कविता

दिवस सोन्याचा आज उगवला सूर्य स्वातंत्र्याचा नभावर अडगळीतून काढा देशप्रेम दुर्लक्षाची धूळ पुसा बरे सर्वत्र भरो रे आनंदी आनंद ऑफर्स ओसंडो मॉल मॉली चौकाचौकातून पांढरे बगळे विकाया बसोत देश कार्य घरोघरी चर्चा पिकनिक पार्टी देशप्रेम वाहो ग्लासो ग्लासी टीव्हीवर चालो घोष मुक्ततेचा नग्नतेचे दास डोळे होती मुक्त झालो आम्ही परि ना कळेना काय खरा अर्थ स्वातंत्र्याचा तुका म्हणे जगी तोच खरा आहे बनून जो राही ब्रॅंड नेम भारत मार्केट की जय !

बायको बरोबर भाजीला गेलो, पिशवी तिच्या हातात होती खरेदीला घेतलेल्या पैशाची, माझ्या खांद्यावर जड पोती आलं, कडीपत्ता, भाजीवाल्यानं सहज पिशवीत सारला दोन किलो वांगी दे म्हटल्यावर, पॅन नंबर विचारला तो म्हणाला, शंभर रुपयाच्या भाजीवर, फुकटच आहे कडीपत्ता पण आयकर विभागाला कळवावा लागतो तुमचं नाव आणि पत्ता. कडधान्याच्या दुकानात बॅंकांचे प्रतिनिधी वाटत होते अर्ज तूरडाळ खरेदीसाठी सवलतीच्या दरात मिळत होते कर्ज डाळीचा मग नाद सोडला, चिकन आणलं भाराभर त्यादिवशी मला पटलं, `घर की मुर्गी दाल बराबर' दाल मे कुछ काला है, मोठा कठीण आलाय काळ महागाईसमोर कुणाचीच शिजेनाशी झालीय डाळ आमच्या संसाराचं चाक असं महागाईत फसल

मिपाकर मंडळींना जन्माष्टमीच्या हार्दिक शुभेच्छा! From Pandurang" alt="" /> त्या सावळ्या सख्याच्या रंगात रंगले मी त्या साजिर्‍या सुखाच्या स्वप्नात दंगले मी ते स्वप्न सत्य होते, की

वाटे तुला की, तू एकटा न संगे कोणी , दिवस सरता खायला येई , सुन्न भयाण शांतता न कळे काही , त्रस्त तु सर्वथा मग, कर तू , वाच तू, स्मर तू हे नमन , आहे हे तुजकरिता! मना प्रमाणे सर्व , आनंद वसे अनंता साथ मिळे तुला , जीवन एक कविता सुंदर मोहक दिसे न कुठे कुरुपता असावी ही , पुस्तकातली परिकथा मग, स्फुरे तुला, आवडे तुला, स्मरे तुला, हे नमन , आहे हे तुजकरिता!

हे जळणं आता रोजचंच आहे बंदुकीच्या गोळीशी आमचं नातं फार जवळचं आहे बंदुक माझ्याकडेही आहे पण चापावर बोटच येत नाही मी अगदी शांत आहे ..........कारण मी भारतीय आहे मी कधीचा शांतता मागतोय ते मात्र आर. डी. एक्स.

मी माझ्या स्वप्नात जागुन तुझ्या स्व्प्नांना पहारा देतो, तुझ्या स्वप्नात तु माझ्यापासुन दुर जाशील म्हणुन मी घाबरतो चांदण्याना तुझ्या स्वप्नात येण्याची परवानगी देतो, पण चंद्राला मात्र दारावरुनच हाकलतो, मला माहितेय चंद्र तुला आवडतो, पण काय करणार चंद्र पण तुझ्यावरच मरतो मी ही कधी कधी हळुच तुझ्या स्वप्नात डोकवतो, तुला डोळे भरुन पाहुन घेतो, तुझ्या माथ्यावर डोके टेकवणार असतोच, तेवढ्यात कुठलातरी अज्ञात पहारेकरी मलाच हाकलतो मला कळाले मी इकटाच नाही अजुन बरेच जण तुझ्या स्वप्नांना पहारा देतात, आणि तुझ्या स्वप्नांच्या प्रवेशदारावर एकमेकांशी भांडत बसतात तु पण थोडीफार चुकतेस, डोळ्यांनी अशी काय जादु करत

कुणी रेखिली क्षितिजावरती चंचलशी मेघना अश्व नभाचे दौडत आणित करूनिया गर्जना मल्हाराला छेडित छेडित अळवूनिया गायले पंख फ़ुलवुनी आतुर झाला मयूरही नर्तना.. लाही लाही साहुन धरणी भेगाळुनी गेली 'धाव सख्या रे धाव सख्या!' ती रोज करी प्रार्थना.. "नकोस राणी नको करू गं उगाच तू धावा.. जलद बघ हे, भरून आणिले तुझ्याच मी अर्पणा.." कडे-कपारी, दरि-खोर्‍यांतुन बरसत तो राहिला बांधुनी साकव इंद्रधनुचा बोलविले श्रावणा..

९ ऑगस्ट -- "क्रांती दिन "

लग्नानंतर पहिल्या दिवाळीची पहिलीच पहाट, गावाकडच्या घरासमोरील भल्या मोठ्या अंगणात फक्त ती, मी आणि सुंदरशी पहाट, ती नुकतीच नाहलेली, ओलेत्या केसांनी तुळशीवृंदावनासमोर उभी, तिच्या हातात पुजेचे ताट, ताटात निरांजन तिच्या चेहर्‍यावर पडलेला निरांजनचा प्रकाश , त्या प्रकाशाने नाहुन तिचा चेहरा सोनेरी झालाय , अजुनच खुललाय , अजुनच सुंदर दिसत आहे माझी सोनपरी..शब्दच नाहीत वर्णन करायला कपाळावरचे कुंकु थोडेसे फिसकटले आहे पण का कोणास ठाउक ते व्यवस्थित नाहीये करायचे मला तशीच ती सुंदर दिसते आहे ती एवढी सुंदर कधीच दिसली नव्हती मला माझ्या डोळ्यांची पापणीच खाली पडत नाहीये हे क्षण इथेच थांबावेत आणि मी तिला असेच पहा

लिहीताना विचार करू नये लिहीत जावं अनेक चुका होतात पण पुढे जाव विचार करायची वाट का बघायची येत नसेल तर कविता का करायची ? अगदीच हट्ट असेल कशीतरी यमके जुळवायचा तर असाच कसा तरी शब्दाला शब्द मिळवायचा अहो सुंदर कविता का सगळ्याना जमते आपण म्हणावं प्रत्येक कविता सुंदर असते पण कधी कधी काहीच सुचत नाही म्हणुन का आम्ही कविताच करायची नाही ? अरे हट , नाही जमले तरी बेहत्तर! कोण वाचेल हा विचार करू नंतर चला एक प्रयत्न ......... अनुत्तरित प्रश्न तर मनात साचलेले असतात उत्तरे मिळवताना आपले केस पिकतात! अरे वा सुरुवात तरी बरी(च) झाली म्हणता म्हणता माझीही कविता तयार झाली..!