कविता

-*******हॅप्पी न्यु इयर*******------- ३१ डिसेंबरची बेभान रात्र आहे आसमंतावर गुलाबी थंडीची चादर आहे सारे वातावरण आनंदाने भरले आहे. मधुर संगीत चालु आहे, हास्य विनोद होत आहेत आज प्याला काठोकाठ भरलेला आहे, फेस पण ओसांडुन वहात आहे कर प्राशन अन हो स्वार त्या वारुणीवर विसरुन जा सा~या काळज्या, अन कटकटी जुन्या वर्षाला निरोप दे ..... अन नविन वर्षाचे जल्लोशात स्वागत कर जुन्या मित्रांची आठवण कर सा~यावर शुभेछ्यांचा वर्षाव कर नविन मित्रांचे स्वागत कर मैत्रीचें एक नविन पर्व चालु कर चषकातली सुरा प्राशन कर. अन नविन वर्षाचे जल्लोशात स्वागत कर आज ग्रुप मधे "ति" पण आली आहे, जुने गिले,शिकवे विसरुन जा. गालावर,

नुकतीच फुटलेली अस्ताव्यस्त पसरलेली अंड्याची टरफलं आपले अनुभव असेच काहीसे निष्कर्ष आणि ज्ञान बाहेर यायच्या आधीच... पाहतो आहे.. पडलेली टरफले अस्ताव्यस्त.. टिप्पणी : मुक्तछंद आणि नवकाव्य नक्की काय याचा विचार करताना काही कल्पना मांडव्याशा वाटल्या. मला नक्की काय म्हणायचे आहे ते छंदोबद्ध रचना न करता किंवा लेखात असतात तश्या पूर्ण वाक्यात भावना न मांडता, तुटक तुटक वाक्यांत भावना मांडल्याने वाचकाला त्या कशा भावतात? ते पाहण्यासाठी ही रचना केली आहे.

प्रेरणा: सुवर्णमयी यांची कॉर्नफ्लेक्स ही कविता. गोल्डफ्लेक्स पाकिटातून नुकत्याच बाहेर आलेल्या गोल्ड्फ्लेक्स कधीही असतात ताज्या निकोटिनने भरलेल्या उत्साहाच्या चार झुरक्यांनंतर स्वतःच्याच राखेत बुडून शेवटी केवळ फिल्टर उरलेले असतात.... थंडगार फुक्यांच्या चेहेर्‍यावर हसू उमलतं त्यांना पाहून. मिंटने धुराचा वास झटकून पाकिटात बंद होतात उरलेल्या गोल्डफ्लेक्स पुन्हा पुढच्या सुट्ट्यासाठी... - घाटावरचे भट

विव्हळतं तळ... ================== . . नखातली डोक्यात.. झणझण जाते कळ...! डोळ्यातलं ओठात.. विव्हळतं तळ...! . टीप टीप वेदनेत.. कट्यारीची धार...! थेंब थेंब ओघळात.. तेजाब आर-पार...! . फसफस जाळत.. खोल खोल जाते घळ...! भसभस उफाळत.. रसरसता ये जाळ...! . . ================== स्वाती फडणीस..... २३-१२-२००८

धूसर राखाडी.. ================== . . क्षण क्षण जळताना.. कण कण होते राख.. राखे खाली..आत आत.. निखाऱ्याची गं धग.. . क्षण क्षण विझताना.. कण कण धूर धूर.. दाटलेल्या हुंदक्यात.. धूसर धूसर आग.. . अंग अंग राखाडी.. जळल्या निखाऱ्याच.. ठिणगी गाडलेली.. चटक्यात दावे राग.. . . ================== स्वाती फडणीस ..... २३-१२-२००८

कॉर्न फ्लेक्स पाकिटातून नुकत्याच बाहेर आलेले कॉर्नफ्लेक्स सकाळी असतात ताजे बदामाने भरलेल्या उत्साहाचे! दिवसभराच्या रगाड्यात बुडून सांजवेळेला भिजलेली चिप्प झालेली . असतात ...पण मऊशार लहानग्यांच्या चेहर्‍यावर हसू उमलत त्यांना पाहून अंगावरून दिवसाचं ओझं झटकून रात्रीच्या पाकिटात बंद असतात फ्लेक्स . पुन्हा दुसर्‍या दिवशीसाठी.. - सोनाली जोशी

