Skip to main content

विनोद

विनोद — मराठी विनोदी लेखन, किस्से आणि हास्यकथांचा संग्रह. हसवणारे मराठी विनोद व गमती येथे वाचा.

नको तेव्हा, नको तिथे, नेमके नको तेच...

लेखक निमिष सोनार यांनी रविवार, 30/05/2010 22:03 या दिवशी प्रकाशित केले.

आपल्याला रोजच्या जीवनात असे अनेक व्यक्ती भेटतात जे "नको तेव्हा, नको तिथे, नेमका नको तोच" प्रश्न विचारून
किंवा "नको तेव्हा, नको तिथे, नेमके नको तसेच" वागून आपल्याला अडचणीत आणतात. :-)

ते एकतर हे अगदीच सवयीने किंवा अजाणतेपणे करत असावेत नाहीतर अतिशय जाणून बुजून करत असावेत.
तशी ही प्रवॄत्ती जगभर थोड्याफार प्रमाणात असतेच. पण, भारतात जरा जास्तच आहे असे मला तरी वाटते.

असे प्रश्न आणि व्यक्ती समोरच्याला खुप अडचणीत आणतात किंवा समोरच्याला ओशाळवाणे वाटते किंवा मनोमन चीडही येते.

गड्याऐवजी माझ्या श्रीमुखात!

लेखक डॉ.प्रसाद दाढे यांनी रविवार, 30/05/2010 13:31 या दिवशी प्रकाशित केले.

(सदर लेख माझ्या मातोश्रींनी लिहिला असून २४ मे २०१०च्या सकाळ मुक्तपीठात
प्रकाशित झाला आहे. मिपाच्या नियमांत बसत नसल्यास काढून टाकायला हरकत नाही.)

रातराणी ? ? ? अरे बाप रे ! ! !

लेखक निरन्जन वहालेकर यांनी बुधवार, 26/05/2010 12:39 या दिवशी प्रकाशित केले.

रातराणी ? ? ?
अरे बाप रे ! ! !

मोकळ्या केशसंभारांत पाठमोरी उभी ती
मंद चांदण्यांत भासे रातराणी परी ती
वाटे जणू बोलाविते साद देऊन मजला
वाढली धडकन दिलाची पाहुनी एकान्ती तिजला

विचारी मना “ काय आता करावे ” ?
“ मुखचंद्रमा तरी आज पाहून यावे “.
गेलो भेटण्या समीप लोक म्हणतील काय ?
पाहुनी एकांती आम्हा जळतील हाय.

जाऊन समीप हलकेच न्याहाळले,
अन जाहला चंद्र तेजोमय नभीं
s..s..s..s..s..s..s
थरथरली मम काया भीतीने
हाय रे दुर्दैव ! पाठमोरी सासूच् होति उभी

निरंजन वहाळेकर

काव्यरस

चित्रमानपत्र (भाग १)

लेखक निमिष सोनार यांनी सोमवार, 24/05/2010 13:49 या दिवशी प्रकाशित केले.

जसे आपले वर्तमानपत्र रोजच्या "खर्‍या" घडलेल्या घटना आपल्यापर्यंत पोचवते, तसेच ....
प्रस्तुत आहे- चित्रपानपत्र..
म्हणजे काय? असे विचारता?
सांगतो. अहो, कल्पना करा की चित्रपटंमध्ये ज्या घटना घडतात, त्या प्रत्यक्ष घडताहेत असे आपण क्षणभर मानले तर त्याच्या बातम्या कशा तयार होतील याची कल्पना मी केली आणि त्या बातम्या छापणारे म्हणजे- "चित्रमानपत्र" .

(खांदे दुखले!!!!)

लेखक मस्त कलंदर यांनी सोमवार, 17/05/2010 23:26 या दिवशी प्रकाशित केले.

थकलेल्या जीवावर ओझ्यांची लादणी
विसाव्यासाठी आतुरलेले सारे शरीर अन् कांती
आयुष्यभर बहिणींच्या उचलुनी पिशव्या खांदे दुखले...||१||

आठवड्यांच्या बाजारातून विक्रेत्यांची दाटी
आणि म्हणुनी "हे घ्या ताई" लागतात ते पाठी
आता संपेल, झाला शेवट, वेडी आशा खोटी
तोवर पाह्ती आणखी दुकाने, या पुन्हा उचकण्यासाठी
आयुष्यभर बहिणींच्या उचलुनी पिशव्या खांदे दुखले...||२||

काव्यरस

बम बम.......

