अन्न प्या आणि पाणी खा

माझ्या बाबांच्या मित्राच्या वडलांना पोटाचा आजार होता, त्यांना निसर्गोपचार केंद्रात नेले होते.तेथे प्रथम लंघन आणि अन्न प्या , पाणी चावा हिच उपचार पद्धत चालु होती. त्यांना खूप चांगला फरक पडला. मी तेव्हा लहान होतो, हा प्रयोग मी स्वतः करून बघितला, अन्न ३२ वेळा चावले की खरोखरच ते पाण्यासारखे पातळ होते,परंतू सातत्य राखणे जमले नाही. अपचन झाल्यास हा प्रकार नक्कीच करून बघा, फरक पडतो हा माझा अनुभव आहे. अवांतर: जेवणानंतर अर्ध्या तासाने पाणी चावल्यास उगाच जास्त पाणी प्यायले जात नाही आणि पाणीही गोड लागते. माझी पित्त प्रकृती असल्याने मी अधून मधून हा प्रयोग करत असतो.

आवडलं.

कृतीत आणण्याचा प्रयत्न केला होता पण सातत्य राखणे जमले नाही. ही सवय लावून घ्यायलाच पाहिजे.

१. बत्तीस वेळा चावण्याचा कंटाळा येतो किंवा लक्षातच रहात नाही.
यावर एक उपाय आहे. तोंडात घास घातल्यावर लागलीच आपला हात दुसरा घास बनवायच्या तयारीला लागतो. तो घास बनवून झाला की तोंडातला घास गिळायची इच्छा अनावर होते. यास्तव तोंडातला घास संपूर्णपणे गिळला जाईस्तोवर हाताची हालचाल होऊ नये म्हणून हाताची मूठ वळून ठेवायची. सवय होईपर्यंत सुरवातीलाअस करायला लागेल.

यात पुढे पुढे अस लक्षात येईल की आपण ३२ वेळेपेक्षाही जास्त वेळा घास चावायला लागतो. त्यामुळे ३२ आकडे मोजत बसण्याचा कंटाळवाणा कार्यक्रम करायला लागत नाही.

आपल्या बरोबर जेवायला बसणाऱ्याला आपल्या नकळत एखादा घास आपण किती वेळा चावतोय यावर मधूनच लक्ष ठेवायला सांगायचे. आलेले उत्तर आश्चर्यकारक असेल.

२. भातासारखे पदार्थ खाताना ३२ वेळा चावले जात नाही.
यासाठी प्रत्येक घासाबरोबर एक भाजलेला किंवा ८-१० तास भिजत घातलेला दाणा खायचा. मी बऱ्याच वेळेस शेव चिवडा असही थोडस तोंडात टाकतो. याशिवाय चावायला लागेल अस सॅलड कोशिंबीर पण उपयोगाला येऊ शकते.

३. या प्रकारात गप्पा मारणे अवघड जाते. गप्पा ऐकायला अडचण येत नाही.

४.सुरवातीचे काही दिवस तरी मोबाईल टिव्ही बंद ठेवायला लागतो. अर्थात पुढेही ही चांगली सवय चालू ठेवायला हरकत नाही.

५. जेवायला लागणारा वेळ दुप्पट होऊ शकतो त्यामुळे ऑफिसमधे हे प्रत्येकाला कस जमवायचे ह्यावर विचार करायला लागेल.

६. पोट भरल्यामुळे आणखी जेवायला नको वाटते. पण नेहमी जेवढे जेवतो त्यापेक्षा कमी जेवले गेल्याने फारच मजेशीर स्थिती मनाची होते. आपण उपाशी आहोत अस मनाला वाटते. तर शरीर म्हणत असते आता बास! अर्थात ही सुरवातीच्या काही दिवसातील गोष्ट आहे. याच काळात माणूस मनाच्या या अवस्थेमुळे ही चांगली सवय सोडून देण्याची शक्यता असते.

