तू आहेस ?? की हा तुझा भास आहे ??
वार्याच्या झुळकेमागोमाग आपसुक
येणारा मोगऱ्याचा धुंद सुवास ??
छे ! हा तर तुझाचं गंध खास आहे....
वही उघडता तुझा चेहरा दिसू लागतो
मी ही मग तुला आवडल्या असत्या,
अशाचं कविता उलगडू लागतो, तेव्हाही,
तू पानभर ओसंडून नुसती दरवळत असतेस…
काळ्याभोर आकाशात चंद्राकडे पाहताना
ढगांच्या आडून तुचं डोकावताना दिसतेस,
दुर पार क्षितिजाच्या पल्याड, पहाट-पालवी
उगवेपर्यंत माझ्याबरोबरीने जागी राहतेस...
नेहमीप्रमाणेच पहाटफुटणीला साखर झोपेतून जाग आली. परसदारातली कोकीळ दापंत्ये आणी बांग देणारा कडकनाथ अजून साखर झोपेतच होते.
विठ्ठल भक्त, मंदिरात कमळापतीची आराधना करत होते.(उगाच राजकीय संदर्भ शोधू नये.) पाण्याची बाटली,भ्रमणध्वनी आणी थोडा आळसावलेला,थोडा सुखावलेला देह घेऊन बाहेर बाल्कनीत येवून बसलो.
सखे फेर धरू ...गरागर
जात्यावर दळण फिरे... गरागर
पीठाचे मांडे करू...भराभर
चुलीसाठी सरपण शोधू ...भराभर
रानातून सरपण आणू... झरझरा
अशी पावले टाकू...झरझरा
रानात गवत पसरले...दूरवर
मागे फिरू ,घर राहिले...दूरवर
घरी पिल्लांचा लाडिकपणा...मनभर
चिमणीच्या चोचीत दाणा...मणभर
दाणे जवारीचे उडाले...