लेखक मस्त कलंदर यांनी शनिवार, 15/05/2010 02:15 या दिवशी प्रकाशित केले.

स्पॉयलर अ‍ॅलर्टः ज्यांना बम बम भोले नावाचे प्रकरण पाहायचे आहे त्यांनी ही पोस्ट वाचू नये.

एक प्रसंग - पुण्य लादण्याचा

लेखक दत्ता काळे यांनी बुधवार, 12/05/2010 20:20 या दिवशी प्रकाशित केले.

"अहो .. उठा .. लवकर उठा" - बायको मला झोपेतून उठवण्यासाठी गदगदा हालवून जागं करत होती.
तिच्या आवाजाचा सूर आग लागली आहे किंवा भूकंप झाला आहे अश्या सूचनेसारखा वाटत होता.
मी दचकून उठत विचारलं " काय गं ? "
"अहो, बाहेर तर या ..गॅलरीत".
मी डोळे चोळंत, चष्मा घालून गॅलरीत आलो. " ते पहा अंगणात" ती म्हणाली.
अंगणात विशेष असं काहीही दिसलं नाही . फक्त एक कावळा एका बारक्या सरड्याला चोचीत धरून जमीनीवर आपटंत होता. तो सरडा जरा चोचीतून सुटला कि कुंपणाच्या दिशेने धावायचा प्रयत्न करायचा आणि हा त्याला परत धरून उचलून आपटायचा.

जटील जटील जटील किती

लेखक अरुण मनोहर यांनी शनिवार, 08/05/2010 19:54 या दिवशी प्रकाशित केले.

श्री राम गणेश गडकरी ह्यांनी कठीण कठीण कठीण किती लिहून पुरुषजातीवर अन्याय करून ठेवला. पण पुरुषांनी त्याला उत्तर देऊन बायकांवर सूड उगवल्याचे (निदान माझ्या तरी) वाचण्यात नाही.
म्हणून आज मीच धाडस करायचे ठरवले.
ईश्वर मला ह्यातून निर्माण होणारी वादळे सहन करण्याची शक्ती देवो.

जटील जटील जटील किती
महिला ह्रदय राही
जटील जटील जटील किती
महिला ह्रदय राही
पुरुषांच्या प्रति ह्यांचे, पुरुषांच्या प्रति ह्यांचे
डाव कळत नाही
जटील जटील जटील किती

लपवुनीया मूळ विषय
क्रोध दाविती,
रडत रडत फ़सवुनी
विजय मिळविती
जटील जटील जटील किती

काव्यरस

न लिहिलेल्या खरडी

लेखक सन्जोप राव यांनी शुक्रवार, 07/05/2010 10:09 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रास्ताविकः खरडवह्या व त्यांचा वापर याविषयी नव्याने काही लिहिण्याची गरज नाही. पण खाली दिलेल्या खरडी कोणीही कुठेही लिहिलेल्या नाहीत. या खरडींचे लेखक प्रत्यक्षात अस्तित्वात असले तरी हे लिखाण पूर्णतः काल्पनिक आहे. खरड लिहिणार्‍याच्या नावाचे फक्त आद्याक्षर लिहिले आहे. ती खरड कुणी कुणाच्या खरडवहीत लिहिली असेल ते ज्याने त्याने ठरवायचे आहे. 'ता' म्हणजे 'ताकभात' समजा वा 'ताडी' समजा. पसंद अपनी अपनी, खयाल अपना अपना.
सदर लेखन गंभीरपणे घेण्यास सक्त मनाई आहे. तसा प्रयत्न करणारे परिणामास 'खुद जिम्मेदार' राहातील याची कृपया नोंद घ्यावी. प्रास्ताविक संपले.

दंतविहीनांचे दाताळ अनुभव

लेखक अरुंधती यांनी शनिवार, 01/05/2010 20:39 या दिवशी प्रकाशित केले.

(खालील लेख मी बर्‍याच महिन्यांपूर्वी माझ्या ब्लॉगवर प्रकाशित केला होता. आज मिपाकरांसाठी इथे देत आहे. प्रस्तुत लेखात कोणाची खिल्ली, थट्टा उडवण्याचा मानस नसून आयुष्यातील एका अटळ सत्याकडे विनोदी चष्म्यातून बघण्याचा प्रयत्न केला आहे! :D )