रागावली तु रुसलीस तु प्रत्येक क्षणी आठवलीस तु तुझे अबोल ओठ आणि त्यावरची लाली करते जादु या काळजावरी विरह तुझ्या न बोलन्याचे.. नाते अपुले जन्मान्तरीचे. मी तुझाच आहे हे का कळे ना तुला... प्रेम माझे पुर्वजन्मीचे कधी कळनार तुला.. मृगजळा परी तुझा भास .. या क्षणी तुझ्या नावाचा घेतो मी श्वास.. प्रेयसी तु मी प्रियकर तुझा.. हवा नेहमी हाती हात तुझा तु बोलत नाही मनातले प्रेम.. रानी. दुख्ख होते मग या कोमल मनी.. सोड सगळ आता.. दे आवाज मला.. अजुनही वाट पहातोय चक्रव्युव्हात अडकलेला अभीमन्यु तुझा...

घेईना कोणी मनावर सोडणे गझलेस 'त्या' मी म्हणालो आपणच या काव्यास आता बॅलंसुया ! एक विनवतो त्या कवीस की बाबारे, भडकू नको बक्ष या नवकवीस अन ते फुत्कार तू टाकू नको ***** पास होण्यासारखे तुज ना मिळाले मार्कही केटी अन रिव्हॅल झाले भरशी किती तू फॉर्मही लावले ते क्लास किती अन गाईडेही आणिली कोपऱ्यावर मारुतीला वाहिले तू तेलही वागणे बालिश अन ते कोवळे वय वाटे परी सांगती दाढीमिश्या ज्या वाढल्या गालावरी मैत्रिणी वर्गातल्या त्या झाल्या आताशा काकवा पोरे तयांची येऊनि तुज मामा म्हणाया लागली 'पास झाला' ऐकण्या हे आई तुझी आसुसली

पेर्णा सांगायलाच हवी का ? ती पहा पडली विडंबने ती,पैजा लागल्यासारखी खाजही यावी कुठे ,ते न दाखवण्यासारखी!? नवकवी असलास जरी,तू नको काही लिहू... मिपाकरांची खिल्ली करेल मेल्याहून मेल्यासारखी! कवितेवरती कुठलीही पिंक कोणी टाकते रंगते मैफील इथली श्राध्दकावळ्यांसारखी ! हो!जरा साशंक हो तू,कविता विडंबताच मी पब्लिक जल्लोष करते,दाद दिल्यासारखी! काय तू लिहिले जरासे . . मिपाकर वेडावले लागले मागेच तुझ्या समस्त गाजरपारखी ! —आडमापीगीत

कधीकधी आम्हालाही वाटतं राव... विडंबन जत्रेत सामील व्हावं असं. चला. प्रेरणा ती पहा पडली गझल साबू सटकल्यासारखी मनाची अंघोळही लवकर उरकल्यासारखी शॉवराचे थेंब विरले काय आणि मी लिहू शब्द शोधी भावना पंचा हुडकल्यासारखी शृंखला विडंबनांची गाजते बोर्डावरी भर मीही घालतो दाणे बुचकल्यासारखी हो, जरा साशंक होतो नळ फिरवतानाच मी धारही ती अडखळे श्रीमुख विचकल्यासारखी हाय तो पडला नवीन साबू संडासामधे 'टुबुक' त्याची हाक ती अजुनि अडकल्यासारखी -टुबुकजित

ती पहा पडली गझल ती,पिंक पडल्यासारखी दादही मिळते मला का पानठेल्यासारखी!? पावसाचे थेंब..वणवा, काय आणि मी लिहू... वाचकांची जाण मेल्याहून मेल्यासारखी! कोपऱ्यावरती विडंबन काय कोणी टाकते रंगते मैफील तिथली जान आल्यासारखी! हो!जरा साशंक होतो,पोस्ट क्लिकतानाच मी उडवतील का टेर माझी मोरु झाल्यासारखी! काय तो पडला जरासा जीव भांड्यामाजी या प्रतिक्रिया जल्लोष करते,बाद केल्यासारखी -व्रात्यजित

आता लक्षात ठेउन वेगळ्या धाग्यावर कविता पाडणे आले पेरणा सांगायलाच पाहिजे का? ही पहा पाडली गजल, ही पहा पाडली गजल, मी ही वेड्यासारखी दाद त्यांनी द्यावी ज्यांना, मी दाद देतो सारखी, उंच डोंगर, श्रावणसरी, यावरी काही लिहू, शब्द येती ना समोरी, डिक्षनरीही बारकी, कोप-यावरती जिन्याच्या, पिंक कोणी टाकली, रंगते टाईल इथली, पान ठेल्यासारखी, हो!

घ‌न‌ नीळ आर्त दु:खाचा उग‌व‌ला जीर्ण आभाळी डोहात‌ कालिया डोले ज‌ल‌ ग‌र्द‌ दाट‌ शेवाळी क्ष‌ण‌ दीर्घ‌ खोल‌ विव‌रातिल‌ अंधार‌युगाचा साक्षी निस्तेज‌ होत‌ न‌क्ष‌त्रे स्व‌र‌ म‌ंद्र‌ मार‌वा प‌क्षी र‌ंध्रात‌ काळीमा झ‌र‌ता आळ‌वी अनामिक‌ कोणी मृग‌तृष्णा अंत‌र्यामी ज‌र‌तारी चिर‌विर‌हीणी उन्मुक्त‌ विषातिल‌ ग‌हिरे ते शीत‌ल‌ म‌ंद‌ उखाणे मुर‌लीने भुल‌ता कान्हा अश्व‌त्थ‌ गात‌से गाणे

ती पहा पडली गझल ती,जीव गेल्यासारखी दादही यावी इथे,तर..लाच देल्यासारखी!? पावसाचे थेंब..वणवा,तू नको काही लिहू... जाणिवांची जाग मेल्याहून मेल्यासारखी! कोपऱ्यावरती गुलाबी पिंक कोणी टाकते रंगते मैफील इथली पान-ठेल्यासारखी! हो!जरा साशंक होतो,पाय अडखळताच मी जिंदगी जल्लोष करते,बाद केल्यासारखी! काय मी जगलो जरासा!जिंदगी वेडावली लागली मागेच माझ्या,ती झमेल्यासारखी! —सत्यजित