ठाकला होता.आदित्यवर्मनने त्या पाषाणाकडे एक नजर टाकली अन कसल्याशा आवेगाने धाव घेत तो त्यावर जाउन ऊभा राहिला.. तिथुन खाली पसरलेल्या अथांग, हिरव्यागार अरण्याकडे नजर टाकत त्याची नजर कसलातरी शोध घेत, भिरभिरत राहिली.