क्विक विडंबन: कळीदार कपूरी पान
क्विक विडंबन: कळीदार कपूरी पान
शनिवार...
शनिवार, चांदणी बार
एसी थंडगार
डीजे धडधडा
झिंगला त्यात बेवडा
झिंगला त्यात बेवडा
नाचतो वेडा
भान हरपून भान हर...पून
शनिवार...
विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.
क्विक विडंबन: कळीदार कपूरी पान
शनिवार...
शनिवार, चांदणी बार
एसी थंडगार
डीजे धडधडा
झिंगला त्यात बेवडा
झिंगला त्यात बेवडा
नाचतो वेडा
भान हरपून भान हर...पून
शनिवार...
देहाला चोळून घेता
मालिशवाला वदला
ढेरी वाढली मालक!
लाईफस्टाईल बदला
देहाला चोळून घेता
नेते सुखाने म्हणले
सत्तेच्या कृपेने मी
बख्खळ पैसे आणले
देहाला चोळून घेता
रोमिओही तणतणले
बायका वाघिणी झाल्या
आम्हा चप्पलने हाणले
देहाला चोळून घेता
ते विकलतेने कण्हले
लवकर ये मृत्यू
मन रोगाला शीणले...
कोणालाही न पटणार्या, पण लिहीलेल्या लेखांची ही स्टोरी. न पटता (किंवा पटण्याची शक्यता नसताना) ते कशाला लिहीले? ...असले प्रश्न विचारायचे नाही. ते पटणारच नाही म्हटल्यावर ‘मी येड्यासारखा प्रतिसादतोय कशाला’? नाही, नाही ते पण विचारायचं नाही.... फक्त लिहायचं.
लेखनाचा उद्देश ठाऊक नाही पण लिहायचं,... वेड्यासारखं लिहायचं.
आजूबाजूच्या मिपाकरांना जुमानतंय कोण?
शब्दाशब्दातून 'मी'पण त्यात लॉजिक कुठले बोंबलायला ?
आपलंच मिपा म्हटल्यावर झक मारत वाचणारच आणि लोकं चुका काढतायत म्हटल्यावर आपलंच खरं न करून सांगतोय कुणाला?
अरे एक सांगायच राहिलं, अतार्किक लिहायच....फार मजा येते.
मिपाच्या काही सदस्यांशी नुकत्याच गप्पा झाल्या. मिपावर येणारे जिलब्यापाडू धागे, धोधो येणारी खल्लास विडंबनं, नवलेखकांचा नवखा उत्साह, स्वतःची मतंच खरी मानणारे, ती दामटणारे काही सदस्य असं सगळंच त्यात आलं.
मग पुढे लेखन कसं हवं, कसं नको, प्रतिक्रिया कशा द्याव्या, कशा नसाव्या हेदेखील. या निमित्ताने पटणाऱ्या, न पटणाऱ्या बऱ्याच गोष्टींची उजळणी झाली.
या सगळ्या उचापतीचा सारांश म्हणून हे जिलबीचं ताट.. हे ताट भरायला हातभार लावणाऱ्या (आणि लावणार असलेल्याही) इतर बल्लवांचेही आभार. :-D
...
मिसळपावच्या दुनियेमध्ये आहेत काही सदस्य
त्यांच्यापैकी एकांचे काही कळेना हे रहस्य
(अवांतराला वैतागून) धागा का गोठविता ...???
प्रेरणा--- गरज हाय का..??? :-D
र ला ट जोडले
कसेतरी यमक जुळले
बसल्या बसल्या कविता पडली
हे मलाच कसे नाही कळले???
अर्थहीन शब्दांची तोडफोड, लीलया जमत आहे..
कोणत्याही विषयावर कविता पडते, हीच तर खरी गंम्मत आहे.
ताकाला पण उ-कळ्या फुटतील, पूर्वार्धातले प्रतिसाद पाहून,
पण उत्तरार्धात बसेल, धागा वाचनमात्र होवून...
यदाकदाचित माझ्या काव्यप्रसवक्षमतेला, प्रथम प्रथम तु म्हणशील ईऽऽ ईऽऽ ईऽऽ...
पण मी प्रतिसादांचा पा-ऊस बघून, असा हसेन---''ह्ही ह्ही...!ह्ही ह्ही...!ह्ही ह्ही...!''
सध्या काळ, काम आणि वेग ह्यांच्या गणितातले वाद रंगात आहेत. गणित शास्त्रींना ते सोडवू देत. कोणी "पेग" असे देखील वाचले होते. त्यावरून काही कोडी आठवली. त्यांची उत्तरे कोणाला देता आली तर पहा....
१) काम आणि पेग ह्यांची काळवेळ कोणती?
२) काल, काम आणि पेगसाठी गमावला, तर आज आणि उद्याचे काय?
३) किती काळ पेग घेतले तर काम पूर्ण होते?
काम जरा जास्त आहे ...दर वेळी वाटत...
भर मीटिंग मधे appraisal घेउन स्वप्न नव दाटत..
तरी बडबड चालत राहते डोक चालत नाही...
कस्टमर शिवाय मीटिंग मधे कोणीच बोलत नाही...
तितिक्यत कुठून अजुन एक कस्टमर कॉल वरती येतो...
तितिक्यत कुठून अजुन एक कस्टमर कॉल वरती येतो...
रिजल्ट मधल्या चूका वेशीवरती टांगतो....
आमी पळवाटा हुड़कत सैरावैरा धावतो...
hi how are you ? मनुन विषय वळवून बघतो...
दुपार टलून संध्याकाळचा सुरु होतो खेळ..
कितीही नको मनल तरी मीटिंग ची जालेली असते वेळ..
कधी भास्करबुवा जे पाहू शकत नाहीत ते पाहण्याच्या प्रसंग येईल असं वाटलं नव्हतं पण म्हंटलं होऊन जाऊ दे!
तेव्हा या विभागात आमच्या पदार्पणाचा प्रयत्न, त्यासाठी कारणीभूत झाली ती ही प्रेरणा
आशा आहे की मूळ प्रेरणेच्या अनुषंगानेच आमचा प्रयत्न झालेला आहे.
नाक्या नाक्यावर तुझा हक्क
मला नाकारता येईना
अड्ड्याची जुळवणी
काट्याचा नायटा करतेय...
मुजोरीची बारीक सयही
मला दाखवता येईना
परत आलेल्या पंटरांचीच
सतत सालटी निघतेय...