७. साधारणत: जेवण झाल्यावर मागचे आवरायचे कंटाळवाणे काम घरची गृहिणी करते. पण घरच्या पुरूषाने ही पध्दत सुरू केल्यास, घरातल्या सगळ्यांचे जेवण होऊन सुध्दा याचे जेवण चालूच असते. त्यामुळे आवरायला व झोपायला उशीर होऊ शकतो. घरातले सर्वच जण हा प्रकार अंगिकारत असतील तर कोणीतरी खोळंबून बसलय अस होत नाही. पण झोपायला उशीर होतोच. गृहलक्ष्मी जर नोकरी करणारी असेल तर हे जाम त्रासदायक असू शकते. यावर उत्तम उपाय म्हणून जेवणाची वेळ २०-२५ मिनिटे अलिकडे घेणे योग्य होते.

हे सर्व आता गोऱ्या साहेबांच्या नावावर झालेले आहे , पण या सर्व गोष्टींचे मूळ मात्र आपल्या भारत देशात फार पूर्वीपासून रुचले आहे .. आपण सर्वानी जर श्री राजीव दीक्षित यांचे लिखाण किंवा ध्वनिफिती किंवा चित्रफिती पाहिल्यावर हे लक्षात येईल . दुर्दैवाने त्यांचा मृत्यू झाला किंवा ती संशयास्पद हत्याही असू शकते . रामदेव बाबा हे नाव त्यावेळेस कुणाच्याही लक्षात नव्हते किंबहुना त्याचे काहीच स्थानदेखील नव्हते . पण या व्यक्तीच्या जाण्याने , त्या बाबाची मात्र भरभराट झाली . इतकी कि त्याची मजल युनिलिव्हर या नामचीन कंपनीलाहि त्याने चांगलेच लोळवले . अर्थात या सर्व गोष्टींना राजकीय पाठिंबा असल्याशिवाय हे शक्य नाही . असो ... हा अवांतर भाग आहे .

मूळ मुद्दा हा आहे , कि श्री राजीव दीक्षित यांनी , यावर रोचक माहिती दिली आहे तीही उदाहरणासहित . त्यांनी पाणी कसे प्यावे यावर पशुपक्ष्यांचे उदाहरण दिले आहे .. कुठलाही पशु पक्षी पाणी जिभेने चाटत चाटत पितो आणि आपण मात्र घटाघटा पितो .
कुठलाही प्राणी अन्न खाल्ल्यावर ते यथेच्छ चघळत बसतो आणि माणूस मात्र जेवण पटकन उरकून ते ढेकर देत बसतो .. हि आपल्या ऋषीमुनिंची शिकवण आहे त्याला कुण्या गोर्याने निव्वळ विज्ञान सापेक्ष पुरावे देऊन ती आपली केली आहे एव्हढाच काय तो फरक ..

श्री राजीव दीक्षित यांचे कार्य मरणोत्तरही लक्षात राहील असे आहे . जर त्यांचा खून झाला असेल तर तर जे कुणी यामागे असतील ते सोडून मरतील आणि जर खरंच ते असेच गेले असतील तर देव त्यांच्या मृतात्म्यास सद्गती देवो ..

सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

मी सध्या ४० वेळा चावून खायला सुरवात केली आहे. १५ दिवस झाले. आत्तापर्यंत तरी सातत्य राखले आहे.
ज्यांना सातत्य राखायला जमत नाही आहे त्यांच्यासाठी हि लिंक
https://youtu.be/9wSRE_ca6YM

तसेच R माधवन चा विडिओ इच्छूकांनी पहावा . फारच छान आहे.
त्याची लिंक https://youtu.be/2ErEFwXOpZ8

बाकी द्रव पदार्थ कसे खायचे वा प्यायचेत (उदा: दूध, ताक, चहा, कॉफी, पेप्सी, व्हिस्की ई)

कारल्याच्या भाजीचा घास ५०-६० वेळा चावून खाल्यास खूप छान चव लागते आणि चकलीचा तुकडा ३२ वेळा चावून खाल्यास चकलीचा मूळ स्वाद हरवून जातो.

हे सर्व खोटं आहे. मोठे लोक उगाचच सल्ले देत फिरतात.

घास ३२ वेळा चावून खा हे आयुर्वेदात सांगितलं आहे ते आपला घास व्यवस्थित बारीक झाला पाहिजे यासाठी आणि जितका वेळ घास तोंडात ठेवाल तितका वेळच त्याची चव लागेल या मूळ तत्वासाठी.
घास ३२ वेळा चावला जातो आहे कि नाही त्याकडे पाहत राहणे हे कर्मकांड आहे.

