माझी प्रेरणा - पण एक सांगा, सतत दुसर्‍या कुणाच्या तरी प्रकाशात राहाण्याचा आरोप मी सहन का करावा? (अशा वेळी साधारणतः 'आम्ही' हे सर्वनाम वापरण्याची प्रथा आहे. परंपरेला तिरकस छेद देऊन एक मूठभर क्रांती घडवण्याचा हा 'माझा' प्रयत्न वाचकांच्या दृष्टीतून सुटू नये.) 'हा चंद्र ना स्वयंभू, रवितेज वाहतो हा, ग्रहणात तारकांचा अभिशाप भोगतो हा' हे अगदी त्या 'चंद्रा' पासून प्रत्येकाला लागू असले तरी असल्या कोणत्याही कुबड्यांचा मी अव्हेर करत आहे त्यामुळे प्रेरणाबिरणा कुछ नही.ही कविता तर नाहीच नाही! ऐक माझ्या मुला, तू जरा तू जरा हिस्टरी ब्राऊजिंगची डिलीट करु दे मला कोवळे रुपडे, नाजुका कोमला या अशा सायटी, बघू नको तू मुला च्याट जीमेलवर, फेस्बुकी गुंग तू काढ यूट्यूबच्या, तू किती नकला मिड्लाईफ क्रायसिस तुज कळावा कसा त्यात आईचे तुझ्या, दुख्ते डोके रातीला गोड वाणी तुझी गं मरंदापरी मरंद म्हणजे काय ते, नको विचारु मला हल्कटा वय तुझे, हे काय बघायचे पाणि आडातले, पोहर्‍यात पण दिसे मला ही अशी लक्षणे, पांग फेडाल बरे फळ हेच तव तपा, हेच सांगा बापाला साद तू घातली, घाबरे मी कसा थांब विंडो ही तरी, बंद करु दे मला