अरे मुर्खान्नो,अरे लुच्चान्नो, बस करा तुमचे राजकारण, तुमच्या या हलगर्जी पनामुले, सामन्यांचे होत आहे मरण . . . खुर्चीच्या मागे लागुन-लागुन भ्रष्टाचाराचा केला कलस, अरे आतातरी सुधरा अन झटकून टाका आलस . . . आरोप-प्रत्यारोप करता-करता तुमचा वेळ जातो, कोणी जमीन, कोणी पैसे, तर कोणी चारा खातो . . . फार झाला गांडूपणा, फार झाला अत्याचार, पाकिस्तान समोर वाकू नका, करा थोडा विचार . . . तुम्ही वोटांच्या मागे असताना, भाडखाऊ बोट करुन आले, आमच्या या मुम्बापुरिला, त्यांनी गालबोट लावले . . . लाखो संकटे आलीत, तरी भारतवासी समर्थ राहतील, पण, यापुढे भ्रष्टाचारी आणि आंतकवादी मात्र डायरेक्ट ढगात जातील . .

थेंब एक असा बरसून गेला.. ===================== . . गडगडाट ना कल्लोळ झाला.. घननीळ मुक्याने बोलून गेला.. . सुटला ना जरा भिरभीर वारा.. वादळ थेंबात निचरून गेला.. . झाकोळ रात्रीत दडवून गेला.. अवचित पाऊस बरसून गेला.. . दिशा दिशांत पसरवून शहारा.. अंतरंगी गारवा झिरपून गेला.. . अलवार झेलता झेला नभीचा.. अलगूज कधीचे मांडून गेला.. . कितीक अश्या अबोल गाथा.. भिजल्या मला सांगून गेला.. . थेंब एक असा बरसून गेला.. थेंब एक असा भिजवून गेला.. . . ===================== स्वाती फडणीस............. २२-१२-२००८

वामा- स्त्री. डाव्याबाजूला (पुरूषाच्या) असते ती, खास करून कलश पूजन करताना..(वामा म्हणजे रूक्मिणी ..) जगत-जननी, माता, भगीनी बंध नवे तू जोडीत ये घेत भरारी क्षितिजाशी त्या नवे नाते जोडीत ये अलका, अचला, कोमल गंधा अभिसारीका झळकत ये विश्वस्वरूपा, दुर्गा, अंबा अग्निशलाका तळपत ये स्नेहसुमना, अधोवदना कमल नयना अलगद ये मौक्तिक मुक्ता, रूप कांचना सुवर्णलता उमलत ये चाल हंसिनी, रूप कामिनी विश्वमोहीनी , सजून ये गजगामिनी, दिप्ती दामिनी चंचल हरिणी, बनून ये रण चंडीका, मुंड मुंडीका दैत्य दंडीका, जिंकूनी ये जगतकारिणी, गर्भ धारिणी, दु:ख सोषिणी, होऊन ये रूप गर्विता, तनू अ

संगिताच्या मैफिलीचा 'तो' दिवस खास होता आजूबाजूला बघण्याचा फक्त थोडा त्रास होता बंदिश गात होते बुवा, रंग भरु लागला छान हार्मोनियम साथीला, तानपुर्याचीही डोले मान लक्ष नव्हते माझे मुळी, गायकाच्या तानांकडे टक लावुन बघत होतो, रसिकांच्या मानांकडे कित्ती छान डोलत होत्या, प्रत्येक ठेका तोलत होत्या आपले ज्ञान दाखवण्यासाठी, मध्ये मध्ये बोलत होत्या (विषय होते कितीतरी) गायकाच्या गायकीचे अन् त्याच्या लायकीचे, त्याचा लहरीच स्वभावाचे, कधी 'तयारी' तील अभावाचे लक्ष नव्हते माझे मुळी, गायकाच्या रुपड्याकडे अवाक होऊन बघत होतो, रसिकांच्या कपड्यांकडे छान, छान साड्या होत्या झब्बे देखील छान, नवे (र