हे म्हणजे १०८ वेळेस नामस्मरण करणे म्हणून माळ घेणे या सारखे आहे म्हणजे १०६ वेळेस नाव घेतले तर तुमचे नामस्मरण वाया गेले असे नव्हे.

घास नीट चावून खाल्ला पाहिजे हे ताक दूध दही किंवा द्रव पदार्थासाठी अजिबात लागू पडणार नाही. पण बेसनाचा लाडू, भाकरी सारखी कोरडी वस्तू खाल्ली तर घास नक्कीच नीट चावून खाल्ला पाहिजे कारण पोटात गेल्यावर त्या पदार्थाच्या मोठ्या गोळ्याच्या मध्यभागी पाचकरस जात नाहीत आणि या न पचलेल्या अन्नावर जिवाणूंची क्रिया होऊन लोकांना पोटात "गॅस" होतात.
हा प्रकार दात गलितगात्र झालेल्या वरिष्ठ नागरिकांत हटकून दिसून येतो. त्यातून कवळी लावलेल्या लोकांना कवळी टोचते म्हणून घास नीट न चावट गिळण्याची सवय होते आणि त्यांना तर हटकून "गॅस" होतात.
जेवताना भराभर जेवणारे लोक असेच मोठे मोठे घास नीट न चावता गिळतात. तरुण वयात दगड सुद्धा पचतात अशा वेळेस त्रास होत नाही पण जसे चाळीशी पार होते तशी आपली दृष्टी अशक्त होते आणि चष्मा लावायला लागतो, केस राजीनामा द्यायला लागतात, गुढघे आपली उपस्थिती जाणवून देऊ लागतात, त्याच बरोबर आपली पचनशक्ती पण अशक्त होऊ लागते. अशा लोकांना घास नीट चावून खाल्ला पाहिजे हा सल्ला अतिशय मोलाचा आहे.
पण ३२ वेळेस मोजून चावणे हे कर्मकांड आहे.

शास्त्रात रूढी बलीयसी-- म्हणजे शास्त्रापेक्षा कर्मकांड आणि रूढी जास्त बलवान होतात

बरोबर, कर्मकांड नको.

थोडावेळ घास तोंडात ठेवला तरी चालतो.( ठेवावा)

केवळ हा एकमेव उपाय आणि मधेमधे होणारा व्यायाम याच्या साहाय्याने सध्या मी 6 महिन्यात 9 किलो वजन कमी केले आहे.
अजून 4/5 किलो कमी झाले की लेख पाडेन.

आम्ही जीच"कारि...

Fitness Formula by Dr Shrikant Jichkar
आरोग्याविषयी जागरूक असलेल्या प्रत्येकाने ऐकायलाच हवं, असं क्रांतिकारी मार्गदर्शन डॉ. श्रीकांत जिचकार यांनी स्व...
www.youtube.com

बाकी चालू द्या!

चामुंडराय,

१४ किलो कमी झाले आतापर्यंत..

काहीही कष्ट नाहीत, की कोणताही जिभेवर/ भुकेवर ताबा नाही.

आत्ता ८०/८१+-.

८० च्या खाली आलो की एक लेख लिहेन.

काही शंका आहेत.
१. जर घास ३२ वा तत्सम वेळा चावायचा आहे तर नेहेमीपेक्षा मोठा घास घ्यायची इच्छा होत नाही का? म्हणजे एरवी चपातीचा जितका तुकडा चार पाच वेळा चर्वण करुन गिळला जातो तो ३२ वेळा चर्वण करता येऊ शकतो काय?

दुसरी शंका थोडी अतार्किक आहे.
घास जर नेहेमीपेक्षा कमी वेळा चावुन गिळला तर पचनसंस्थेवर ताण येतो हे वाचले आहे. पण ताण येणे म्हणजे जास्तीचे काम व त्यात कॅलरी खर्च होत असतीलच की.? म्हणजे तुम्ही निवांत बसला आहात आणि जठराचा व्यायाम चालु आहे असे काहीसे.